Fights Back Mga Nobela at Kwento

"I'm sorry." Agad namang yumakap ang bata pabalik. "Auntie Mari..." Humihikbi pa rin ito. "Please don't fight with Daddy." Napapikit si Marikit, at mas hinigpitan ang yakap sa anak. "Okay. We won't fight anymore." ---

“Are you telling me you will fight me?” “If fighting you means I can be with Andrel, then so be it.” Tinitigan niya ako at ilang sandali lang ay ngumisi siya. “Do you think you can?” I shook my head. “I will fight you.” Nawala ang ngisi niya at seryosong tumingin sa akin. “Well, let’s see what you can do, missy,” sabi niya. “But just so you know, I will not hold back to crush you.” Hindi na niya ako hinintay pang makasagot at agad na siyang umalis.

bago pa siya makapagsalita ulit ay inunahan ko na siya. Maloko akong ngumisi sa kaniya matapos kong sabihin iyon. Napatigil siya at napako sa kinatatayuan niya habang nananatiling nakatingin sa akin. "You know what I can do, Tremaine. Yet you said that I am so afraid to fight back at duwag? It's your coping mechanism talaga to revert to the things you can't do. Ikaw ang mas duwag sa ating dalawa, baka natatandaan mo?"

Pero mukhang nagkamali ito sa ginawang iyon, dahil lalo lang naghisterya ang kanyang isipan at pilit na nagpumiglas sa pagkakahawak nito. Paano ba naman kasi, ramdam na ramdam niya ang naghuhuramindong pagkal*l*ki nito! Tumutusok iyon sa may puson niya na para bang lalo lang nagpainit sa buong paligid. “Don’t fight back,” utos nito sa humihingal na tinig. Bahagya naman s’yang kumalma kasabay ng mabilis na pagtango.

I need to protect myself from them, so I have to fight back! Matapos maiwasan ang atake ng dalawa, I run a few steps away from them. I twist my body sideways while lifting my leg. I release a powerful kick facing one of the opponets back. Nang nasubsob ang isa sa kanila ay tumakbo ako.

Nalaglag ang cellphone mula sa kamay ko at kusa nang namatay ang tawag. Nakatulala ako sa kawalan, hindi alam ang gagawin, hawak na ni Vandeon ang mga kaibigan ko ngayon, paano ko sila ililigtas kung pati sarili namin ay hindi ko maliligtas? How can I fight back? Paano ako lalaban na ako lang?

"Hindi kita maintindihan." Parang wala lang na nagkibit-balikat si Troy habang kumuha ng apple at sinimulan iyong balatan. "You were bullied but you never fought back. You let others stamp you and choose to be beaten and suffer. Let's just say that you let them crashed you because you have your dreams to chase, but who are they anyway?"

Hinampas ko siya sa kanyang balikat na napakalakas. "Aray!" "Gago ka. Kabado na nga ako dito manunumpa ka pa ng ganyan? Tse! Ma kick out ka sana!." "Ha! Kapag na kick out ako, mamimiss mo ako. Aminin mo man o hindi alam kong crush mo ako." Diri ko siyang tinignan. 'Kapal ng kalyo sa mukha.' "Ikaw? Crush ko? Asa ka. Baka nga kapag na kick out ka, mag pa piyesta pa ako"

There's nothing new, I'm still that old kid. I closed my fist at my side. If Dame will fucking sacrifice again, I won't let him. If we'll going to die, then at least let us fight with our lives. Using all the anger rushed through me since earlier and the energy that left from me, I trash violently against Stephen's hold. My head snapped back into his skull. His grip growing slack... which is quite impossible because he's stronger than me, what I did is a trial and error but I unexpectedly succeed—it's like he intentionally did it.

dagdag ko, mas seryoso na ngayon. Tahimik siya sandali. “At least,” bulong niya, “kung may mangyari… sama-sama tayo.” Napahigpit ang dibdib ko sa sinabi niya. “Nothing’s going to happen,” sagot ko agad, kahit alam kong hindi sigurado, “not if we fight back.” Sa likod namin, si Jian ay tahimik na nakasandal sa pader, pero nang marinig niya ang usapan namin ay lumapit siya nang bahagya.