Romans & histoires Habangbuhay

Para ito kay Nanay. Tahimik ang buhay kung nakukuntento lang sa kung ano at kung sino ang mga nasa paligid na ‘tin. Lahat ng sobra, masama. Hindi masama ang mangarap at maghangad ng higit sa kung ano ang meron tayo pero ang manakit at maghangad ng kapahamakan ng iba. . . Philip and Sabrina, they were bless with so much. Pero hindi pa rin sila nakuntento.

Paano kung mahulog nga ako at tumanda na lang na dalaga habang buhay? “I don’t really know if she’s happy now, but looks like she is. Masaya na sa maraming alagang hayop sa malaki niyang mansiyon pero minsan naiisip ko lang na ang lungkot din siguro,” sabi pa ni Sapphire. “Living without anyone by your side. Well, nandito na ako ngayon. I’ll be in her side pero hindi kasi lagi masasamahan ko siya,” sabi pa niya.

Still affects me more than it should. “Seb.” “Inom dito.” Isa. “Inom diyan.” Dalawa. “Nagtatrabaho nang walang tulog.” Tatlo. “Hindi natutulog.” Apat. “Laging tulala.” Lima. “Late kumain.” Anim. “Or hindi na talaga kumakain.” Pito. At bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay parang mabigat na batong isa-isang ibinabato sa akin.

Sa tingin ninyo inutil na ba ako at kailangan nyo pa akong painumin ng p*tang gamot na yon? Nagbunga ang pambababoy ko, nabuntis ko ang babaeng iyon at naging dahilan ng pagkamatay niya. Breadwinner ng pamilya ang waitress na yon. May mga kapatid na sinusuportahan para makapag-aral. Nakipagsapalaran dito sa maynila pero naluko at ipinasok sa bar na yon. Una at huling gabi dahil sa kababoyan na ginawa ko. May sakit sa puso ang babae at tanging heart transplant lang ang lunas, kaya pinagbawal ng doctor kanya ang magbuntis. Mabait ang pamilya at pinalaking may takot sa diyos kaya binuhay ang anak kong bunga ng aking kahayupan kapalit ng kanyang buhay. Ngayon sabihin ninyo sa'kin, what the hell

hehe! Ngumiti lang ako dahil sa sobrang successful ng Plan B namin. Thank you talaga sa bagyo. hehehe!! At syempre thank you din kina Manang..

nahihiya niyang sabi "No , Its okay kahit sino siguro lumagay sa sitwasyon ko kung may pagkakataong makatulong bakit hindi." sagot ko naman sa kanya. Hindi ko muna siya pinaalis ng aking silid. Tinanggap naman ni Sophia ang aking alok na manatili muna ito sa aking silid. Nagkasundo kaming mag order na lang ng aming kakainin, pero hindi siya pumayag na ako ang magbayad ng aming kakainin. Si Sophia ang nagbayad sa lahat, hindi naman namin iniisip ang hospital bills dahil dito sa US ay libre ang kahit anong hospitalization kapag may insurance. Maririnig ang masayang tawanan dahil sa mga pinagkukwentuhan namin ni Sophia. Natuwa ako at napatitig sa kaniya. Naianas ko sa aking sarili. "ITO ANG BAB

Kabanata 3 Tinitigan ko nang maigi ang makapal na sobre nakapatong sa kanyang palad. Puting-puti ito, maganda ang kalidad ng papel, at alam ko sa aking sarili na ang laman nito ay sapat upang baguhin ang takbo ng aming buhay. Sapat ito upang ilabas kami sa kahirapan na matagal nang aming dinaranas. Sapat ito upang maibigay ko ang lahat ng pangangailangan at pangarap ng aking mga magulang.

I love you too, Dave Santillan Santiago. WALANG IMPOSIBLE KUNG MANANALANGIN TAYO KUNG ANONG PAGSUBOK DUMATING O PROBLEMA. SYA LAMANG ANG ATING MAKAPITAN KUNG ANO MANG HAMON SA BUHAY. KAYA WAG MAWALAN NAG PAG-ASA DAHIL ANDYAN LANG ANG POONG-MAYKAPAL HANDANG MAKINIG AT TUMULONG SA ATING LAHAT. Sign off:

Hinding hindi ko mapapatawad ang sarili ko kung nasa panganib siya at hindi ko ito napansin, o kahit anong gawin. “Buhay ba siya?” Tanong ko habang binabalot ako ng takot sa sagot niya. Kinailangan niyang mabuhay. Kailangan niya. Binigyan ako ni Gabe ng side way na tingin. "Wala akong masyadong alam, pero alam kong buhay siya." 'Bahagya.' Ang mga salita ay hindi sinasabi, ngunit sila ay ipinahiwatig.

Kabanata 15 Free They say that the only thing constant is change. Lahat naman daw nagbabago, hindi mo namamalayan, isang araw hindi ka na pinapansin, isang araw, hindi na ganun ang turing sayo, isang araw hindi ka na mahalaga. Hindi ko pa rin maintindihan kung bakit may mga taong hindi kayang maging totoo sa sarili nila, bakit kailangang magbago? Para saan?