Novel & Cerita Hayop Sa Laman

sambit ni Kech. Kung walang gustong pumalit sa angkan ni lolo at lola maglalaho na ang underground world na tinayo pa nang ninuno namin noon. "Jihua shi shenme?" tanong ko sa kanya may koneksyon man ako sa loob ayokong gamitin 'yon para malaman ang totoong nangyayari dahil magkakaiba ang nakikita. (What's the plan?)

Hays. Sinulyapan ko ang bahagi ng kusina kung nasaan ang kalan at ganoon na lang ang pagtataka ko nang makitang wala nang apoy iyon bagama’t naroon pa rin ang isang kaserolang lutuan. Nilapitan ko iyon at binuksan. Agad naman akong sinalubong ng mabango at nakakatakam na amoy ng kalderetang ulam.

Halos magsabay lang sila. [MARIA DENNISE TRINIDAD] Hindi pa man nangangalahati ang buong araw ko sira na. Panay ang rinig ko sa bunny na yan. Gusto ko ng lagyan ng bulak ang tenga ko sa kakornihan nilang dalawa. Nakuha pa talagang sumama samen nila Lei kahit na alam naming dalawa na ayaw nya ng horror movies. Ayoko din naman kasi manood ng kadramahan. Masyadong boring yun para saken.

Dahan-dahan s'yang lumapit sa kama, kailangan n'yang ihanda ang sarili sa kung ano man ang laman ng envelope. Naupo s'ya sa kama at hinawakan ang envelope. Humugot muna s'ya ng malalim na paghinga bago binuksan 'yon. Kinapa n-ya ang laman sa loob, mga papel yon or tila mga larawan. Kinabahan s'ya at tinaas ang unang nakapa n'ya sa loob.

Hays. Gumalaw si Lysithea at bumaba ang kumot niya. Nasa iisang kwarto lang sila natutulog dahil takot sila na maghiwalay na dalawa. Yumuko ako para iangat pa lalo ang kumot sa kanyang dibdib at baka malamigan si Lysithea. Ngunit napunta ang mga mata ko sa isang bagay na yakap niya. “Frame?" mahinang bulong ko. Hindi ko makita sinong nasa litrato dahil nakatalikod ito sa akin.

Halos hindi na makahinga kaya ganoon na lamang kadali para kay Zapanta na makaladkad ito at maihiga sa damuhan. Sa ginawa nito ay halos mawalan ng malay si Lian ngunit may ulirat pa rin, kahit nanlalabo ang paningin dahil sa luha. “P-Please, maawa ka…” Tila isang bingi si Zapanta na ngumisi lang saka sinimulan baklasin ang sinturon. “’Wag…” anas ni Lian saka gumapang upang makalayo ngunit hinila lang siya nito sa buhok.

Mas masakit sa utak yung math baka ayon pa ikamatay ko tangina "Ano bang pinagsasabi mo jan, amoy lupa?" Anong sabi niya? AMOY LUPA? AKO? AMOY LUPA? "Aba gago ka ha! Lux body soap ata sabon ko at Dove men naman shampoo ko tapos sasabihin mo sa akin amoy ipis ako!? Gago ka ba?" "Sabi ko amoy lupa, hindi amoy ipis" "Pareho lang yon, Amoy tae ka!"

Samantalang si Luna ay ginulungan lang siya ng mga mata at napilitang kumagat sa tinapay na hawak niya. Agad siyang natigilan dahil sa lambot ng tinapay-bukod do'n ay kakaiba ang tamis na bumungad sa dila niya. Ibang-iba ang tinapay na 'yon sa matigas at walang lasa na tinapay na kinakain nila araw-araw. Napangisi si Liam habang nakatingin kay Luna. Hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapaniwala na isang babaeng katulad niya ang salarin sa pagnanakaw ng singsing ng hari.

Mamaya pa ay napa buntong hininga siya at pinikit ang mga mata. *** Nagising si Lhalhaine nang nararamdaman niya na may tila mabigat na bagay nakadagan sa kanya at may kung anong mainit na bagay ang dumadampi sa leeg niya pababa sa dibdib niya. Napamulat siya ng kanyang mga mata pero nagulat siyang dilim ang bumugad sa kanya. "Relax, it's me," bulong ng tinig na kilalang kilala niya.

"cough...cough...What the---?!" From +639*********: Welcome home mon lapin. Awtomatiko naman akong napalingon lingon sa kung saan saan para makita kung may tao ba doon na pinagtritripan ako o baka may camera na dito sa loob ng apartment ko. Pero iisang tao lang ang tumatawag sa akin ng gano'n at dagdag mo pa na nasa mental hospital siya ngayon, so how on earth...