Freedom Of Expression Quotes 소설 & 이야기

Dumaan kami sa flower tunnel kung saan may mga nakasabit na quotations. "Follow your bliss." I read it aloud. Hinawakan ko ang quotation na iyon. Raeden stopped to check on me. I smiled as I repeatedly utter the phrase. "Yes. Follow your bliss." Napatingin ako kay Raeden. "Not true to all, tho. Not all people are given the chance to follow their bliss." Like me. I just can't coz it's not for me to decide. "I suggest, don't let anyone steal your bliss. Unless they are willing to have a share in your future repercussions."

Hinaplos ko ang kaniyang pisngi at binigyan ito ng tipid na ngiti. "Tumatanggap ako ng pasasalamat kung di mo naitatanong. Pero kahit hindi mo ibigay sa akin iyon, masaya pa rin akong tuluyan ka nang nakalaya. Your freedom means my freedom too." Tinapik ko siya sa balikat. "As we go on our separate roads, live your life from now. Go, get your man."

Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang sarili. Tiningnan ko ang repleksyon ko sa salamin. Nakikita ko ‘yung babae na gusto lang maging malaya sa lahat, sa marami at iba’t ibang opinyon ng mundo. Nakakapagod pag palaging ganito. “Maybe love isn’t about who speaks louder. It’s about who listens first.”

That was what I'm longing for, my freedom. "Oh natulala ka na naman?" pagpuna ni Katya na hindi ko napansin na kinuha na pala nito ang kaliwang kamay ko upang bigyan ng sunscreen. "Why is it so hard for me to do the things that I want?" Humarap ako kay Katya na napahinto sa ginagawa. I sighed and felt the emptiness in my heart. "Hindi ganito 'yong gusto kong buhay. I want to be free, I want to be myself," madramang bulong ko.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

Desisyon na lamang niya ang kulang. Ipinikit ni Aylo ang mga mata upang humanap ng kaunting tulog. Kailangan niyang ipahinga ang isip. Mamayang hatinggabi, magaganap ang pinakamatinding bakbakan na kakaharapin niya sa kanyang buhay. Sabi nga ni John F. Kennedy, “The cost of freedom is always high.” Wala nang atrasan. Patay na kung patay!

“Minsan lang talaga, parang ang hirap tanggapin na kailangan nating isakripisyo ang ating kalayaan sa ngayon para sa kalayaang pangako ng hinaharap. Gusto ko na sanang makalabas nang walang kasama, bumili ng pagkain sa palengke nang hindi lumingon sa likod sa bawat hakbang, o dalhin si Cael sa pampublikong parke nang walang kaba sa dibdib. Parang nakakulong tayo sa sarili nating kaligtasan.” Inabot niya ang aking mga kamay at pinisil ito nang mahigpit, ang kanyang mga palad ay mainit at puno ng lakas na tila ibinibigay niya sa akin. “Tingnan mo ang paligid natin, Sophia. Hindi ito pagkakakulong—ito ay proteksyon. Ang tunay na pagkakakulong ay ang panahong kasama mo pa siya, kung saan wala ka

"Kaloka ka talaga, Gera." "Hindi na ako bata para bantayan niya. Isa pa, I want my freedom." "You can have your freedom of course. Kaya lang, iwasan mo na kasi ang ilang mga kaibigan mo na hindi mapagkatiwalaan," ani ko pa rito.

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

“I just wanted to have some fun since I never had a chance to go place like this when I was still in Axia.” “Well, you can’t really go in a place like this because you are a public figure,” sabi ni Jyn. “But at least have someone to stay at your side when you are having fun. This place is too dangerous for someone like you.” I frowned. “Like me?” He nodded. “A person who believes that everyone has their freedom to do what they want expecting that all people that they might encounter will just accept it without question.” “Isn’t that what we really have?” I said. “Freedom to do what we want but be sure not to hurt anyone?”