Romans & histoires Graduation Wishes For Myself

Hanggang sa wala na akong maramdaman. Naging manhid na ang buo kong katawan, dahil sa sakit. Ngayon ang araw ng graduation ko. Ngayon din sana ang araw na sasabihin ko kay Azrael na buntis ako sa anak namin. Pero mukhang hanggang dito na lang ako. Hindi ko na kaya. Hinawakan ko ang impis kong tiyan. 'Patawad anak, di mo na masisilayan ang ganda ng mundo.'

In exactly thirty minutes, I left the room and ate the breakfast that my mother prepared. "Can you promise me na magiging masaya ka lang ngayon? Hindi magagalit, malulungkot o ano pa man," pakiusap ni Mama habang tinatalian ang buhok ko. Ano bang sinasabi niya? Malamang masaya dapat ako ngayon dahil graduation ko na. Idagdag mo pa na makaaalis na rin ako sa wakas sa paaralan na 'yon. "Of course, Ma. Since it's my graduation!" I cheerfully responded.

Yaya ni Rain at pumunta na sila sa harapan ng stage para umupo at sinimulan na ang graduation. Right after of some things did in our graduation. They called me in front of them to give a short inspiring message. Kaya umakyat na ako ng stage. I felt my heart pumping so loud but I need to be calm in front of them. "Honestly. I still can't believe that this moment will come." I began. "The day I was still dreaming. But now. My dream came true. We should never give up on our dream even the obstacles and struggles in life weaken us." I said slowly.

biglang tulo ng kanyang mga luha niya. "Margo, ngayon ka pa ba susuko? Sa susunod na araw na ang graduation mo, makakahanap ka ng magandang trabaho, unti-unti mo ng matutupad ang mga pangarap mo sa buhay!" pagpapalakas ng loob niya na sabi pa nito. "Eh, paano ko pa magagawa iyon ate hindi ko pa nga naaabot ang pangarap ko ay may harang na at tila ayaw ng tadhanang sumaya ako?" dagdag niyang anas.

sabi ni Bernice. "Hindi man kayo natutuwa o matutuwa man kayo pero gusto ko lang po ipaalam sa inyo rito na isang taon na lang gagraduate na. At masaya ako dahil makakapagtapos na ako. At maraming maraming salamat sa pamilya nyo. Mabubuti kayong mga tao"

Imagination natin, lumilipad. Lahat ng paningin sakin nakatitig. Wow, ganto ba talaga kapag graduation mo? Instant titig sayo lahat ng mga tao. Sabagay, nakaka proud din talaga yung dibdib ko na halos tumalon sa saya kasi diploma is coming on my way na. Saka I know proud sa akin si Kuya. Haist Kuya, kung andito lang magulang natin,sila yung pinaka proud sayo kasi napagtapos mo ang kagaya ko.

hindi makapaniwalang saad ko. I can't believe that they will stay here until my graduation and debut. Nakakatuwa. Nakakapagtataka. Nakakapanibago. If they will stay here for more than a month, magkaka-oras na sila sa akin? Napangiti ako sa naisip ko. That's my only wish, and I think God is so good to me this year. I hope magtuloy-tuloy na. "Yes," tipid na sabi niya.

At hindi nga ako nabigo dahil kitang-kita ko kung paano siya na surprise kanina. “Good morning Vice-Chancellor, members of the Faculty, to our parents and guardians, ladies and gentlemen, and most especially those graduating tonight, to whom I offer my sincerest congratulations. It is an honour and a great pleasure to have this opportunity to speak in front as your summa cum laude, to share this important occasion with you, as we all witnessing the most important day of our life to success; to enjoy seeing the pride on the faces of those collecting their degrees: that sense of accomplishment mixed with no small measure of relief too, I am sure. I know that feeling. And on behalf of my fellow

Nagbabasakali pa rin akong makita siya kahit ngayong araw lang dahil graduation namin. Tinawag na ang pangalan ko upang kunin ang awards na natanggap ko. I graduated with a flying colors. Masaya ako kasi na-maintain ko ang grades ko hanggang sa nag-college ako. Habang naglalakad paakyat ng stage, si Kaisha ang iniisip ko. Hindi ako sigurado kung pupunta ba siya, pero panatag pa rin ang loob ko na makikita ko siya ngayong araw dahil graduation namin. Ito ang pangarap naming dalawa - ang makapagtapos ng pag-aaral at masuot ang itim na toga.

Para sa kanila ang tagumpay ko na ito. Tinanggap ko ang award. Tapos ay nagsasalita ako ng speech. "Good morning to everyone. To my Teachers, faculty staff, guests, parents and to my fellow graduates. I am here in front of you to give my thank you to my parents," sabi ko. Nginitian ko ang magulang ko. "'Ma, 'pa, ang lahat ng ito ay para sa inyo. Salamat dahil, kung hindi ninyo ako pinabayaan." Gumagaralgal ang boses ko, dahil di ko mapigilan ang umiyak. "Ang pagsisikap ko na ito ay para sa inyong dalawa. Gusto ko kayong bigyan nang magandang buhay. Kaya nagsisikap akong mag-aral. Salamat, salamat sa lahat-lahat, 'ma, 'pa," sambit ko.