Grumpy In Tagalog Novels & Stories

"You’re a creep! Ang Napaka-hipokrito mo! Do you even understand how fucked up this is!?" "You’re acting like a child. Throwing yourself at him just to spite me? It’s pathetic." "Pathetic?" Napailing nalang ako sa kaniya sa frustrasyon. "Mas pathethic ka! Ikaw na isang matandang lalaki na nagtatago sa dilim ng club para lang panoorin ang inaanak niya na nakikipag-laplapan sa boyfriend niya? Kadiri ka, Ninong!"

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Then a faint ping. "Turn on the video call button, Mr. Grumpy." "Are you ordering me now, Bree?" "E, di huwag. Bye–" "Fuck. There. Happy?" Inalis ko ang phone sa tainga't pinindot ang accept button. Shit. Ito na ba ang sintomas ng pagiging whipped?

Nagrarason pa e. "Why are you so grumpy?" Tanong nito na hindi ko naman pinansin. Napangiwi lang ako. Maya maya ay hinawakan nito ang tiyan ko na aking ikinagulat kaya napahinto ako, at ganon din ito. "May laman na ba 'to?" Hinaplos niya ito nang ilang beses. "That's weird. Kanina lang natin ginawa ah," Sinamaan ko ito ng tingin. He only laughed at me before kissing my cheeks.

"Nag so-sorry ka?" Hindi makapaniwala kung tanong sakanya. "Narinig mo namang sinabi ko diba? Bingi ka ba o tanga?" Wow, new word! Nakakagigil tinawag akong tanga! "Alam mo tang*na ka eh, sarap mo talaga hambalusin!" Gigil kung saad. "Alam mo sa sobrang dami ng mga katulong na dumaan sakin ikaw lang ang may lakas ng loob na murahin ako."

pagdedepensa pa ng pinsan ko sa kaibigan niya. “Yeah, he’s not just grumpy. He’s extremely grumpy. I’ve already met him and I don’t like his attitude.” sumbong ko. “What? Ano bang nangyari sa inyo?” pag-iintriga niya. “Long story,” sabi ko.

“Tama ka diyan, friendship. Hay naku! Gusto ko talagang makita ang itsura ng Lizbeth at Arnold na 'yon kapag bigla ka nilang nakita nang hindi sila handa. Masarap siguro ‘yung moment na ‘yon, alam mo 'yon, yung mapapamulagat sila!” “Kung alam mo lang, Grace…” Pumikit ako ng mariin habang sinusubukang itikom ang bibig ko. “Sobrang gigil ko na. Wala lang akong mapagbalingan kaya pakiramdam ko para na akong pinupulikat sa inis. As in, parang tataas na ang blood pressure ko.”

“Hindi kaba napapagod sa sama ng ugali mo?” “Ay hindi, bakit naman ako mapapagod? Hindi din naman napapagod mga tao na maging masama sa'kin, so bakit ako mapapagod?” double meaning ang sinabi ko kaya impossible na 'di n'ya maramdaman yun. “Bakit Serenity ako lang ba ang naging masama sa'yo? 'Di ba madami din.” “Ikaw lang talaga Glayza, natatangi ang kasamaan mo.” pang-uuyam ko dito. “So please lang, lumabas kana dito at mahaba pa ang pasensya ko.” tinuro ko pa ang pintuan dito.

Matagal tagal ko din silang hindi nakikita kaya bago ako magpahinga bibisitahin ko sila. Napa dapo ang tingin ko kay Percival na pasimpleng nakikinig sa usapan namin ni Tita Dorothy. Nang magtama ang mga mata namin ay mabilis syang nag iwas ng tingin. Nagtataka man pero hinayaan ko nalang. "Si Sleepy nanganak na, si Grumpy ayon Grumpy parin, Si Bashful kagaya parin ng dati. malambing parin kahit sinu lumalapit sa kanya." ani ni Tita.