Ganito Pala Sa Maynila นิยาย & เรื่องราว

“Sorry. Hindi kasi ako sanay sa ganito. Wala namang ganito sa Maynila at puro mga building at malls ang nandoon.” Minsan na akong nagpunta ng Maynila. Maganda roon. Maraming pasyalan. Napa moderno ng lugar. Pero talagang gusto ko rito sa San Guillermo dahil dito kami nakatira. Nagpupunta lang ng Maynila ang Auntie dahil sa mga business deals namin na kailangan niyang asikasuhin.

Kaya pala walang bituin at masyadong tahimik ang gabi na kahit mga kuliglig ay tila yata nakatago sa kani-kanilang tahanan. Sinaway ko ang aking mga hita habang pinagmamasdan ang malayong kabihasnan ng Maynila. Ang sabi nila Maynila raw ang matatanaw mula rito sa may barangay namin kaya naniwala naman ako. Saka kitang-kita naman dahil sa mga ilaw. 'Yung sa kabilang parte naman ay Pilillia, Rizal dahil kitang-kita 'yung malaki nilang Wind Mill. Pangarap ko ngang makapunta roon kaso lang ay masyadong malayo.

9 Million Pesos Nang laki ang mata ng Dalawa, si Alex at Danny, Kung Pagsasamahin ang Pera ni Alex at Danny, ay aabot lang ito sa 23 Million Pesos, Pero kahit na, hindi pa rin papayag ang dalawa na maubos ng ganun ganun lang ang pera nilang dalawa, Kaya naman sa Puntong ito, Sumigaw si Danny sa Waiter ng, Isa kang Tampalasan, pinag loloko mo ba kami, bakit ganito kalaki ang Bill nang aming babayaran, Sigaw nito sa isang Waiter, Maya maya dumating naman ang Leader ng mga Waiter, Si Joel Thomson, ang Alak na inyong inorder at ininom sa Gabing ito ay ang Kilalang Jhon Walker na nag kakahalaga ang bawat isa ng 73,900 pesos

Hihintayin kita. Halos nanlaki ang mga mata ni Lianne nang mabasa ang address na ibinigay ni Rozen sa kan’ya. Isang luxurious condominium sa Maynila. Sa pagkakaalam niya, nagkakahalaga sa 50 to 150 million ang mga unit doon. 200 million naman ang penthouse. ‘Grabe… Mayaman ba talaga siya?’ Naalala niya kung magkano ang bill nito kanina sa restaurant, at hindi niya maiwasang mapaisip.

Na malaki ang sahod sa trabahong ibibigay niya sa akin. Ganito ba talaga sa Maynila? Mabilis ang pera? O dahil may kamag anak akong nag-back up sa akin kaya napadali ang buhay ko? Siguro nga ay malaki ang pasahod sa mga trabaho dito sa Maynila. Naisip ko ang naglalakihang mga building na nadaanan namin sa byahe. Parang abot na nila ang langit at buwan.

Pumunta sa siyudad, magtrabaho sa pabrika o makipagsapalaran sa Kamaynilaan. Ganun din ang ginawa ni Minna, nag-aral siya ng mabuti na halos patayin na niya ang sarili sa pagre-review para lang makapasa sa isang university sa Manila. Gusto niyang magka-ugat sa malaking lungsod at takasan ang kahirapan. Pero iba ang realidad sa Maynila, sobrang hirap, ang mahal pa ng mga bilihin na kahit ilang galaw lang ay may bayad na. Ang dami mo ring ka kumpitensya’t lahat magagaling pa.

[Ang Pagpasok sa Lungga ng Leon] Ang usok at ingay ng Maynila ay malayo sa payapang dalampasigan ng Mindoro. Para kay Paola, ang bawat busina ng sasakyan at ang mabigat na trapiko sa EDSA ay tila mga hudyat ng paparating na digmaan. Nakasuot siya ng malaking salamin at wig, isang pagbabalat-kayo na kailangan upang makapasok sila sa isang tagong condo sa Makati—ang kanilang pansamantalang command center.

sulsol pa ni Eli. “Napakaingay at napakagulo ng Maynila. Kaya ako never akong titira doon. Halos puro mga nagtataasang building lang ang makikita mo unlike dito na puro bundok nga atleast relaxing ang view.” dagdag pa ni Tita Elena.

Sagot ko naman rito. "Kunsabagay may punta ka. Pero talaga bang maganda sa Maynila?" Tanong nito ulit. Ngayon naman ay kumukuha ito ng kumot sa isa pang kabinet at unan. "Depende sa tao. Hindi kasi lahat ng taga Maynila ay gusto at nagagandahan sa Maynila. Maraming magagandang bagay sa Maynila pero maraming nagpapapanget din doon. Maraming malls doon at pwedeng pasyalan pero sobrang traffic naman. Maraming tao doon kaya hindi boring pero hindi ka naman pinapansin kahit ng kapitbahay mo. Maraming media at pulis doon, pero nakakalusot pa rin ang krimen." Paliwanag ko naman rito kay Jopay.

Tila ba nahihirapan ito magpatuloy. “Pagkagaling kong Palanza. Umikot ako sa buong Maynila. Mga possible mong puntahan, pinuntahan ko. Lahat ng malalapit sa'yo nakiusap ako kung may alam sila, sad to say wala akong nakuhang sagot.” “Inabot na ako ng hating-gabi ayaw kong sumuko baka nasa kalsada ka lang at baka sakaling makita kita.”