Novel & Cerita Hiding The Pain Quotes

Dahil sya daw ang taga pag mana nito dahil nag iisang anak lang siya. Tuluyan na ngang umalis sina zach at bryl pag tapos ng pang aasar ko sa kanila. We're here ni amara para mag saya hindi para ma bwiset. I don't want to ruin our day kaya naisip ko sila nalang ang pag tripan ko para mawala yung inis ko. We're just getting started!. Saad ko sa aking isipan. ALL RIGHTS RESERVED|I do not allow my work to be used or adapted in any way without my permission.

For me, she’s the happiest although I know for sure that she has pain masked up inside those smiles too. All of us have pain inside right? We all have pain that is not meant for people to see on the outside. Pwera na lang kung hahayaan mong makita nila iyon. Minsan, iyon ang gagamitin nila para hindi ka tratuhin ng tama. They’ll use your pain and weaknesses against you. Friends… Those are the people who can see those pain. If she were my friend, would she accept who I really am? I am complicated sometimes though.

Hindi na niya napigilan ang sarili at malakas siyang umiyak. Sa madilim na gabi ay parehong inilabas ng kanilang mga puso ang lungkot, parehong hinagkan ang isa't isa, at pinakawalan ang hinagpis at hapdi ng nakaraan. Ang mga nanginginig na labi ay hindi na mapigilan sa pag-hikbi. Sa pagkakataong ito ay parehong naging mahina ang dalawang tao'ng pilit na pinalalakas ang sarili, pilit na uma-ahon sa malalim nilang sugat. "Eleonor...pwede ba'ng sa pagkakataong ito, sabay na tayong lumaban?"

“If I could take the pain away, I would.” Parang nanlambot lahat ng tuhod ko kahit nakaupo naman ako. Hindi ko alam kung maiiyak ba ako o matatawa. Yung kilig at bigat ng emosyon ay nagsabay nalang sa dibdib ko. He pressed another soft kiss on the bruise, tapos tumingala na sa akin, eyes darker now, pero hindi na siya galit, parang may iba na siyang balan. “Ingrid, stop hiding things from me, okay?”

Pagkatapos ng ma-dramang eksena napag-desisyunan nila mag-movie marathon nagpaalam siya sa manager niya, bakit masakit makitang nasasaktan siya? Pagdating ni Alexie sa condo magaan ang hakbang pero mabigat ang dibdib. Parang ang daming tinik na lalabas pero ayaw lumabas. Sa elevator, she leaned against the mirrored wall—mas kita ang pagod sa mata niya. "I'm done with the pain," sabi niya kanina. Pero bakit hanggang ngayon nanginginig pa rin ang kamay niya? Maybe dahil hindi closure ang natanggap niya.

Dahil guilty siya, parang ang haba ng limang segundo. “Teka, masakit pa ba likod mo ngayon?” “Yeah, masakit pa rin… lalo na kasi wala ka dito.” Sabi ni Persephone, “Wala naman akong magagawa kahit nandito ako.” Hades: “Meron. You can relieve the pain. Para sa 'kin mas effective ka pa sa painkillers.” Napatawa si Persephone. “Ang galing mo talaga manlinlang.”

"Paano pa ako babangon nito? Lugmok na lugmok na ako. Ayoko ng maniwala sa kanila. Feeling ko anything na sasabihin nila mali. May butas ulit. Hindi totoo. Ayoko ng makarinig ng kasinungalingan ulit. Nag sasawa na ako." "Pain was your teacher. Trust me. Kaya ako naging ganito kasi pain trains me. Pain teach me how to fight. Teach me how know the truth. Teach me how to accept lies and turn that lies into truth. Just absorb it. And from that pain you'll know the reason why you are fighting. What you are fighting for." "But its killing me."

Araw-araw ako nagpapakalasing para matulog at hindi maisip ang sakit. Napalabi ako bago magsalita. “Naiintindihan ko ang ibig mong sabihin, Alyanna. Para sa akin, ang ginagawa mo ay panandaliang solusyon lamang. Hindi ito makakatulong sa paglimot mo. Bakit hindi mo na lang tanggapin para maibsan ang sakit na iyong nararamdaman?” “Eh?” Kinuha ko ang whiskey ko at sumimsim. “Sometimes accepting the pain can help you to move forward.”

“Ang bagay sa kanya ay mga tira-tira lang.” Bahagya lang akong ngumiti. Tahimik lang akong kumain. Hindi ko alam kung ano ang isasagot. "Don't forget the pain once the wound has healed. Be careful with your words in public," seryoso namang sinabi ni Laurence

marahan akong huminga ng malalim at pumikit ng ilang segundo. “Why i always suffer from this kind of pain. Hindi ko ito deserve. All pain that i have inside my heart. All of it, hindi ko gusto at hindi ko inaasahan.” Diniin ko ito at ang pag-kahiwa sa pulsuhan ko ay hindi ko maipaliwanag kung amsakit ba o hindi. I cannot feel any pain, all i know is i want to breakaway and to leave everything behind. Kasi para saan pa para mabuhay ako.