Novel & Cerita Hugot Lines About Life

Na kahit sarili kong paa ay kayang maglakad ng kusa patungo sa kaniya. Life... What is life? What is the real meaning of life? Is it all about our dreams? Or stuggles and pain? I don’t really know what’s the real meaning of it but there’s one thing I’m sure of. We are living but we do not know how to live.

"hindi gugustuhin ng mommy mo na nagpapakasira ka, hinid gugustuhuhin na makitang sinasayang mo ang buhay mo na , sinakripisyo niya ang sarili para sayo" Hinawakan ko ang mga kamay niyang may sugat, "Minsan kelangan nating mag move on sa sakit para maghilom ang sugat na naiwan sa atin"

Hindi ko man maintindihan ang ibig niyang sabihin ay nararamdaman kong malaki ang pinaghuhugutan niya na para bang malaki ang kaniyang problema. Isa lang ang naintindihan ko, life is just like a game. Hindi mo alam kung kailan ka mawawala sa mundo o kung kailan mawawala ang mga taong mahal mo sa mundo dahil hindi natin hawak ang mga buhay natin kaya walang kasiguraduhan kung kailan tayo mawawala.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Hinaplos niya ang gilid ng mata at may nakapa nga siyang munting luha roon. "You know, Xillin. I just realized this lately, when Hugo came across my private life and messed with me. I feel very annoyed with him, but... I never complain or object to him meddling with my life. At bago sa akin 'yon at sa mga taong nakakakilala sa akin ng lubos. Even you, right? Then why? Because it's simple, Hugo knew how to handle my temper. I was glad that he was very patient with me. Kahit galit na ako ay pilit pa rin niya akong inuunawa. Until I discovered something. Love... Well, I do not want to say anything about what's going on between us. Isa lang ang masasabi ko. Masaya kaming dalawa na pinapahalagaha

Well, I'm glad they both matured and are happy in life. Nakakatakot naman 'yung gano'n. Igugugol mo ang ilang taon ng buhay mo sa isang tao tapos hindi rin pala kayo ang magkakatuluyan? Ang hirap sigurong magsimula muli kapag naranasan mo ang gano'n.

Sorry po tita naging insinsitive po ako. No worries laurine hija. Ang mahalaga ang buhay, patulot tayong lumalaban sa kabila ng lahat ng mga kakulangan natin sa buhay, hindi lang naman umiikot sa mga materyal na bagay ang buhay, marami ang mas mahalaga kumpara dito. Halika na.. May palaisdaan din tayo rito hija.. Wow tita.. Like may shrimps, hito, telapia at crabs.

"No." I don't want to stress him up. This is my own problem. Kung may problema man kaming dapat pag usapan, yun ay ang tungkol lang sa amin dalawa. I just want us to deal our own happiness too, yung may lungkot man pero mas matimbang pa rin ang happiness and love. Chas is my own definition of life and happiness. "Don't ever do something that you might regret in the end, Hussy. Take my advice as a suggestion," she said

Pero sadyang kabaliktaran ang lahat. Mas gugustuhin ko pang maging simpleng tao na may simpleng buhay, ang importante ay makakakain lang ng higit sa tatlong beses sa isang araw. At higit sa lahat may pagmamahal sa bawat isa, that’s more than enough. Kuntento na ako sa ganoon. I don’t need material things. All I need is affection, attention and love. Kaya nga siguro na uso ang motto na “Life is so, unfair.” Kasi totoo naman.

Hindi ko na lamang siya pinatulan sa halip ay itinuon ko na lamang sa labas ng bintana ang aking mga paningin. Hindi ko napigilan ang mapahugot ng malalim na buntong-hininga nang makita ang mahabang pila ng mga pasaherong nais sumakay ng trycycle. Last week ay kasama ako sa mga pumipila ara makasakay ng trycycle ngunit ngayon ay heto ako, comfortable na nakaupo sa malabot na upuan sa loob ng mabango at mamahaling kotse. Talagang napaka-unpredictable ng buhay. Nagko-commute ka ngayon tapos bukas ay nakasakay ka na sa sarili mong kotse. Totoo talaga ang kasabihan na "Ang buhay ay parang gulong. Minsan nasa ibabaw ka minsan naman ay naisa ilalim" kagaya ko. Akalain ko ba na makakasakay ako sa g