Heroína Novels & Stories

Bakit ngayon kontrang kontra sa gagawin ko? “Alam mo naman kung bakit ako maghihiganti, Halil. They killed my mother, I want her justice. Until now, hindi pa ako natatahimik sa ginawa nila sa buhay ko. They turned me into pieces. And this revenge of mine is sweet, so this make me really happy. One hundred percent.”

mahabang paliwanag ni Celina. "Dahil 'yan ay isa sa patunay na ikaw nga si Astraea Del Fuego, ang unica hija ni Senyora Carolina na inakala niyang patay na," sagot ni Hercules. "Hercules, pwede ba kitang matanong kung ano'ng ikinamatay ng aking ama?" tanong ni Celina sa binata.

Riego na para bang bingi at ni isang reaksyon sa kaniyang mukha ay wala ka man lang makikita. Now, it's clear. Nagkaroon ako bigla ng agam-agam sa aking ginagawang trabaho na alamin kung talagang si Mr. Pierro Raizon Riego na nga ba ang drug lord na matagal na naming hinahanap. Kung s'ya man, paniguradong malaking sakit ang maidudulot nito kay Natalie, "I'm sorry guys, If I keep you waiting!"

“HINDI!” Tumagos ang espada sa dibdib ni Ama, pero nanatili lang ang paningin niya sa akin. “Isa ka ng ganap na Datu” sumuka ng ubo si Ama. Hinila naman ni Demetrio ang kanyang espada dahilan upang umagos ang dugo mula sa dibdib ni Ama. Unti-unting kinakapos ng hininga si Ama hanggang sa tuluyan na siyang tumumba. Wala ng buhay si Ama.

Subalit sa bandang gilid, may isang babaeng nakasuot ng abaya ang naroon at kamukhang-kamukha ni Divina. “T-that’s Divina, right? The one on the black dress?” ani Lara kay Carlo. Tumango-tango ang lalaki, bago muling nagsalita. “Divina Montano is not just an ordinary widow and lover of plants, just like how we thought. Halos isang taon din siyang nagtrabaho kasama ang mga terorista sa middle east. She is known as the Poison Queen. She got her name from her favorite flower found in the Ama*zon Jungle,” ani Carlo, inilipat sa sunod na retrato ang nasa laptop nito.

"Señorita—" Nilagpasan niya si Aling Mara na mukhang kanina pa naghihintay. Halos tumakbo siya paakyat patungo ng silid niya. Nang makarating sa kwarto niya ay malakas na sinara niya pabalik ang pinto. Habol niya ang paghinga niya, nanghihinang napaupo siya sa sahig at pinakawalan ang kanina pang hikbi na pinipigilan niya. Halos sumigaw siya habang patuloy sa pag-agos ang luha niya. Cyrus Dashiel Resalde.

Pero kahit na masamang tao siya hindi niya kailanman ginustong may inosenteng madamay. Every move he made was being watched by his enemies, pero hindi na bago iyon sa kaniya, at ang babaeng akala niya ay siyang puntirya ng mga kalaban ay isang panlilinlang. He never expect that he was the target, this time.

Nanlalaki ang mga mata ko habang patuloy na humahakbang ang aking mga paa palapit sa kanya. Kusang huminto ang aking mga paa nang nasa tapat na ako ng lalaki. Napansin kong guwapo ito. Makapal ang kilay, matangos na ilong ngunit at makinis na balat na sa sobrang kaputian ay para nang ibinabad sa suka. Ngunit kahit maputlang-maputla ang hitsura nito at medyo violet ang kulay ng mga labi ay hindi maikakailang guwapo ito. Mestizo ang anyo nito at hindi mukhang Pilipino. Bakit kaya siya nakahiga sa malamig na bato? Sino ang naglagay sa kanya diyan? Siya ba ang tumawag sa akin kanina?

Hell no! *****

Nang mailapat ni Aloe ang pisngi sa matipunong dibdib ng lalaki ay agad na bumulwak ang pinipigilan niyang luha. "Alam ko na hindi ka maniniwala, pero mahal ko si Aloe. Kahit pahirapan mo pa ako, hinding-hindi ko iiwanan ang Mama mo," sa wakas ay nagawa nang ipagtanggol ni Matias ang sarili. "Tamaan ka sana ng kidlat sa mga kasinungalingang lumalabas sa bibig mo," pagalit na usal ng dalaga dito. Nagtagis ang panga ng lalaki. Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya.