Future Novels & Stories

He’s fluent and his accent is different from what I know. “W-Why?” “I heard that you need money… and you are a perfect fit for my plan… Are you interested?” “What plan?” Kasalukuyan akong nasa loob ng office niya at makikita agad ang pagkamoderno ng disenyo nito. Nakasuot pa ako ng uniform ko sa isang fast food chain nang tumungo ako rito dahil gusto niya raw akong makausap. “I wouldn’t say unless you say yes…”

“Huwag kayong mag-alala Don Marcus, asahan n’yo, sa susunod na buwan, tinitiyak kong may magandang balita na kayong maririnig mula sa mga bagong kasal.” Hmmm, magtagumpay kaya si Don Marcus sa plano nito? Abangan!!!

inaantok nansagot ko dito. " Hello, bessy! Huwag mo kalimutan yung lakad natin ha. Sinasabi ko sayo pupunta tayong mall show ng St8ight. Kailangan maaga tayong aalis daan kita dyan ng 10. Huwag mong kalimutan " sabi nito sa kabilang linya. Hindi ko na masyadong maintindihan ang sinasabi nito lalo na at inaantok pa ako.

“Ite-text ko na lang ang address. Kailan ang dating n’yo?” “Bukas ng hapon. May lalakarin lang ako sa umaga ’tapos susunduin ako ni Reysa sa bahay. Ano’ng gusto mong pasalubong?” “Wala. Just be safe. I will see you tomorrow.” “Papasalubungan ka namin ng pogi.” Nagtawanan silang dalawa habang si Justin naman ay dumilim ang mukha. Anak ng tokwa. Huwag mong sabihing nagseselos siya?

Kinabukasan Tinanghali ako ng gising. Kung hindi ko pa narinig ang mga malalakas na tawanan mula sa sala ng mansion, malamang ay hindi pa ako magigising. Napakunot ang noo ko. Hindi pamilyar ang mga tinig na iyon, at tila masyadong maingay para sa isang bahay na ilang linggo pa lang nagluluksa.

Sana makaabot sa inyo ang sulat na ito bago mahuli ang lahat. –Maria Present Time 2018 Marahang itiniklop ni Thaddeus ang diary ni Maria, nanginginig ang mga kamay niya sa kadahilanang hindi niya maintindihan. Nakaramdam siya ng kilabot at awa kay Maria dahil kahit sa kahuli-hulihang sandali nito ay wala man lang nakatulong.

My phone was stolen, I still don't have cash because I gave the change earlier. "Aish! I hate my life!"

Hanggang sa umabot na yung microphone dito at ako na yung magsasalita tinanggap ko naman yung mic. "Para sa akin ang bagay na nagrerepresent sa akin is Clock or kaya anything na related sa time. Kasi I consider myself na parang takot ako na dumating ang future. You know something like chronophobic or what. Although nilolook forward ko yung future pero still, hindi ko maiwasan mag doubt. Like kung saan ba ako dadalhin ng future? Anong gagawin ko? May mararating kaya ako? Somehow medyo naiingit ako sa iba sa inyo kasi parang you are all sure kung anong path itetake niyo, nafifigure out niyo na yung

Nakangising sagot niya,tumungga ng beer. “ Next week na ‘yon ‘di ba, kapag hindi ka dumating iba ang makikinabang sa titulo na ‘yon.” Scott ,one of his friend stated . “ That’s why,we’re all here to plan out.” Singit ni Lander,sumandal ito sa sopa.Nakaplibot sila sa isang mesa ,ang iba ay nakaupo an lang sa sahig. “As if naman talaga may mabubo tayong plano ‘no?”

Magkikita ulit tayo pagdating ng ika-dalawampung taon mula ngayon. -Francisco This is work of fiction. Names, characters, places and events are fictitious unless otherwise stated, any resemblance to real person, living or dead, or actual event is purely coincidental. All rights reserved. No part of this story maybe, reproduced, distributed, transmitted in any form or by any means, without the prior permission of the author.