روايات وقصص ضمن Halimbawa Ng Sariling Alamat

Ako ba ‘yung iiwan? Ako ba ‘yung magiging pangalawa—hindi lang sa pagmamahal, kundi sa lugar sa buhay nilang dalawa? Dumating ako sa maliit kong tinutuluyang apartment. Tahimik. Wala si ate, wala si nanay. At sa wakas, hinayaan ko na lang ang sarili kong mapaupo sa sahig at mapasubsob sa mga palad ko.

paglilinaw ng lalaki sa kabilang linya. Mas lalo lamang nagulumihanan si Sana. Kung tama ang address na binanggit ng lalaking kanyang kausap ay hindi nga malayong sa kanya ang ano mang parcel na dala nito. Dalawa lang naman kasi ang nakatira sa buong Imperial Street –ang kanyang pamilya at ang mga Imperial, na siyang nagmamay-ari ng lupaing nasasakupan ng buong street na iyon. Number 301 ang home address nila samantalang 302 naman ang numero ng bahay este mansiyon ng mga Imperial.

Nakakatawang isipin na sa dami ng iniisip ko, pati ang maliit na gagamba ay nagagawa ko pang pansinin. Bigla ay nalungkot ako at parang gusto kong maging isang gagamba sa mga oras na iyon. Mabuti pa ang gagamba ay maaaring gumawa ng sarili niyang tahanan at matutuluyan. Alam niya kung saan siya parating lulugar at parati siyang may tatakbuhan kahit saan siya magpunta dahil kaya niyang gumawa ng sarili niyang tahanan. Na kahit nag-iisa man siya sa isang madilim na sulok, may sarili pa rin siyang tahanan at pupuntahan sa mga oras na siya ay nangangailangan.

Napabuntong-hininga ako. “Galing ba sa yo ‘to?” balik kong tanong. Umiling siya. “Kung ganon, hindi importante.” “Bakit mo naman nasabi ‘yan?” tanong niya, halatang hindi pa rin kuntento. “Hindi ko ginagamit ang address na ‘to bilang home address ko. Ang tanging nakakaalam na nandito ako ay sina Mommy Claire, Ingrid, ikaw, at mga kasambahay. Sabi mo na hindi galing sayo ‘yan. Sigurado akong hindi rin magpapadala sina Mommy Claire at Ingrid nang walang pangalan. Alam nilang masama para sa kalusugan ko ang mga sorpresa.”

Binigay nito ang way kung saan papunta ang address na iyon dahil nahanap nito sa g****e map . ''Alona may pupuntahan tayo '' hindi naman nagtaka si Alona kung saan kaya agad siyang nag ayos ng gamit at sumunod kay Saphire . Pagdating nila sa address kung saan binigay ng kanyang inutusan nadatnan niya ang isang bahay na hindi naman mukhang luma dahil parang naalagaan naman .Napangiti siya sa paligid dahil ang bahay nila noon ang pinakamalaki pero ngayon sila na ang pinakamaliit dahil ang mga nasa paligid ay halos malalaki na at malawak na din ang bakuran .

"I should be going too. Have work to do. Are you okay alone here?" Kinabahan ako. Maiiwan akong mag-isa sa malaking bahay na ito? I'm used being alone. Pero bago pa sa akin ang bahay na ito. Hindi ko nga alam kung saan ang location ng bahay na ito. Parang nabasa niya ang iniisip ko. "The address is written on the fridge door. You're free to call someone over. You know, you might want to have moving, or new house party."

Pwede na siyang bumili ng maliit na lote at magpatayo ng sariling bahay, nang sa ganun, pwede na ring manirahan ang mga magulang niya kasama siya. Matagal na niyang pangarap na magkaroon ng sarili niyang pamamahay. Mula pagkabata niya ay nagrerenta na sila ng bahay at madalas pa silang lumipat. Hindi niya tuloy alam kung anong address ang ilalagay niya tuwing may pipirmahan siya.

Isang address. Napakunot-noo ako nang makita iyon. Pamilyar ang lugar. Masyadong pamilyar. Hindi ko na pinag-isipan pa. Kinuha ko ang aking bag at lumabas ng office. --- Makalipas ang ilang minuto, nakarating ako sa lugar. Isang malaking bahay. Nang bumaba ako sa sasakyan, agad kong napansin ang malaking gate at ang pamilyar na disenyo ng bahay.

Aning-aning na satsat ko sa sarili. Matapos makababa ay agad akong naglakad papunta sa destinasyon. I am now heading to my apartment. Hawak ko ang address saka nilinga-linga ang mga nakahilerang numero sa isang subdivision. It is a minimalist studio apartment na nakahilera malapit sa dagat. Elevated ang lugar na iyon, kaya saktong nakikita ko ang ibaba, na mismong karagatan. Nang makita ang numero ay napangiti ako. My apartment is exactly number 13th, nakasentro ang apartment ko sa South part, kaya maganda ang sunset doon kapag hapon.

Ngayon ay mararanasan na niya. Isa at kalahating oras din ang tinagal ng kaniyang byahe bago makarating dito. Namangha siya sa kaniyang nakita. Napakaganda ng lugar. Para itong katulad ng mga nasa ibang bansa. Nagtataasang mga gusali, malawak na park at playground para sa mga bata, swimming pool at basketball court. Kinikilig siya dahil araw-araw niya itong makikita at mapupuntahan. Habang abala sa nakikita ay tumunog ang kaniyang cellphone. Kinuha niya ito sa bulsa ng kanyang pantalon. Text ito mula sa magiging housemate niya.