Finding Myself Quotes Novels & Stories

How? "Ganther, if you want peace of mind. Start accepting yourself. Start loving yourself. Start caring about yourself. And I do believe everything will follow." And that day I realized everything. There are two ways to find my rest, the peace of mind that I desired. I need to fix myself. I need to choose myself this time.

Parang tumama iyon diretso sa dibdib ko. Magsasalita na sana ako nang bigla siyang umalis. Nang sundan ko ng tingin kung saan siya nakatingin kanina, doon ko lang napansing binasa lang pala niya ang quote na iyon kanina. Napatunganga ako sandali, nakatitig pa rin sa mga salitang iyon. And it hit me. It hit my life. Kinagat ko nang madiin ang pang-ibabang labi ko hanggang malasahan ko ang dugo, buti na lang at humarang si Gabriel sa linya ng tingin ko.

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

higit sa lahat ay mag-isa ko lang naman. Kinuha ko ang roba kong nakahanger sa likod ng pinto at sinuot 'yon bago humarap na sa laptop ko. Too much work stressing me out, but still... I had to do it. Tulad nga ng paulit-ulit kong pinapaalala sa sarili ko... "I only have me... myself... and I. Kung hindi ako, sino pa ba ang puwedeng gumawa nito?!" *****

Just like how I told my friends, that I'm okay and will be okay. Thinking about those, I fixed my self. Inilagay ko ang strands ng buhok sa tenga ko at pinahiran ang luhang pilit na lumalabas sa mata ko. Bumuntong hininga ako at napatingin sa salamin ng sasakyan. I smiled at my self and said my comfort words. “You'll find your own path soon. It's okay, you'll be okay.”

I whispered to myself. Sunod-sunod akong napalunok, "Hindi pa naman huli ang lahat. Ano ngayon kung hulog ka na? Kailangan lang mas hulog siya, and I could still redeem myself and go on with my plans." Mabilis na namutla ang mukha ko nang bumukas ang bathroom pagkaraan lang ng ilang segundo.

Ang mga dingding na ito ay nakasaksi ng mga tawa at luha, ng mga pangakong hindi natupad, at ng mga yakap na kulang sa tapang. Bumalik ako sa sofa at kinuha ang lumang kuwaderno sa mesa. Ang mga pahina nito ay puno ng sulat-kamay ko—magulo, minsan malinaw, minsan pira-piraso. Binuklat ko ang isang pahina at nabasa ang isang pangungusap na matagal ko nang sinulat: “Darating ang araw na pipiliin kong maging tapat sa sarili ko.” Napangiti ako nang mapait. Kailan nga ba darating ang araw na iyon?

Ilang araw na rin mula nang huli akong ngumiti nang ganito yung hindi pilit. “So, why Singapore?” tanong niya habang inaabot sa akin ang kape ko. Saglit akong napaisip. “Fresh start,” maikli kong sagot. Hindi na siya nagtanong pa. Parang marunong siyang makiramdam kung hanggang saan lang ang dapat niyang malaman. “I get that,” sabi niya. “Sometimes you need to go somewhere else to find yourself.” Parang may tumama sa dibdib ko.

I was about to go out but my drunk vision makes it harder. Every single moment i tilt my head and move my eyes feels like I'm standing in a boat in the water making me hold tightly in everything i touch just to support myself and avoid myself from falling through the floor. Until i made it to the parking lot. And thought, why am i fucking here? Where's yana? What the fuck is my car key? My phone? My bag? Holy molly! "After all the hardship i faced just to get in here, this is all i got?"

Ang taong dapat sana'y kinakatuwa kong malugmok at magdusa pero ngayon ay buong pag iingat kong inaalagaan. What's really happening here? What's really happening to me!? Shit!