Graduation Caption For Myself Mga Nobela at Kwento

Pero hindi ko na 'yon napansin nang malapit na ako sa stage para tawagin ang pangalan ko. "Belshaw, Aloha Anastacia, Cum Laude." The stadium gave me a round of applause as I walk to the stage to get my medal and diploma. I am so happy right now because all the hardships, tears, money, and sweat have been paid off. After the ceremony, kaniya-kaniyang picture taking ang batch namin at ang iba naman ay umalis agad for their graduation party. I have so many so-called friends because of my family's name. And they were asking me why my parents didn't attend my graduation. Ang tanging nasagot ko na lang ay may very important business meeting sila kaya hindi sila umabot.

sabay tingin kay Arvin. ‘Nakilala ko ang taong mahal na mahal ko hanggang ngayon’ Gusto kong sabihin ang mga katagang iyon pero pinili ko na tapusin sa ibang paraan. “At higit sa lahat, ay marami akong natutunang bagay na higit pa sa mga nababasa at sinasaulong lectures. I can finally say that I graduated from my younger self. I am ready to embrace the adult world,” dugtong ko bilang pagtatapos ng speech ko.

“Jayden… salamat. Salamat sa lahat.” Humawak siya sa kamay ko at dinala ako sa gilid ng campus, kung saan makikita ang buong skyline ng siyudad. Ang araw ay sumisiklab sa mga ulap. Parang lahat ng bagyo, lahat ng luha, lahat ng takot ay napalitan ng liwanag at init. “Ngayon, graduate ka na,” sabi niya. “At hindi lang iyon… graduate ka sa takot, sa pangungulila, sa pagkukunwari. At graduate ka rin sa puso ko.”

Kahit malungkot, ay may isang tao pa rin namang nasa tabi ko at magsusuot ng medalya sa akin sa harap ng maraming tao. “Celeste Amethyst Serrano, Cum Laude,” banggit ng MC sa aking pangalan. At hudyat iyon upang maglakad na paakyat ng stage, hindi ko mapigilang maluha dahil sa pagiging proud ng aking boyfriend. “This day, my cum laude babe, is finally a graduate. I am so proud of you my babe, my life, the love of my life,” bulong ni Theo.

Nagpaggawa kasi siya ng tarpaulin na may nakasulat na 'Congratulations for a job well done' tapos may nakalagay na pangalan ko at sa baba ay Bachelor of Science in Business Administration Cum Laude. "Anong nakakahiya diyan? Proud pa nga kami sa 'yo eh." Sabi niya at mas binuklat pa ang tarpaulin kaya nagtawanan nalang sila mama. Pinagtitinginan tuloy siya ng mga tao. Mukhanh hindi CEO kung umasta talaga. Adik! Kinakabahan ako na naeexcite. Sa wakas ay graduate na rin ako with flying colors pa. Talaga namang napakabuti ng Panginoon sa 'kin.

mahina kong sabi. Napapikit ako. “Candidate na ako for graduation.” Napangiti ako sa gitna ng mga luha. “I did it.” Ngunit sa likod ng saya na iyon ay may isa pang bigat na hindi ko maalis sa dibdib ko. Humawak ako sa rosaryo na nakasabit sa pulso ko. “Please…” bulong ko habang nakapikit. “Help me.”

( Zhia's POV ) Nakatitig lang ako sa ilaw ng biglang, *hik,” Opsss. May hiccup ako. WALANGHIYA YAN TALAGA NA MGA NAKAKAALALA SA AKIN! PLEASE LANG GABI NA! GRADUATION KO BUKAS! AWAT NA SA KAKAISIP SAKIN! MAHULUGAN KA SANA NG TAE NG BUTIKI! “*hik,”

It is my special name that is very personal and important to me as a person. Anyway, maliban sa pangalan ko ay wala nang magandang malalaman ang ibang tao sa buhay ko. Sa edad kong bente anyos ay parang wala pa akong nagagawang matino— I mean, big achievement na maipagmamalaki ko sa iba. Siguro ay pwede kong ipagmalaking nasa kolehiyo na ako. I'm currently a second year student taking a course called Bachelor of Arts in Communication. Hindi halata, no? Siyempre, hindi naman ako nag-aaral ng seryoso, e.

Pagpapalakas pa niya ng aking loob. Nang matawag ang aking pangalan sa stage ay pinigilan ko munang mainis. I smiled while walking. Inabot ko ang aking diploma at nakipagkamay sa mga head, dean at sa spokeperson bago ko nakasalubong sa gitna ang aking ina na niyakap ako ng mahigpit. We smiled at the camera before going down. The program ended with a beautiful and emotional graduation song 'Farewell'. Maging ako ay naluluha habang yakap-yakap ko ang mga nakasama at naging malapit sa akin ng apat na taon sa college.

Paliwanag ko. Hindi ko kasi talaga kayang mahiwalay sa kanila. Nahihirapan ako kapag wala sila. Hindi rin kasi ako sanay na mahiwalay sa kanila dahil mula pagkabata, sila na ang palaging kasama ko. "Make up your mind, anak. Ilang linggo na lang ay graduation niyo na. Kailangan mo nang makapag-isip kung saan ka mag-e-enroll."