Hayop Sa Laman 소설 & 이야기

sagot n'ya rito kahit sumakit ang kan'yang ilong dahil sa pagpasok ng tubig na hindi n'ya inaasahan. Lihim s'yang napangiti ng makita si Lavinia na masayang nagbabalat ng hipon at naghihimay ng alimango. Nagningning ang mga mata nitong nakatingin sa laman ng alimango. Napailing na lamang s'ya dahil ngayon pa lang ay alam n'ya na kung paano ito patahanin kapag sinumpong ito sa kamalditahan nito.

Pagbaba ng cellphone sa lamesa, dumiretso na siya sa banyo ngunit nang mapadaan sa malaking salamin sa kaniyang silid ay bigla siyang napahinto. Humarap siya rito upang kaniyang makita ang buo niyang katawan repleksyon na para bang naghahanap ang dalaga ng kahit anong sinyales na siya na'y nagdadalang-tao at dala na niya ang tagapagmana ng mga Lee. "Kung tutuusin ay malaki rin ang karapatan ko sa'yo," sambit nito habang nakatingin sa kaniyang bandang tiyan mula sa salamin.

Dapat bang malalim ang hukay? Yung mga baon ko ay hindi kayang bumuhay ng tao. Muli akong kumuha ng maliit na piraso ng tinapay at mansanas. Kumukulo parin talaga ang tiyan ko, kailangan kong kumain ng tama. Gusto kong maiyak pero walang luha. Siguro ay natuyo na rin sa sobrang init. Walang nagbabago sa sitwasyon ko, wala parin akong makit dito kahit ano bukod sa cactus at leon.

Halos mapatalon sila dahil sa biglang katok sa pinto. Sophia, buksan mo ang pinto para kay Lolo! Agad na pinagbuksan ng pinto. Pinangunahan ni Gary ang isang grupo ng mga tao tulad nina Harold at China sa maliit na villa. Sa loob ng silid, nagkatinginan sina Sophia at Shan at Lanie at umiling upang ipakita na hindi nila alam kung bakit. Bakit biglang dumating si Homan? Hindi ba niya sinusubukang

Mayamaya ay may inilagay ito lamesa sa harapan niya saka nagpatong ito ng dugo sa harapan niya. Nakatakam siya sa amoy ng dugo. Kakaiba ang amoy niyon kaya alam niyang hindi iyon dugo ng isang patay na hayop. Dugo iyon ng tao. Biglang nanuyo ang lalamunan niya. Pagkalabas ng tao, naramdaman na lang niya lumuwag ang bakal na nasa dalawang kamay niya pati na rin ang bakal sa dalawang paa niya.

It may looked like baduy, pero kasi nasa loob ng bahay lang naman at hindi naman nalalayo ang kasuotan. Malakas na bumuntong-hininga ng papalapit na sa hapag. What if, pagkapasok ko pa lang ay sarkaterbang panenermon na ang matanggap? Paano din kung singhalan kaagad ako at usisain ng husto? "Ma'am.. halina po kayo.." Nakangiting salubong ni Lorna. I smile nervously. Titig na titig kasi siya. Iniisip siguro ang kabaduyan ko?

Kabanata 146 Tahimik lang sana si Lovely sa loob ng condo. Hindi niya kailanman inasahang mangyayari ang ganito. Tuluyan siyang natulala sa lakas ng sampal. Napaupo siya sa sahig, magulo ang buhok at nanlalaki ang mga mata. Namumula ang mga mata ni Jam. Sa sandaling iyon, muli niyang naisip kung paano siya paulit-ulit na naloko.

Hindi ito mansyon. Ngunit isang maayos at tahimik na apartment na may dalawang silid, kusina, at malinis na banyo. May kama. May pagkain sa mesa. May damit na inihanda para sa mga bata. Nang maisara ang pinto, napaupo si Lyka sa sahig. Napahagulgol. “Drick…” umiiyak niyang sabi. “Totoo ba ’to…?”

Hindi pa siya handang pag-usapan ito kay Damon—lalo’t malakas ang kutob niya na hindi maganda ang laman niyon. Sa isip ni Luna, sumagi ang alaala ng party kagabi. Ang mga mata ng isang estrangherong hindi niya makita nang buo pero ramdam niyang nakatingin. Para bang sinusundan siya, pinagmamasdan mula sa dilim. Ngayon, naalala niya ulit iyon at muling gumapang ang kilabot sa dibdib. Paano kung siya ang nagpadala ng USB?

Elara Habang nagsasalita si Liam sa in front and presenting our samples ay nasa gilid lamang ako at nagha-handle ng laptop para makita sa malaking screen ang inihanda naming presentation. Kinakabahan man ako ngunit pilit kong itinatatak sa utak ko na mag-isa lamang ako sa loob ng silid at walang mga matang nakatingin sa akin, though hindi naman talaga sila sa akin nakatingin kundi sa screen at sa kaibigan ko.