Hurting Heart Novels & Stories

To: Mental Health Matters Me: Shot? Benj 10: yan ang gusto ko Kenneth pero girl: heartbroken si gaga, naudlot ata ang pagiging trophy wife. Me: My middle finger is waving at you @kenneth pero girl Benj 10: Order na ako pulutan Me: Moji breaks at 10 pm We always refer to moji breaks, short for mojito breaks, as a way of opening up about something. It might be a secret that you keep for too long, a heartbreak, a pain that you want to let go.

herself. ​"You're staring again," bulong ni Adrian sa tabi ko. ​"I'm observing." ​"You're besotted." ​"I'm—" Natigilan ako. Dahil hindi ko na ito maitatanggi. "Adrian, this is a problem." ​"Why is it a problem?" ​"Because I don't do this. I don't develop feelings. I don't—" Binaba ko ang boses ko. "I don't want to get hurt again."

May mahinang tunog ng heart monitor sa tabi niya—beep… beep… beep…—na tila nagpapaalala na buhay pa siya. Ngunit ang pakiramdam niya… parang kalahati na lang ng sarili niya ang natira. Sinubukan niyang igalaw ang kanyang kamay. Mabigat, pero gumalaw. Sunod niyang sinubukan ang kanyang mga paa. Wala. Walang kahit anong sensasyon. Nanlaki ang kanyang mga mata habang muling sinubukan—mas madiin, mas desperado.

Pero hindi din magpapadaig sa tikas ng katawan at moreno nitong kulay. "Hay! hirap spelingin ng puso kung sino pa nagmamahal sa 'kin hindi ko maibigan. Samantala 'yung lalaking galit sa mundo 'yon pa ang gusto ko. Ang hirap turuan ng puso." Naiiling na lang siya sa kanyang mga naiisip. Kinuha niya ulit ang picture sa loob ng envelope muling tinitigan ang dalawang litrato.

Nakakalito kasi at nakakabahala. Paano na ang mga buhay na aming tinakasan? Paano kung bubulaga na lang bigla ang mga taong may balak na masama sa amin? "I lived for a long time without using my heart. I was like a rock—a big rock that whoever bumped into would be hurt. Yet you've changed me. You are the only woman who makes my stone-like heart beat again," madamdamin nitong sabi na sinabayan ng sandaling sulyap sa akin.

Broken Hearts. On going trauma. These are the wounds Editha Amber and Jhon Paulo carry. Will they make it? Even after the storm

Ang bawat halik niya, sinasaktan pero sabay din minamahal ang katawan ko. Hanggang sa sabay kaming umabot sa rurok — isang masarap, masakit, mapusok na pagputok ng damdaming matagal nang kinikimkim. Pawisan, hingal na hingal, magkaakap kami sa mesa, parehong walang masabi. Pero kahit magkadikit ang katawan namin, magkalayo pa rin ang puso niya. And that’s what hurts the most.

They are too young to experience this kind of heartbreak. Sinubukan kong magpaliwanag. I know it's hard for him to accept my explanations, but deep inside his heart. I could feel it, he's believing my words. It's just he's scared. Don't be, baby. I won't leave anymore. Pagbabayarin ko lahat ng mga taong nagdulot ng matinding sakit sa inyo katulad ng ginawa ko sa babaeng sumubok saktan ang Mommy niyo. Drea that fvcking bitch. I am kind, but I know how to be ruthless when my love ones got hurt. Walang makakapigil sa akin.

I couldn't really understand him, I couldn't imagine what I had done wrong, for him to treat me like this. I stopped staring at my bruises and was immediately grabbed by my chest when I felt my heart suddenly stop for a moment. My lips parted as I felt the pain even more. "Ah!" Hindi ko na napigilan pang mapahiyaw nang tumundi ang sakit, tila ba'y may pumipigil sa pagtibok ng puso ko, making it harder for me to breathe. I can't take this, why do I have to feel and suffer from this.

AMARA'S POINT OF VIEW Hindi ako humihinga habang binabagtas ang hallway ng kumpanya ni Killian. Mabilis ang tibok ng puso ko, pero hindi ito takot. Hindi ito kaba. Siguro adrenaline. O baka, sa wakas, tapang na. ‘Yung klase ng tapang na matagal ko nang nilunok para lang manatiling tahimik. Pero ngayon, hindi na. Sapat na ang lahat.