Heartstrings Romane & Geschichten

Pero kahit gaano ko pa gustong maging matatag, bumabalik pa rin ang sakit sa bawat pag-alala ko sa huling yakap ni Huxley sa airport. Nang biglang tumunog ang cellphone ko. Napatingin ako agad. Isang notification mula sa Messenger. Huxley sent a message. Agad kong binuksan, halos nanginginig ang mga daliri ko. Huxley: “Babe… nakalipad na kami. Kahit nasa ere na ako, pakiramdam ko naiwan pa rin ang puso ko d’yan sa’yo. Pansamantala ko munang i off ang telepono, while nasa byahe pa ako. Basta tatawagan kita pagdating ko doon. Babe, remember this, ha? Walang distance na kayang magpabago ng feelings ko sa’yo. Mahal na mahal kita Jenine. Always and forever."

Sinuot ko muna ang earpods ko bago nagpasyang pumikit habang hinihintay na mapuno ang bus. Bumuga ako ng hangin nang pumailanlang sa tenga ko ang isa sa mga kanta ni Olivia Rodrigo na nasa playlist ko. Hindi naman ako brokenhearted pero ganito ang mga tugtugan ko. Sadyang gusto ko lang ang mga kanta niya. How can I be heartbroken if I don't even know when I truly did love and when to get hurt from heartaches? I failed to recognize those.

"Sinayang ka din naman ng Brandon mo eh maganda ka rin naman." Napatitig sila sa isa't isa,ramdam na ramdam ng bawat isa ang malalakas na tibok ng kanilang puso. Hanggang sa maglapat ang kanilang mga labi sa umpisa ay parang nagpapakiramdaman lamang sila. Mabagal at banayad ang bawat kilis ng labi nila. Nag umpisang maglikot ang kamay ni Aidan humagot ito sa likod ng dalaga at wala naman sa loob ni Kiara na naikawit na niya ang dalang kamay sa leeg ng lalaki.

A girl who gave. A Touch on my Heart.

He sighed out of relief he's in right now, mahilig siya sa pusa at hindi niya kayang pumatay ng isa kahit na hindi sinasadya. "Ano iyon?" Tanong niya sa sarili. "Bakit may nararamdaman akong kakaiba?" Sobrang bilis ng tibok ng puso niya na naririnig niya ito nang walang stethoscope, pinagpag niya ito at nagmaneho pa rin patungo sa kanyang destinasyon. Biglang tumunog ang phone niya kaya kinuha niya ito gamit ang isa pa niyang libreng kamay.

“Kaya mong intindihin ang lahat… pero bakit hindi mo na lang ako bigyan ng isa pang chance?” Napatingin si Cailyn sa kanya. “Ang puso ng tao, may limitasyon ‘yan. Paulit-ulit mong nilagyan ng buhangin at bato ‘yung parte ng puso ko na dati’y para sa’yo. Hanggang sa mapuno. At kapag puno na ng sakit at bigat, wala nang space para sa’yo.” “Pwede kong alisin ‘yung buhangin at bato, isa-isa.” pakiusap ni Austin, bahagyang namumula ang mata.

“You can chain my body, Arcturus, but you’ll never have my heart.” Sandaling nanahimik si Arcturus, nakatitig lamang sa kanya. At pagkatapos ay ngumisi ito—isang ngising malamig, puno ng tiwala sa sarili. “Your heart will follow,” aniya, mariin. “Even if I have to break every piece of you to make it mine.”

Bakit may kirot pa rin sa puso ko? ****** LMCD22

Ngayon na ako na lang ang mag-isa at hindi ko alam kung saan patungo ang lahat, napaisip akong baka ito na nga ang pagkakataon na mapagtanto ko kung ano ba talaga ang nararamdaman ko para sa kanya. Nagmumuni-muni ako sa sagot na ibibigay ko. Ang totoo, hindi ko pa rin alam kung may nararamdaman na ako o hindi. Si Heart ay isang tao na may malasakit sa akin, at hindi ko alam kung iyon ba ay isang simpatiya lang o may deeper connection na. Si Ruth ay matagal na sa buhay ko, kaya’t walang duda sa puso ko kung anong klaseng pagmamahal iyon. Ngunit kay Heart, masalimuot, magulo, at puno ng tanong.

pagsang-ayun ng isa pa. Kung alam lang ng mga ito na hindi siya si Serenity. Serenity is known for her charity work. Isa sa charity na sinusuportahan nito ay ang international Angel's heart charity, sa Angels heart napupunta minsan ang mahigit sa kalahati na kinikita nito sa pagmomodelo. Ang angels heart ay isang charity institution para sa mga batang may sakit sa puso. “I love you too!” pabulong na wika niya sa punong tenga ni Andres habang nanatili na tinatakpan niya ang bibig nito.