Hearts And Bells Branches Novels & Stories

"Sige ha, at may aasikasuhin pa ako." Makaraan ang ilang minutong paghihintay, sinimulan na ang Processional March. Tumunog ang pangmartsang tugtugin mula sa sound system ng gym at para bang kasabay ng bawat hakbang ng mga estudyante ang tibok ng puso ko. Isa-isa na silang naglalakad sa gitna ng red carpet, suot ang puting toga at yellow na sablay bilang pagkakakinlan sa ABM strand. Kasama ni Huxley sa paglalakad ang Mommy niya at nakikita ko ang saya sa mga mata nito. Napatingin ako sa kinauupuan ng Daddy niya at nakita ko si Lyza, pero wala si Harvey. Baka nga masama ang loob nito sa kapatid dahil sa ipinagtapat ko kahapon.

Nahawa na yata sa lamig ng amo nila. Nang makabalik si Mirabelle sa silid, tumingin siya sa cellphone niya, ilang missed calls mula sa isang unknown number. Nag-ring ito muli. She answered. “Hello?” Isang pamilyar na boses ang narinig niya, mahina, nanginginig, tila takot. “Mirabelle… si Bryan ‘to… please… wag kang magtiwala kay Jiro… wala kang ideya kung sino talaga siya---”

* * * NAKANGITING ITINUON NI ARNI ang tingin sa labas ng nakabukas na bintana ng kotse at dinama ang sariwang hangin na humahampas sa mahaba't nakalugay nitong buhok. The fresh morning breeze was incredible, walang bahid ng usok at polusyon. Ang berdeng palayan at maisan sa magkabilang gilid ng kalsada ay kay sarap sa mga mata. The smell of the morning breeze and the sight of the greenfield brought so many bittersweet memories, but she did her best not to get affected by negative thoughts. Gusto niyang alalahanin ang masasayang mga araw, hindi ang mga masasakit. And oh, she missed the place. Napakapayapa roon at simple lang ang pamumuhay. At hindi siya makapaniwalang babalik siya roon matapo

Takbo lakad na ang ginawa namin makarating lang agad sa party hall nitong hotel, pero imbes na sa hall ang punta namin ay hinila ako ni Angie sa hotel garden. “Angie! Bakit mo ako dinala rito?” naiinis ko na namang sabi, pero agad natahimik nang sumalubong sa amin sina mama at papa kasama si Camille at Belle. May hawak silang bridal boquet at vail at lahat sila ay maluha-luha ang mga mata. “Paano?” Magtatanong pa sana ako, pero natahimik ako nang ikabit ni Camille sa buhok ko ang vail at binigay naman Belle ang bridal boquet sa akin.

sigaw naman ni tita Belle na kakababa lang galing sa taas, alangan naman galing sa baba? "MOOOOM LOOK AT THIS LOOK AT THIS GOD NO I CAN'T TAKE THIS. THIS IS FAKE NEWS." The news says "MR. REIGH BRIAR IS IN A RELATIONSHIP WITH MS. AKIRA VICHELLE GRIFFIN" "Oh god!" mahinang usal ko. Napatingin naman sa akin ang dalawang mag-ina. Kasabay nito ang pagpasok ni kuya at ni Heaven. Ba't magkasama 'tong dalawang 'to? Ay ewan.

I still kept myself composed even though I was already nervous to even process what he was going to say next. “Flame Corner.” he simply said. It was one of our top clients, he’s right! We were the ones who supplied their beverage. Currently they have fifty two branches in the Philippines. “Oh my god.” I whispered. “J-oke lang.” hilaw akong tumawa

Para din akong magkakaroon ng heart attack sa bilis at lakas ng aking heart beat. "Hmmm... You're a good kisser, Hendrix." Ngumiti siya. "Happy birthday, baby..."

Parang may slow-mo effect pa habang binubuksan ko 'yung takip. Pagbukas ko, bumungad ang isang eleganteng gold chain bracelet. Mas manipis siya kaysa sa nauna niyang binigay, pero mas kumikintab, mas refined. Napakaganda, tipong simple pero pansinin. Klasiko. Parang hindi basta binili lang kung saan. Alam mong pinili at pinag-isipan. Inangat ko 'yung bracelet at tiningnan ang loob. Naka-engrave ang mga salitang, “One heart, two fools learning.”

Natawa rin ako habang naglalakad. We went to the place he said. There are a lot of flowers. There is also a bench besides the tree. Ang kakapal din ng mga damo, p’wedeng upuan o higaan. Ramdam ko rin ang hangin na dumadampi sa balat ko. May mga paru-paro rin akong nakitang lumilipad at ang ilan ay nakapatong sa bulaklak. This place is mesmerizing. Naglakad kami dalawa ni Von papunta sa bench at umupo rito.

sabi ko sa katulong saka mabilis nang nagmaneho palabas ng Hacienda. Punong-puno ng mga flyers ang mga puno at pader na nadadaanan ko. Ramdam na ramdam ang init ng pangangampanya ng lahat. May nakita pa ako na mga tauhan ni Daddy na patuloy sa pangangampanya at ganoon rin sa kabilang partido. This is so chaotic and tiring.