Habangbuhay Novels & Stories

RENATA DECEMBER 2023, GERMANY Sabi nila; You only live once. Pero para sa akin, pangalawang buhay ko na ito. Masaya na malungkot. Masaya; dahil nabigyan ulit ako nang pagkakataon na mabuhay pagkatapos kong mamatay. Malungkot; dahil ilang beses din tinangkang bawiin ang pangalawa kong buhay.

Para ito kay Nanay. Tahimik ang buhay kung nakukuntento lang sa kung ano at kung sino ang mga nasa paligid na ‘tin. Lahat ng sobra, masama. Hindi masama ang mangarap at maghangad ng higit sa kung ano ang meron tayo pero ang manakit at maghangad ng kapahamakan ng iba. . . Philip and Sabrina, they were bless with so much. Pero hindi pa rin sila nakuntento.

Napatalon si Aya at nakipag-unahan sa pakikipag-agawan ng mga candy sa baba ng mabasag ni Cali ang banga. “Cali! Ang galing mo!” Nakipag-up here naman si Cali sa mga kalaro niya. Halos lahat ata ng premyo ay napupunta sa aming mga taga-rito kaya naman halos lahat ng mga taga-ibang parte ng baryo ay nadidismaya na lang ngunit natutuwa rin naman ang mga ito. ‘Yon ang premyong hindi mapapantayan ng mga materyal na bagay. “Huwag mawalan ng pag-asa ang mga wala pang nauuwi diyan, marami pa tayong palaro, stay tune,” sabi ni Isaac.

Still affects me more than it should. “Seb.” “Inom dito.” Isa. “Inom diyan.” Dalawa. “Nagtatrabaho nang walang tulog.” Tatlo. “Hindi natutulog.” Apat. “Laging tulala.” Lima. “Late kumain.” Anim. “Or hindi na talaga kumakain.” Pito. At bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay parang mabigat na batong isa-isang ibinabato sa akin.

hindi sa stocks kundi sa buhay. "I love you so much, Stefanie! Thank you for giving me a real life! Hinding-hindi ko pababayaan ang pamilyang ito! We will build a legacy that is not about fear... but about love!" hiyaw ko habang ibinababa ko siya at hinahalikan nang napakalalim.

Peace/Adik HANGGANG sa makauwi kami sa kanya kanya naming bahay ni Cita ay dala ko pa rin ang kaba. Pero yung kaba ko nag a-upgrade at hindi pa rin nawawala. Sumakit na nga lang yung mata ko kakairap kay Cita habang sinsabi niya kung gaano daw ka exciting yung nangyari sa amin ngayong araw.

Sa tingin ninyo inutil na ba ako at kailangan nyo pa akong painumin ng p*tang gamot na yon? Nagbunga ang pambababoy ko, nabuntis ko ang babaeng iyon at naging dahilan ng pagkamatay niya. Breadwinner ng pamilya ang waitress na yon. May mga kapatid na sinusuportahan para makapag-aral. Nakipagsapalaran dito sa maynila pero naluko at ipinasok sa bar na yon. Una at huling gabi dahil sa kababoyan na ginawa ko. May sakit sa puso ang babae at tanging heart transplant lang ang lunas, kaya pinagbawal ng doctor kanya ang magbuntis. Mabait ang pamilya at pinalaking may takot sa diyos kaya binuhay ang anak kong bunga ng aking kahayupan kapalit ng kanyang buhay. Ngayon sabihin ninyo sa'kin, what the hell

hehe! Ngumiti lang ako dahil sa sobrang successful ng Plan B namin. Thank you talaga sa bagyo. hehehe!! At syempre thank you din kina Manang..

nahihiya niyang sabi "No , Its okay kahit sino siguro lumagay sa sitwasyon ko kung may pagkakataong makatulong bakit hindi." sagot ko naman sa kanya. Hindi ko muna siya pinaalis ng aking silid. Tinanggap naman ni Sophia ang aking alok na manatili muna ito sa aking silid. Nagkasundo kaming mag order na lang ng aming kakainin, pero hindi siya pumayag na ako ang magbayad ng aming kakainin. Si Sophia ang nagbayad sa lahat, hindi naman namin iniisip ang hospital bills dahil dito sa US ay libre ang kahit anong hospitalization kapag may insurance. Maririnig ang masayang tawanan dahil sa mga pinagkukwentuhan namin ni Sophia. Natuwa ako at napatitig sa kaniya. Naianas ko sa aking sarili. "ITO ANG BAB

Kabanata 3 Tinitigan ko nang maigi ang makapal na sobre nakapatong sa kanyang palad. Puting-puti ito, maganda ang kalidad ng papel, at alam ko sa aking sarili na ang laman nito ay sapat upang baguhin ang takbo ng aming buhay. Sapat ito upang ilabas kami sa kahirapan na matagal nang aming dinaranas. Sapat ito upang maibigay ko ang lahat ng pangangailangan at pangarap ng aking mga magulang.