روايات وقصص ضمن Hayop Sa Laman

Kaya pinatay ko na lamang aking laptop. Kailangan kong ipahinga muna Ang isip ko.Maaga pa Naman upang bumalik sa Bahay ng Loro Samon na iyon. Kailangan ko ng din lakas baka mapapalaban ako sa mga tauhan nito. Hanggang sa lumapat Ang likod ko sa papag.At tuluyan na akong nakatulog.

May ilang halaman sa gilid, parang inaalagaan araw-araw, at isang puno na sapat lang ang laki para magbigay ng lilim sa harap. “Here we are…” mahinang sabi ni Luna, halos pabulong, na parang ayaw niyang sirain ang katahimikan. Hindi agad gumalaw si Yael. Nakatitig lang siya sa bahay. ‘Ito na ‘yon?’ Hindi niya maiwasang magtaka.

Huminto ako saglit at nakita kong may message si Summer sa group chat namin. DNA BUDDIES Bungang-Araw: “Kuya Hopia, ano’ng oras ka uuwi? May balak ka pa bang umuwi rito o ihahatid na namin mga gamit mo d’yan kila Tito Ryan?” Hopia-Mani-Popcorn: “Pauwi na! Isang gabi lang akong nawala, nami-miss n’yo agad ako!” Bungang-Araw: “Sabihin mo kapag malapit ka na. I-pa-prank natin si Poppy. Pagdating mo, mag-chat ka agad, pero ‘wag ka munang papasok dito sa loob ng bahay.”

"Mag-ingat ka kapag nasa loob ka. Sumunod ka sa likod ko—huwag kang pupunta kahit saan mag-isa." Napanood na niya nang sapat na dami ng TV upang maunawaan na ang pinakamasamang bagay na maaaring mangyari sa isang libingan ay kung may isang matigas ang ulo na kasamahan na humawak ng lahat, na papatayin ang lahat bago pa nila malaman ito. Habang tumango si Lara, nagpatuloy sila sa mga paghahanda bago pumunta sa isang lugar na tinatawag na Lane Basin, na may bihirang patag na lupa at walang mga burol sa paningin.

Pumasok ako at naglakad sa zigzag na hallway. “Tingnan mo nga naman. Don’t judge the book by its cover. Sa labas lang pala haunted.” Nakamamangha ang kagandahan sa loob. Malinis ang paligid at namumulaklak ang mga orchids na nakadisenyo sa bawat tabi ng daan. Nakabukas ang pinto ng mansyon kaya walang alinlangan na pumasok ako. Umalingawngaw ang isang maingay na pag-uusap.

Walang magawa si Harvey kundi ngumiti, hindi alam ang susunod niyang hakbang. Samantala, si Luis na nakatayo sa gilid ay kinuyom ang mga kamao sa eksenang kanyang nakita, ang douchebag na ito na kung saang lupalop nanggaling ay naglakas-loob na makipaglandian sa mansanas ng kanyang mata? Hindi talaga ito katanggap-tanggap!

Turan niya pa rito ng makita ang laman ng Mga paper bag. "Talaga! ano tama ako diba pag kain ang laman ni'yan? masayang wika pa nito at nakisilip na rin sa laman ng mga paper bag. "Ay Oo nga! pag kain nga ang laman ng mga paper bag. Isa-isang nilang nilabas sa paper bag ang mga laman at ipinatung sa ibabaw ng lamesa.

"Pupunta raw sila sa lambak. Ayaw pa nga sumama ni Liam dahil magagalit ka raw. Pinilit lang noong dalawa. Kawawa naman daw 'yung at nag-iisa lang sa bahay." "Sige po, Tay. Salamat po. Pupuntahan ko lang po sila. Malapit na po kasing dumilim." Paalam niya sa matanda. Karaniwang pasyalan sa Hacienda ang lambak. Maganda ang tanawin doon at mayroong ilog. Malapit lang iyon sa kanilang bahay kaya agad niyang nakita si Toto at Yoyo. Pasan ni Yoyo si Liam sa likuran habang si Toto naman ay may hawak na pamingwit.

aniya ng Isang may edad na babae. Napatingin naman ako sa ulo ng baboy na nakasabit. Napalunok naman ako. I can't imagine na gan'yan ang mangyayari sa Peppa's ko. Hindi ko kaya! Hinding-hindi ko sila ibibigay. "Sige ho, manang. Dalawang kilong laman."

Hindi alam ng lola niya kung ano ba ang dapat niyang maramdaman kung dapat ba siyang matakot sa apo o matuwa dahil maaari silang makaligtas sa panganib sa pamamagitan ng kakayahan ng apo. Biglang lumutang si Lilly at tila nililipon ang mga asong lobo. Nagulat ang matanda nang makita niyang mayroong bumubukas na butas sa ibabaw ng apo at hinihigop nito ang mga asong lobo. Nang matapos iyon ay bigla na lang nawalan ng malay si Lilly at bumagsak sa may lupa. Agad itong nilapitan ng matanda at dali-daling itinakbo pauwi sa bahay nito.