Finding Myself Quotes Novels & Stories

Mapait ako na pangiti sakin sarili, sakin itsura. Looking into the mirror led me to the truth, showed me what I really fear the most. I saw how hurt I am by recalling my mistakes. I deeply sighed and wiped my tears. I swear to myself. "Despite all disappointments, hardship, mistakes, pain, and fears you won't repeat some because you need a fresh start though you need to walk through that hurting path. I will survive, I have to survive."

Kahit gaano ka nila nasaktan, hindi mo maipagkailang mahal mo parin. You can fool the world but not ourselves. You can fool everyone but not ourselves. Napabuntong hininga ako bago ko tinanggal ang paningin ko sa buwan. Umalis kaagad ako sa veranda at sinara ito pabalik. Inayos ko muna ang mga trabaho ko bago ako lumabas ng library at dumiretso sa kwarto ko.

Nagbakasakali lang kasi ako makakuha ng tamang kasagutan. 'Ay, tama ba iyong sinabi ko? Naku, self. Palpak ka talaga kahit kailan.' Kastigo ko sa aking sarili sa isipan. "You also want to go inside? " Pag-aanyaya nitong wika pa sa akin. "O-okay lang ba?" medyo nauutal ko pang saad dito. 'Nakakainis! Bakit ba ako laging nauutal sa harapan nito?'

I feel like I became mute. Dahan-dahan akong naglakad papunta sa cr. Pilit kong binubuhat ang sarili. Kahit alam kong mahirap at ramdam ko ang kirot sa bawat paggalaw ko ay pinipilit ko pa rin ang sarili. “Ely?” rinig kong tawag ni Mia sa di kalayuan. Hindi ko siya tiningnan bagkus ay nakatutok lang ang buong atensyon ko sa harap ng salamin. I feel nothing but emptiness while looking at my own reflection. I slowly reached out for my face.

Kung hindi ko magagawang palayain ang sarili ko mula sa posas, ay malulunod ako. Ang tanging naisip ko, ay ang mga bobby pin sa aking buhok. Kahit nilalamig na ako sa ibabaw ng kama ay nag-isip pa rin ako ng mabuti. "Self focuss..you can do it!" ang sabi ko sa sarili. Alam kong may isang paraan lamang para makalabas sa kulungan na ito. Huminga ako ng malalim, at binali ko ang hinlalaki ng kaliwang kamay ko.

Gusto ko magalit sa sarili ko I wanna slap myself para matauhan na 'ko kung ano ba talaga tong pinasok ko. Hindi ko alam pero maya maya nakita ko ang sarili ko sa kwarto ni Zach. Slowly walking to that secret door, ang kwarto kung nasaan ang lahat. Kung saan masasagot ang katanungan ko. I've been very unselfish loving him. Pero bakit eto pa? Bakit?!

Patuloy ang pag-agos ng aking luha habang tiningnan ang kaniyang uri habang papalayo hanggang nawala na sa kawalan. Makasarili bang piliin kung sino ang gusto kong makasama at mahalin? Kairus, I've been forced to do things in my life ever since I was young. Bakit mali ang piliin ko muna ang sarili ko? Dahan-dahan akong tumayo nang napagtanto na kanina pa ako nakaluhod. Luminga-linga ako. Naghahanap kung saan ang daan palabas. Pinalis ko ang luha ko habang naglalakad sa bulwagan ng maze. Only to find out that every time I walk in the corner, it's always a dead end. Great. I'm lost.

Muling nagpaparamdam saakin lahat ng sakit na matagal ko nang tinatakbuhan. "I got drowned, but there was no one to save me but m-myself. I hugged myself in the dark room. I comforted myself... I made a deal with myself. I told myself that I'd be f-fine, that everything would be fine. I do those things for myself because no one can do them for m-me."

I smiled and answered him. "I lost the half of myself," I responded. He just stared at me and I grinned. And this is the first time that I smiled. Tumingin ako sa kawalan at nagpatuloy. "I asked myself sometimes, who am I? I feel lost. I don't know where I can find something or someone who will complete me. It's hard for me. Losing the part of yourself and you have a big question mark about your life was the worst- because that's what I feel right now. I feel worst. I feel lost. And my mission is to find myself," after saying those, I feel relieved. Ang sarap pala sa pakiramdam na may napagsasabihan ka ng problema. I heaved deeply and stared in his eyes again. I saw admiration in his eyes te

Hindi ko rin alam kung paano sila pakakalmahin. “Can you let me and my kids adjust first?” I ask them na agad din nilang ikatingin sa akin. “Hindi ko alam ang mararamdaman. Pakiramdam ko may nawawala, may kulang. Kahit nandito na ako, hindi ko alam kung ano ang hinahanap ko. I have to find it first; I have to find myself.” I continued. “He’s here,” agad akong napalingon sa nagsalita, katabi ni Kuya Lionel, and I saw Uno.