Novel & Cerita Hiding The Pain Quotes

My muscles are giving me agonising pain. “Please bear with it, Crim. After shifting, the pain will go away. I promise you.”

Dahil sya daw ang taga pag mana nito dahil nag iisang anak lang siya. Tuluyan na ngang umalis sina zach at bryl pag tapos ng pang aasar ko sa kanila. We're here ni amara para mag saya hindi para ma bwiset. I don't want to ruin our day kaya naisip ko sila nalang ang pag tripan ko para mawala yung inis ko. We're just getting started!. Saad ko sa aking isipan. ALL RIGHTS RESERVED|I do not allow my work to be used or adapted in any way without my permission.

For me, she’s the happiest although I know for sure that she has pain masked up inside those smiles too. All of us have pain inside right? We all have pain that is not meant for people to see on the outside. Pwera na lang kung hahayaan mong makita nila iyon. Minsan, iyon ang gagamitin nila para hindi ka tratuhin ng tama. They’ll use your pain and weaknesses against you. Friends… Those are the people who can see those pain. If she were my friend, would she accept who I really am? I am complicated sometimes though.

Hindi na niya napigilan ang sarili at malakas siyang umiyak. Sa madilim na gabi ay parehong inilabas ng kanilang mga puso ang lungkot, parehong hinagkan ang isa't isa, at pinakawalan ang hinagpis at hapdi ng nakaraan. Ang mga nanginginig na labi ay hindi na mapigilan sa pag-hikbi. Sa pagkakataong ito ay parehong naging mahina ang dalawang tao'ng pilit na pinalalakas ang sarili, pilit na uma-ahon sa malalim nilang sugat. "Eleonor...pwede ba'ng sa pagkakataong ito, sabay na tayong lumaban?"

“If I could take the pain away, I would.” Parang nanlambot lahat ng tuhod ko kahit nakaupo naman ako. Hindi ko alam kung maiiyak ba ako o matatawa. Yung kilig at bigat ng emosyon ay nagsabay nalang sa dibdib ko. He pressed another soft kiss on the bruise, tapos tumingala na sa akin, eyes darker now, pero hindi na siya galit, parang may iba na siyang balan. “Ingrid, stop hiding things from me, okay?”

Pagkatapos ng ma-dramang eksena napag-desisyunan nila mag-movie marathon nagpaalam siya sa manager niya, bakit masakit makitang nasasaktan siya? Pagdating ni Alexie sa condo magaan ang hakbang pero mabigat ang dibdib. Parang ang daming tinik na lalabas pero ayaw lumabas. Sa elevator, she leaned against the mirrored wall—mas kita ang pagod sa mata niya. "I'm done with the pain," sabi niya kanina. Pero bakit hanggang ngayon nanginginig pa rin ang kamay niya? Maybe dahil hindi closure ang natanggap niya.

"Paano pa ako babangon nito? Lugmok na lugmok na ako. Ayoko ng maniwala sa kanila. Feeling ko anything na sasabihin nila mali. May butas ulit. Hindi totoo. Ayoko ng makarinig ng kasinungalingan ulit. Nag sasawa na ako." "Pain was your teacher. Trust me. Kaya ako naging ganito kasi pain trains me. Pain teach me how to fight. Teach me how know the truth. Teach me how to accept lies and turn that lies into truth. Just absorb it. And from that pain you'll know the reason why you are fighting. What you are fighting for." "But its killing me."

“Ang bagay sa kanya ay mga tira-tira lang.” Bahagya lang akong ngumiti. Tahimik lang akong kumain. Hindi ko alam kung ano ang isasagot. "Don't forget the pain once the wound has healed. Be careful with your words in public," seryoso namang sinabi ni Laurence

When I have face hell at dahil sa impyernong iyon ay kusang inapuyan ako ng galit at kagustuhan gumanti? At sa totoo lang hindi na ako matahimik na basta na lamang ako lumayo sapagkat hindi iyon gano'n kadali. I just can't do that, I can't hide the pain And I can't hide knowing na madami silang nakuha mula sa akin. But hearing him now, ang marinig ang mga kataga nitong umaangkin sa pagkatao ko ay tila mas nakaramdam ako ng inis at galit.

mahina kong bulong sa aking sarili "Sabi nila, kapag mawala na ang isang tao, no more pain na daw? Tapos na ang problema. Nakakapagpahinga na. Eh ako, paano naman ako? Patuloy na mabubuhay habang wasak? Patuoy na nabubuhay habang hinanabol ng nakaraan?" mahina kong sambit. Mariin kong ipinikit ang aking mga mata at nang muli kong idilat, kagaya pa rin ng dati. Sobrang lakas na ulan at halos magdilim ng din ang buong paligid