Fiancé And Fiancée の小説・ストーリー

actually marriage is not what i have in mind, I'm contented us living together. "Bata pa tayo para sa kasal ang ibig ko lang sabihin ay kaya kitang suportahan sa lahat nang pangangailangan mo." sagot ko dito at kitang kita ko ang disappointment na nagregister sa mukha nito sa sinabi ko, halatang hindi iyon ang inaasahan niyang maririnig sa akin, pero anong magagawa ko hindi pa talaga ako handang mag-asawa at piling ko kahit kailan ay hinding-hindi ako magiging handang pumasok sa bagay na iyon, because for me it's just a piece of paper that will be the end of your freedom.

may diin sa salitang *fiancée* na ginamit ni Julian. Naisip ko ang salitang 'yun. Fiancée. Kailan pa ako naging fiancée niya? Wala naman kaming engagement, walang singsing na nanggaling sa isang totoong pangako. Lahat ng ito ay palabas lang para sa mga taong kaharap namin. Tiningnan ko si Julian. Kitang-kita ang pagmamay-ari sa bawat kilos niya. Gusto niyang ipamukha kay Alexander na wala nang butas para makuha niya ako ulit. Pero habang nakatingin ako sa kanilang dalawa, naramdaman ko ang kaunting takot. Kung patuloy na magbabanggaan ang dalawang lalaking ito, paano ako? Paano ang plano kong dahan-dahang magpalakas para makatakas? Kung laging may spotlight sa akin dahil sa away nila, mas ma

“This is between me and Kiara.” “Hindi na.” Nanatiling kalmado ang lalaki, ngunit matigas ang titig nito. “Kung may gusto kang sabihin sa fiancée ko, sabihin mo rito.” Fiancée. Parang talim na bumaon sa dibdib ni Cassian ang salitang iyon. Tumingin siya kay Kiara. “Totoo ba ’to?” Itinaas nito ang kamay na may singsing. “Narinig mo ang sagot ko.”

pero bigla itong nagsalita. Fiancée? Ibig sabihin ikakasal na sila? “Fiancée po sir? Siya ba ‘yung lalakeng kasama niyo noong gabing nakilala ko kayo?” kunwari ay wala akong alam.

Pero kita ko sa mukha niya ang isang ngiting may kahulugan—parang may iniisip siyang kalokohan. "Ano ‘yang ngiti mong ‘yan, Kara?" takang tanong ko. Umiling siya bago bumaling kay Baby Ellie na mahimbing na natutulog. "Wala lang. Natatawa lang ako sa’yo, Lancy. Hindi ko akalain na darating ang araw na matitikman mo rin ang pagiging ‘asawa’—kahit peke lang." Si Kiara naman, umakbay sa akin at nakangising aso. "Correction, Ate. Fiancé pa lang! Pero kung gusto ni Lancy ng ‘asawa’ agad, edi go! Hindi naman ako tatanggi."

Ang kasama niyang lalaki ang nangahas na magsalita. “You’re Saziana, right? My cousin’s fiance?” aniya na agad siniko ng katabi. “Of course, Nate! Who else would she be? Hindi naman nagdadala ng babae si kuya dito.” Kumunot ang noo ko. Pati sila ba ay hindi na inform na hindi pa naman kami engaged ni Amancio? “No. I mean, yeah. I am Saziana. But I am not your cousin’s fiance. We’re not…engaged,” sagot ko na nagpatigil sa kanilang dalawa.

Baka magising na lang ako isang araw na hindi na ako ang gusto mo. “Sinasagot na kita,” biglang sabi niya kaya napatingin ako sa kaniya. “Girlfriend mo na ako.” sabi niya pa. Napangiti ako. Sa tagal naming nagkakasama, ngayon lang kami nagkaroon ng label, iyong totoong label. Madalas kasi ay sinasabi lang namin sa isa’t isa na fiancé niya ako at fianceé ko siya.

Parang pagmamay-ari. Napatigil ako. Hindi ako makagalaw. Narinig ko ang sipol ng kanyang mga kaibigan. Ang bulungan. Ang tawanan. “What’s the meaning of this, Adrian? I am your fiancé!” Parang may sumabog sa ulo ko. Fiancé? Napatingin ako sa babae. Galit na galit siya. Nakatingin sa akin. Parang gusto niya akong patayin.

"Eh fiancée ka niya ‘di ba?!" "Kahit pa. Pare-parehas lang ang tingin niya sa lahat." "Hala? Pati fiancée hindi bibigyan ng VIP treatment?" "Agnes, walang namamagitan sa amin ni Ezequiel. Isang arrange marriage lang naman ang kasal naming dalawa. Isang kasunduan na nakasulat sa papel, yun lang…” Tinitigan ni Riona ang kaibigan. "Kaya please lang, iwaksi mo na yung pag-di-daydream mo tungkol sa aming dalawa dahil hindi naman yun mangyayari."

Girlfriends with letter ‘s’ plural ‘yon ah, tch. "They are four here. Nag-aaway sila dahil sa 'yo, you jerk!" sigaw ng bata sa kabilang linya. Kapatid niya siguro ito. “What? Wala naman akong girlfriend ah? Kahit kailan wala. Tell them I won't be home. Susunduin ko muna 'yong, fiancée ko.’’ Gumalaw yata ang teanga ko sa salitang, ‘fiancée’.