Ganito Pala Sa Maynila の小説・ストーリー

sabi ni Amara. "Huwag ka nang tumuloy sa Maynila!" "Ha? Bakit?" takang taning ni Amara. "Bibigyan kita ng Limang milyon. Bayaran mo ang kausap mo," sabi ng binstan na ikinalaki ng mga mata ni Amara. "Ano?"

wika ni Claudine Napakunot ang noo ni Maxine “Eclipse?... Manila..?mamaya?” Ang Eclipse Manila ay isa sa pinakasikat na bar sa Metro Manila, kilala bilang playground ng mga mayayamang anak ng business tycoons at politicians. Isang gabi lang doon, puwedeng kumita ng sampu-sampung libo sa tips. “Makakakuha ba talaga ng pera dyan?” tanong ni Maxine na may pag-aalinlangan.

At may garments factory din sila sa Cavite. Si mommy ay laki sa hirap, pero nang mapangasawa si daddy, kinalimutan nito ang mga kapatid. Naging mapagmataas at matapobre ito. “Magkano ba ang kailangan para maoperahan si tita Gina?” tanong ko at tumayo muna ako para ikuha ng tubig si Karla. “Kalahating milyon daw ate.” hilam sa luhang sagot niya.

Ginusto ko 'yon. "Isa kang bayaran! Ayan ang tawag nila sa 'yo at sa trabaho mo, hindi ko ba alam ang kahihiyang dinala mo? Ang mga kinakain pala namin at pinapadala mong pera ay galing sa iba't ibang lalaki at hindi galing sa marangal! Ang akala ko pa naman, maayos ang trabaho mo sa Maynila kaya hinayaan kita!"

Sagot ko naman rito. "Kunsabagay may punta ka. Pero talaga bang maganda sa Maynila?" Tanong nito ulit. Ngayon naman ay kumukuha ito ng kumot sa isa pang kabinet at unan. "Depende sa tao. Hindi kasi lahat ng taga Maynila ay gusto at nagagandahan sa Maynila. Maraming magagandang bagay sa Maynila pero maraming nagpapapanget din doon. Maraming malls doon at pwedeng pasyalan pero sobrang traffic naman. Maraming tao doon kaya hindi boring pero hindi ka naman pinapansin kahit ng kapitbahay mo. Maraming media at pulis doon, pero nakakalusot pa rin ang krimen." Paliwanag ko naman rito kay Jopay.

At may kaunting ipon para makapagsimula ng maliit na kabuhayan man lang. Kaya ko pang magtiis para sa ikagaganda ng buhay nila. Dito sa Maynila ay di hamak na mas malaki ang kita kumpara sa probinsya namin kaya tiis lang muna. Natakot na rin akong sumubok pa na nangibang-bansa ulit. Baka kasi hindi talaga para sa akin yon. Kaya nangyari sa akin na maloko noon.

Sagot ko naman rito. "Kunsabagay may punta ka. Pero talaga bang maganda sa Maynila?" Tanong nito ulit. Ngayon naman ay kumukuha ito ng kumot sa isa pang kabinet at unan. "Depende sa tao. Hindi kasi lahat ng taga Maynila ay gusto at nagagandahan sa Maynila. Maraming magagandang bagay sa Maynila pero maraming nagpapapanget din doon. Maraming malls doon at pwedeng pasyalan pero sobrang traffic naman. Maraming tao doon kaya hindi boring pero hindi ka naman pinapansin kahit ng kapitbahay mo. Maraming media at pulis doon, pero nakakalusot pa rin ang krimen." Paliwanag ko naman rito kay Jopay.

Iyon bang tipo na bawat galaw mo ay puro gastos, hindi tulad sa San pedro sa Probinsya na kahit mahirap ang buhay roon ay nasanay na siya. Sa Maynila kasi ay kapag wala kang pera magugutom ka. Wala naman magpapautang sayo kung wala kang trabaho kaya mamumuti lang ang mga mata mo sa isang tabi sa kahihintay kung may magbibigay ng tulong.

pakli ko. Halos lahat ng kadalagahan dito sa amin ay nagta-trabaho sa Maynila. Marami raw kasing trabaho roon at sigurado silang malaki ang sahod, umaasang aasenso sila sa Maynila. May ilang kahit pa paano'y gumaan ang buhay at may ilan namang umuuwing lobo ang tiyan na tila ba nagpabumba sa vulcanizing doon.

APAT NA TAON ANG LUMIPAS. Ang madilim na kalangitan ng Maynila ay tila yumuyuko sa isa sa mga pinakamatataas na gusali sa Makati Central Business District. Sa pinakatuktok na palapag, sa loob ng isang malawak at glass-walled na opisina, nakatayo ang isang bilyonaryo.