Novel & Cerita Gone With The Wind Scarlett

Makalipas ang isang buwan Unti-unting bumabalot ang matinding lungkot at pagkalungkot kay Scarlett habang harap-harapang kinakaharap ang katotohanang malapit nang ikasal ang kanyang ina at si Adrian. Nakatakda na ang kasal sa panahon ng tag-araw — wala pang isang buwan ang natitira — at puspusan na ang paghahanda. Hindi na niya kayang tiisin pa ang bigat ng sitwasyon.

Kapag basta lang niya nilapitan ang mga ito, malamang ay hinddi siya pansinin at baka ipatapon pa siya ng mga ito. Makalipas ang ilang minuto, isang pangkaraniwan na business sedan ang dumating. Isang babae na nakaputing bestida ang bumaba mula dito. Ang buhok niya ay magulos. Halata na nagmamadali siyang umalis. Si Scarlett ito. Pagkatapos na malaman ang mga nangyaring kaganapan sa Glorious Hotel at ang pagdating ni James, nagmadali siyang pumunta ng hotel. Hindi na nga din siya nag-abala na magsuklay.

Ang guwapo nitong mukha ay pinaresan ng makapal na kilay at malamlam na mga mata. Bumukas ang kuwarto sa silid nito at pumasok si Scarlet, na kasalukuyang nakasuot ng isang eleganteng pulang gown. “At bakit hindi ka pa nagbibihis, Wesley? Dumarating na sa Harisson Mansion ang lahat ng bisita kaya magpalit ka na ng damit, at sumunod ka sa akin sa labas!” utos ni Scarlet. “Ayoko pong sumama.” maikling tugon ni Wesley na tila matamlay.

hiyaw ni Carla at napahawak sa ilong niya. Hinawakan ko ang buhok ni Carla at saka hinila pababa, dahilan para mapaluhod siya. "Sana matagal ko nang ginawa to sayo!" galit na sabi ni Scarlet habang tinatali ang kamay ni Carla gamit ang belt. "TULONG! TULON--" pinalo ko ang bibig niya dahilan para mapatigil siya. Pinahid ko sa damit niya ang lipstick na dumikit sa palad ko.

Tumango naman si Scarlette at saka dahan-dahang gumapang palayo upang maghanap ng daan palabas. Hindi pa man tuluyang nakakalayo ay bigla na lang bumulaga sa kanya ang isang tauhan ng grupo na umikot upang mahuli sila. Mabilis itong pinatid ni Scarlette bago pa siya matutukan ng baril. Matapos ay dinaganan niya ito at walang tigil na pinagsusuntok hanggang sa mawalan ng malay. Agad niyang kinuha ang baril nito at kinapkapan pa ang katawan. Nagbabakasakaling may iba pa itong armas.

Ang ipakilala siya sa Scarlet sa ama nito at sabihin ang katotohanan. “We are here, puwede muna tanggal piring mo mommy!,” excited na sabi ni Scarlet. Hindi na nga ako nagpatumpik- tumpik pa at tinanggal na ang scarf na humarang sa aking mga mata. Pagmulat ko sa aking mga mata ay namangha ako sa aking nakita. Sabay ng pag-agaw ng liwanag at dilim ay ang mga katagang will you marry me sa kalangitan.

"Magpapakamatay sana ako riyan sa lawa, Mr. Morris. Kaya lang, masyadong may yelo ang ibabaw, kaya hindi natuloy. Sayang, 'di ba?" Hindi ko pinansin ang kanyang patutsada. Lumapit ako sa kanya. Nang maramdaman ko ang tindi ng lamig ng kanyang katawan, dahan-dahan kong hinubad ang aking suot na coat at isinalalay ko ito sa kanyang mga balikat. Maingat kong inayos ang kwelyo nito upang hindi siya pasukin ng hangin. SCARLET’S POV

“Ginawa ko iyon dahil inakala kong magtatagumpay tayo. Ngunit ngayon… iba na ang takbo ng mga pangyayari. Ayokong makulong o masira ang aking pangalan nang tuluyan. Kailangan kong magtago — sa ngayon, iyon ang tanging pagkakataon ko.” Bago pa man makasagot o makaharang si Donato, mabilis na lumabas si Scarlet at sumakay sa kanyang sasakyan. Walang pag-aalinlangang pinaandar niya ito palayo, nagtungo sa isang lugar na tanging siya lamang ang nakakaalam, handang itago ang kanyang sarili sa loob ng mahabang panahon upang hindi mahuli at maparusahan. Iniwan niya ang kanyang kasabay, iniwan ang mga ebidensya, at iniwan ang lahat ng kanilang kasunduan — ang tanging mahalaga na lamang sa kanya ay a

Hindi pa rin natitigil ang paghuhurumintado ng kanyang puso sa kaba lalong-lalo na ang takot sa katotohanang hanggang ngayon ay hindi niya pa rin nakikita si Scarlett. "Where are you, my Wife," hopelessly asked by Waylen in the cold wind and secretly praying that she's in good state. Bumuga siya ng mabigat na hininga at umayos sa pagkakaupo para kunin ang bomba at paghiwa-hiwalayin ito sa pagkakatape. Habang ginagawa iyon ay natigil na lamang si Waylen nang makita ang isang papel na nakasilid sa baba ng kanilang tent.

Binigyan siya nito ng perang panligtas sa buhay ng kaniyang kuya. Kalaunan ay nagpasya si Scarlet na sundan ito. Wala siyang paraan para mabayaran ang kabutihan nito, kaya ang tanging magagawa niya ay maging tagasunod nito. Mahilig sumayaw si Primo, kaya si Scarlet ang nagbubuhat ng kaniyang bag, nag-aabot ng tuwalya, at nagdadala ng tubig...madalas siyang nagpupuyat kasama ito sa dance studio.