Fragment In Tagalog Novels & Stories

Tanong niya "Mhmm" sabi nito "Narinig kong pinag tsitsismisan niyo ko" naningkit ang mga mata nito "H-hindi--" mangangatwiran sana siya ng putulin siya nito "Gusto mong malaman kung bakit mainit ang dugo ko sayo? At kung bakit inutusan ko ang lahat na layuan ka at i bully?" Nagulat siya sa sinabi nito. Hindi niya alam na nag utos ito na layuan siya at i-bully

Marahan siyang humarap dito. Nagulat siya sapagkat isang babaeng nakadamit maharlika ang kanyang nabungaran. Nakatayo ito sa may pintuan at napaliligiran ng limang kawal. Mayroon ding dalawang babaeng tagasilbi ang nakatayo sa kanyang likuran. Nakilala ang isa sa mga ito. Si Meliana, ang natatangi niyang tagasilbi noong siya pa ay nasa piling ni Braxton. Makahulugang tumingin sa kanya ang babae at tila may ipinapahiwatig. At nakita nga niya sa kaliwang bahagi ng kanyang braso ang ‘Marka ng Katapatan’ ni Meliana sa kanya. Ang markang iyon ang nagsisilbing ugnayan ng tagasilbi at ng kanyang amo. Hanggat hindi nawawala ang marka ay malalaman ng amo kung ang kanyang taga silbi ay tapat pa rin ba

Kami lang ang dalawa sa pasilyo na ito. "Thrizel." Kabadong sabi niya. Ramdam ko ring pasmado ang kaniyang palad at malamig. "T-Thrizel." "B-Bakit?" Kinakabahan na rin ako, Amira! Ano ba iyon? Hindi pa rin kasi ako lumilingon. "T-Thrizel." "Ano nga?!" "Waaahhh! May ipis!" Sabay kaming napatakbo pababa ng hagdan ni Amira. Ang bilis ng takbo namin kaya hingal na hingal kaming huminto sa baba. Kingina, may ipis. May ipis? May ipis?!

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Here’s the accurate Tagalog translation of your passage: "Ikinararangal at ikinagagalak kong makilala kayo, Ginang Margaret Ascott. Ako po si Kate, at isa ako sa inyong magiging kasambahay sa loob ng isang buwan." magalang niyang pagpapakilala. Malambing na ngumiti si Ginang Ascott sa kanya.

Martina Parang may kung anong mabigat ang nakapatong sa kalahati ng katawan ko ng maalimpungatan ako at magising ng sumunod na araw. Sunod kong sinulyapan ang lalakeng parang ahas na nakapalupot sa katawan ko ngayon. Napangiti ako at napuno ng saya ang paligid ko ng maalala ang lahat.

“Kung piliin niyang tumalikod, masakit pero hindi ibig sabihin na mawawala na ang halaga mo at ng batang dinadala mo.” Napapikit si Mae, at tuluyang pumatak ang luha mula sa gilid ng mata niya, tahimik na dumudulas pababa sa pisngi niya. Ramdam niya ang bigat ng posibilidad na iyon, parang unti-unting dinudurog ang natitirang lakas na pinanghahawakan niya. Pero sa gitna ng sakit, may maliit na bahagi sa kanya ang pilit kumakapit sa sinabi ng Lola niya na kahit anong mangyari, may halaga pa rin siya.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

“Pupunta kaming Bohol at wala ako bukas.” “Oh, is that so? It’s fine. Ako na ang bahala sa Fou D’amour. Ilang taon ka na ring hindi sumasama sa mga lakad ng mga kaibigan mo. Magkita nalang tayo pagkauwi mo. Ilang araw kayo roon?” Kinagat niya ang labi at saglit na napapikit. “Isang buwan, Kuya.”

kung gano'n, kaynino naman? Napatingin ako sa kamay ko, in-imagine kong may red string na nakatali sa hinliliit ko. "Kung kanino nakatali ang dulo ng red string ko, siya ang mapapakasalan ko. Siya ang makakatulong sa 'kin."