Ganito Pala Sa Maynila นิยาย & เรื่องราว

Na malaki ang sahod sa trabahong ibibigay niya sa akin. Ganito ba talaga sa Maynila? Mabilis ang pera? O dahil may kamag anak akong nag-back up sa akin kaya napadali ang buhay ko? Siguro nga ay malaki ang pasahod sa mga trabaho dito sa Maynila. Naisip ko ang naglalakihang mga building na nadaanan namin sa byahe. Parang abot na nila ang langit at buwan.

"Malawak ang Maynila para isa-isahin naming panoorin lahat nang pumapasok sa aming database system. Your request for a certain copy that happened eight years ago caught my interest. Kaya pinanood ko." "I see. This building has forty-two storey with thousands of employees. Manila has four cities, thirteen municipalities, and only just three hundred CCTV were scattered around." "Why are you talking too much?" asik nito. Napangiti si Jamilla. "I was specifying how many people here got paid, pero ang tatamad naman. Sayang ang taxes na ibinabayad ng taong-bayan." "Go and get it!" "Thanks," sabay dampot niya sa envelope. "Nice to meet you."

napapangisi pang sabi ni Aling Doreng. “Change topic po, Aling Doreng,” sabi ko. “Magkano na po ba ang ticket ngayon papunta sa Manila City?” tanong ko sa kaniya. Baka kasi si Aling Doreng na ang sagot para matupad ko ang pangarap kong makatapak sa Manila City. “Sampung libong piso lang sa ngayon, kung gusto mo, ganito, pag-ipunan mo, tapos saka kita isasama doon,” bulong niya kaya natuwa ako bigla.

Paano ko siya mahahanap kung kabilang pala siya sa mge elitista? Buong buhay ko ay nasa Naga City ako. Malayo iyon sa Maynila kaya wala akong ideya sa kung sino ang mga taong pinakamayayaman at pinakamaiimpluwensya sa bansa. Nang makarating ako sa Maynila ay saka lamang ako nagka-ideya tungkol sa mga Guidotte! Tahimik sila sa media, pero ramdam ang kanilang impluwensya. At ang nag-iisang tagapagmana ay si…Kygan.

Alam niyang dito rin hahantong ang usapan. "Ang mahal ng maintenance at hospital bills ni Benny Galvez," paliwanag ni Elena. "Nagbabayad din ako ng rent, kuryente, at pagkain dito sa Manila. Wala akong ganoong kalaking ipon." "Eh, magkano ba ang meron ka?" tanong ni EJ, tila atat na atat. Nag-isip si Elena. "50,000 pesos. 'Yun lang ang kaya kong ipahiram sa 'yo."

Kung saan ni isang tao ay wala akong kakilala. Halos maligaw pa ako papunta sa apartment na nirentahan ko. Sa totoo lang ay nagulat ako sa baba ng rent ng apartment dito na 15k per month, samantala sa Maynila ay umaabot ng 200k ang ginagastos ko sa bahay.

"May seven hundred fifty million piso! Sino ang magbibigay ng eight hundred milion pesos?" Patuloy ang pag bid mula sa ground floor. "Ako, walong daang milyon pesos! " "May walong daang milyon peso! Sino pa ang gustong magdagdag?" Ken pushed a button anf type 1 billion pesos. It appears on the screen at the center of the stage. The uproar is too much. Napanganga ako at hindi makapaniwala. Is he crazy? Sino ang baliw na mag bid sa pangil, kuko ay mata lamang ng pinakamatapang, pinakamatanda na lobo? And who the hell care?!

Hirap siyang maghunos–dili. Gamefisherman express yacht is fucking worth millions. Alam niya kung magkano iyon dahil palagi iyong bukambibig ni Garett. At walang matinong tao ang mamimigay ng ganoon kung kani–kanino lang. Tapos sa mahigit hundred and eight million na bilang ng populasyon ng Pilipinas, bakit ang mga kamag-anak niya sa isla ang tanging nabiyayaan ng yateng iyon na may nakakalulang presyo?

" niyuko niya ang isang maleta. Tila gusto nitong mapailing nang makita ang maleta niya. Hindi maliit iyon pero hindi rin naman kalakihan. Mukhang nahalata nitong wala siyang balak magtagal sa Pilipinas base sa dala niyang gamit. "Iyan lamang ba?" tanong nitong titig na titig sa kanya. Gusto niyang mailang sa pagkakatitig nito sa kanya. Nag-iwas siya ng tingin. "Yeah," bagot na sagot niya.

"Ano ka ba! Okay lang iyon. Alam ko naman na magiging busy ka sa Maynila. Lalo na dahil doon ang buong angkan ng mga Gallardo." Nasa Maynila kasi ngayon ang buong pamilya Gallardo. Walang naiwan sa Hacienda kun'di ang mga kasambahay at mga trabahador lamang. Kasama na do'on ang aking ina at ama. Tuwing Abril lang nakakauwi ang mga Gallardo at babalik naman ng Maynila tuwing kakailanganin sila ng dahil sa trabaho. "Oo nga, eh. Pero worth it naman ang pagiging busy ko. Malaki naman naman kasi ang sweldo. Mababait pa ang mga Gallardo."