Heartstrings Novels & Stories

Sinuot ko muna ang earpods ko bago nagpasyang pumikit habang hinihintay na mapuno ang bus. Bumuga ako ng hangin nang pumailanlang sa tenga ko ang isa sa mga kanta ni Olivia Rodrigo na nasa playlist ko. Hindi naman ako brokenhearted pero ganito ang mga tugtugan ko. Sadyang gusto ko lang ang mga kanta niya. How can I be heartbroken if I don't even know when I truly did love and when to get hurt from heartaches? I failed to recognize those.

"Sinayang ka din naman ng Brandon mo eh maganda ka rin naman." Napatitig sila sa isa't isa,ramdam na ramdam ng bawat isa ang malalakas na tibok ng kanilang puso. Hanggang sa maglapat ang kanilang mga labi sa umpisa ay parang nagpapakiramdaman lamang sila. Mabagal at banayad ang bawat kilis ng labi nila. Nag umpisang maglikot ang kamay ni Aidan humagot ito sa likod ng dalaga at wala naman sa loob ni Kiara na naikawit na niya ang dalang kamay sa leeg ng lalaki.

He sighed out of relief he's in right now, mahilig siya sa pusa at hindi niya kayang pumatay ng isa kahit na hindi sinasadya. "Ano iyon?" Tanong niya sa sarili. "Bakit may nararamdaman akong kakaiba?" Sobrang bilis ng tibok ng puso niya na naririnig niya ito nang walang stethoscope, pinagpag niya ito at nagmaneho pa rin patungo sa kanyang destinasyon. Biglang tumunog ang phone niya kaya kinuha niya ito gamit ang isa pa niyang libreng kamay.

“Kaya mong intindihin ang lahat… pero bakit hindi mo na lang ako bigyan ng isa pang chance?” Napatingin si Cailyn sa kanya. “Ang puso ng tao, may limitasyon ‘yan. Paulit-ulit mong nilagyan ng buhangin at bato ‘yung parte ng puso ko na dati’y para sa’yo. Hanggang sa mapuno. At kapag puno na ng sakit at bigat, wala nang space para sa’yo.” “Pwede kong alisin ‘yung buhangin at bato, isa-isa.” pakiusap ni Austin, bahagyang namumula ang mata.

dagdag pa neto at kitang-kita ang pagkadismaya sa mukha. Hindi naman makasagot agad si Astria, her heart is aching feeling nya ay nalaglag sya sa kung saang madilim na bangin. Gusto nyang sumagot, tumutol o idepend sarili nya pero hindi nya magawa, nanigas sya na tila ba isang bato.

Ang tanging tunog lang ay ang mabilis na tibok ng puso ko—parang may nagbabadya, parang may paparating na lindol na hindi ko kayang takbuhan. At sa kaibuturan ko… alam kong siya na iyon. Si Trenton Maxime Aldridge. Ang lalaking tinatawag nilang walang puso. Ang lalaking ngayon… hindi ko alam kung mas nakakatakot kapag tahimik, o kapag galit. Biglang bumukas ang p***o. BANG. Napapitlag ako. Hindi ako agad lumingon.

Ganoon pala ang feeling ng panalo na ng ganoong kalaking pera. Binuksan niya ang baraha niya, ace na heart, king na heart at oh my god! May tatlong heart na nasa gitna ng table. Ang 3 na heart, queen na heart, at Jack na heart. Ibig sabihin flush! Flush ang nabuo ng card siya at ang flush ay tinatalo nito ang straight na baraha ko.

Ngayon na ako na lang ang mag-isa at hindi ko alam kung saan patungo ang lahat, napaisip akong baka ito na nga ang pagkakataon na mapagtanto ko kung ano ba talaga ang nararamdaman ko para sa kanya. Nagmumuni-muni ako sa sagot na ibibigay ko. Ang totoo, hindi ko pa rin alam kung may nararamdaman na ako o hindi. Si Heart ay isang tao na may malasakit sa akin, at hindi ko alam kung iyon ba ay isang simpatiya lang o may deeper connection na. Si Ruth ay matagal na sa buhay ko, kaya’t walang duda sa puso ko kung anong klaseng pagmamahal iyon. Ngunit kay Heart, masalimuot, magulo, at puno ng tanong.

Kabanata 32 Leave --- Alam ko sa ginagawa ko, tapos na ang lahat. Kakasuklaman niya ako. Hinding hindi na niya ako patatawarin pa. Traydor ako. Ang tanging rason lang kung bakit ko patuloy na vina-validate ang kasalanang ginagawa ko ay dahil sa mga kapatid ko. I need to do the mission successfully para sa kanila. Alam kong hindi nagbibiro sa B. Alam niya ang kahinaan ko. Ayaw kong mawala ang mga kapatid ko. I need them to be safe. I need to be strong. Dapat ipagsintabi ko na muna ang damdaming ito. Wala naman itong patutunguhan. Marami pa akong daang tatahakin. I need to set aside this heart. I touched my heart. It bleeds here and I don't even know why. T*angina naman nito! Dami ko nang nata

Habang nakayuko na umiiyak si Zoey ay may dahan dahan na nag-abot sa kanya ng puting scarf at nagwika,” I’m sorry about that miss, please take this and wipe your tears. Sabay abot sakanya ng pitaka nito. “Have it, It’s all yours.” Gael looks up to him and sees a handsome smiling face in front of her. Tumayo ang batang lalaki na sa tingin niyan di nagkakalayo ng edad sakanya. She watches as her mother shouts at him telling him, “do not talk to beggars ever again okay? They both get inside a Black limo and vanishes into thick traffic. Tumayo ang dalaga at nagwika sa sarili, “one day ako ay titingalain ng lahat at wala ng makakatapak sa aking pagkatao. Napuno ng galit sa mundo ang puso ng batan