Graduation Caption For Myself Novels & Stories

Imagination natin, lumilipad. Lahat ng paningin sakin nakatitig. Wow, ganto ba talaga kapag graduation mo? Instant titig sayo lahat ng mga tao. Sabagay, nakaka proud din talaga yung dibdib ko na halos tumalon sa saya kasi diploma is coming on my way na. Saka I know proud sa akin si Kuya. Haist Kuya, kung andito lang magulang natin,sila yung pinaka proud sayo kasi napagtapos mo ang kagaya ko.

It is my special name that is very personal and important to me as a person. Anyway, maliban sa pangalan ko ay wala nang magandang malalaman ang ibang tao sa buhay ko. Sa edad kong bente anyos ay parang wala pa akong nagagawang matino— I mean, big achievement na maipagmamalaki ko sa iba. Siguro ay pwede kong ipagmalaking nasa kolehiyo na ako. I'm currently a second year student taking a course called Bachelor of Arts in Communication. Hindi halata, no? Siyempre, hindi naman ako nag-aaral ng seryoso, e.

Pagpapalakas pa niya ng aking loob. Nang matawag ang aking pangalan sa stage ay pinigilan ko munang mainis. I smiled while walking. Inabot ko ang aking diploma at nakipagkamay sa mga head, dean at sa spokeperson bago ko nakasalubong sa gitna ang aking ina na niyakap ako ng mahigpit. We smiled at the camera before going down. The program ended with a beautiful and emotional graduation song 'Farewell'. Maging ako ay naluluha habang yakap-yakap ko ang mga nakasama at naging malapit sa akin ng apat na taon sa college.

Paliwanag ko. Hindi ko kasi talaga kayang mahiwalay sa kanila. Nahihirapan ako kapag wala sila. Hindi rin kasi ako sanay na mahiwalay sa kanila dahil mula pagkabata, sila na ang palaging kasama ko. "Make up your mind, anak. Ilang linggo na lang ay graduation niyo na. Kailangan mo nang makapag-isip kung saan ka mag-e-enroll."

I smiled as flashes of cameras started to light in milliseconds. "Ma, Pa... Julie. Para sa inyo 'to," bulong ko. Nakababa na ako at nakabalik na sa upuan. Panay lang ang palakpak namin hanggang sa hindi namin namalayan na natapos na ang graduation ceremony. A few hours of this program feels like a treasure for me. Totoo nga ang sinasabi nila na iba ang pakiramdam kapag nakatapos ka na sa pag-aaral.

Tapos ngayon magb-break down siya sa harapan ko at sasabihing manhid ako, malay ko bang mahal niya ako. Makapal lang ang mukha ko pero hindi ako assumera. Mukha lang akong pera pero hindi ako feelingera. "I told myself na kung hindi ko man magawang umamin sayo ngayon siguro pagkatapos ng graduation ay kaya ko na.." hindi pa ito tumitigil sa pag iyak kaya naman wala sa sariling hinahaplos ko ang likod nito.

Our class salutatorian is Rico kaya isa siya sa nagbigay ng speech. Hanggang sa kinanta na namin ang aming graduation song entitled “A Million Dreams”. I closed my eyes and felt the success I had right now. I can’t believe I did it. I am done with my studies, finally. This is just my first step to start my own journey in life. Ang tunay na buhay ay naghihintay sa akin pagkatapos ng araw na to. Kailangan ko pang ipasa ang board exam pero gusto ko ng mag-trabaho agad. I am confident that I can pass the board exam while I am working. I just have to be diligent and manage my time properly. I need to have my own earnings. Hindi pa ubos ang savings ni Lola para sa akin dahil scholar naman ako at b

Galit ako, at wala akong pakialam sa emotional attachment kahit ramdam ko na ang sakit sa pag-iwan niya sa akin sa ere. “CONGRATULATIONS, graduates! Graduate na kayo sa mga exams, quizzes, recitations, pero, may karugtong iyan na pero. Congrats kasi tapos na ang paghihirap natin sa school pero ito pa lang ang simula ng tunay na pagsubok. Ayaw kong sabihin na welcome sa samahan ng mga unemployed but I want all of you to welcome in the world of hope, the stairway to success.”

Bakit tutol naman yung sa akin. Kung saan may kakayahan ako. Dun naman ako papahintuin, papatrabahuhin para sa magulang pamilya na ‘to. Mas lalo lang ako naiyak dahil sa naisip ko na ang paparating graduation namin. Alam kong magiging malungkot iyon. Di na dapat ako mag-expect pa na maging masaya na makatapos ako. Kung ang huli, magta-trabaho lang din pala ako.

Sinabi niya kaya paniniwalaan ko. Kasi kung meron mang ibang involve dito, sana noong nagpa-plano pa lang ng engagement, sinabi na niya. Sana noong isang buwan, sinabi na niya. Sana noong isang linggo, sinabi na niya. Sana noong isang araw, sinabi na niya. Kasi kung sinabi lang niya, maiintindihan ko naman, e. Sana sinabi niya. Pero hindi niya sinabi kaya kailangan kong magtiwala sa kaniya. Mapapangasawa ko siya kaya nararapat lang na pagkatiwalaan ko siya. Napatingala ako sa mga graduation caps na inihagis ng mga kapwa ko graduates. Ang gandang tingnan.