Freedom Is Absolute Novels & Stories

Kinabisa na niya ang lahat ng kanyang gagawin at bawat magiging pagkilos. Nakaramdam siya ng kasiyahan nang mapagmasdan na malapit na siya sa pader na kanyang aakyatin. "Freedom, at last!" ang nasa isip niya, dahil alam niyang makakatakas na siya sa sandaling maakyat niya ang pader at makatalon sa kabila iyon, "easy as abc," ang nasa isip niya na sinabayan ng pagsampa sa pader na humaharang sa kanyang kalayaan.

Kahit pa sabihing ginawa niya lang akong parausan, kasalanan pa rin iyon sa asawa niya. I'm doing this for the 3 of us. I just want a peaceful life. "You want freedom?" nag-angat ako nang tingin kay Sico. Papayag ba siya? "Fine. I'll give you the freedom you wanted. But I cannot promise you na walang dugo ang dadanak sa kalayaan na hinihingi mo." Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. "W-What do you mean?"

Parang kahapon lang ay magkaibang mundo pa sila, puno ng tanong, duda, at distansya—ngayon, heto sila, magkasama sa iisang kama, sa iisang tahimik na sandali kung saan ang mundo ay tila huminto para lamang sa kanila. His family already knwo about them, hindi na rin sila magtatago at matatakot na may makakita sa kanila. This freedom is what she wanted all along. The kind that wasn’t just about being seen or accepted—it was about being able to breathe beside him, to touch and hold him without fear or shame. The freedom that made her feel happy, safe, and truly home. It was the kind of freedom that came with love, with certainty, and with the unwavering presence of someone who never let go.

(Zhia POV) Saka iba-iba naman ang mga babae. May gustong malaya sa kanilang asawa. Na hayaan sila sa gustong gawin hangang sa magkamali sila. Kasi nga malaya. Di tatagal ang relasyon kapag laging kalayaan ang hanap mo. Dahil ang pag-aasawa nga ay commitment na panghabang buhay mo panghahawakan. Wag na wag kang magrereklamo na wala ka nang kalayaan.

Na kahit wala sila sa tabi ko, dala ko pa rin ang mga aral na itinuro nila. At sa gitna ng pagod, saya, at pagkalito, bigla akong ngumiti. Kasi siguro, ‘yon ang tunay na freedom—hindi ‘yung wala kang rules, kundi ‘yung kaya mong pumili ng tama kahit wala nang nagbabantay. Kahit sandali lang. ---

Pumasok sa suot niyang suit ang kamay ng asawa at hinaplos ang hagdan-hagdang masels sa kanyang tiyan. "Just a paradox. What is freedom, anyway? Being free to do whatever you want, whenever however? Pinamumugaran ng masasama ang lugar na ito dahil hinayaan ng mga tao, hindi dahil natatakot sila. They just simply didn't care even at the expense of their own backyard. Wanting freedom means we need to throw in responsibility. However, that's idealism because everybody finds it difficult to be responsible for the good of many. Slavery is rampant and could come not just from the government but from the media, religion, and even within the family." "You've become a strange politician," komento nit

“I’m fine.” Hindi ko alam kung bakit ko ginagawa ito. Kung bakit ako nagsisinungaling. Nanginginig pa rin ang aking mga kamay at patuloy sa pagpatak ang aking luha. Halos handa na akong ipagtapat ang totoo nang bigla siyang muling nagsalita. “Frey,” sabi niya, “You were right. About the whole freedom thing. Papa has never been this lenient with me in years. I went out yesterday by myself, do you know that? I can’t believe—”

Na walang taong nakabantay sa bawat galaw ko. For once, I wanted to be free from all of these. Living my life wasn’t easy as it seems. Lahat ng bawat galaw ko ay minamanmanan at pinupuna kapag may nakikikitang maliliit na mali. Hindi nasusunod ang kung anong kagustuhan ko at mas nananaig ang kagustuhan nila ng dahil sa tingin nila ay ito ang tama. My freedom as a human being was taken away from me from the day I was born. Freedom wasn’t in my vocabulary anymore as I am deemed to follow what this family has.

Sa halip, ang mundo ay balot ng isang nakatutulig na katahimikan. Wala nang mga helicopter na lumilipad. Wala nang mga sirena. Ang bawat digital na screen na makikita sa di-kalayuan—mga billboard sa highway, mga cellphones na hawak ng mga taong naglalakad sa kalsada—ay nagpapakita ng iisang imahe: Isang blangkong puting blueprint na may nakasulat na: "FREEDOM IS THE FIRST FOUNDATION."

Ang paraan ng pagsasabi niya non ay para bang sinasabi niya na may alam siya—na lahat ay alam niya. “Come with me and I’ll give you the freedom that you want. I promise you that.” may paninigurado niyang dagdag. Freedom? That’s what I like, right? Is he really willing to give the freedom that I dream if I choose to obey him? Kapag ba tunira ako kasama siya ay makakamit ko na talaga iyon? Pero ang pagkagusto sa offer niya ay bigla ring nawala dahil sa sunod niyang sinabi.