Romans & histoires I Can't Sleep In Tagalog

Paglabas ko nasa labas parin siya. “Tss. Ayaw mo bang pumasok? Ha.” “Eh.”Sinarhan ko siya ng pinto. Ngunit binuksan ko ulit. “Pasok.” Saka ko itinumba ang sarili ko sa kama. “Matulog ka na lang. Mauna na ako.” Pagod na ako at kapag gano'n ang situation ko agad akong nakakatulog. @ Death Wish Hi Everyone! You may also follow my other Tagalog ang English Books!

bulong ko. NARAMDAMAN ko na tila may mabigat na kung ano ang nasa tagiliran ko at yumapos pa ito sa buong tiyan ko. “I’m sorry i can’t sleep.. i need your scent to sleep..” nanlaki ang mata ko ng mapag tanto ko kung kaninong boses ito.

"How's your... sleep?" May bahagyang diin sa salitang sleep na tanging kaming dalawa lang ang nakakaalam ng ibig sabihin. Ngumiti ako nang napakalawak, lumapit nang kaunti para ilapag ang kanyang kape sa eksaktong pwesto na gusto niya, habang ibinubulong ang isasagot ko na siya lang ang makakarinig. "Masarap po, Sir. Lalo na po nung napanaginipan ko kayo... walang damit.”

Puro pagod, sakit, at poot. “Naramdaman ko rin ’yan noon,” sabi niya, halos malamig. “Pero nang malaman ko ang totoo… hindi na ako nakatulog nang maayos. Sleep disorder daw. Since then, insomnia became my best friend.”

I wispered to myself and the kissed them both and then I sleep. Kinaumagahan ay maaga pa akong gumising dahil may contract signing daw kami kaya alas sais palang ay gising na ako our contract signing will be at 9, Pero I just to wake up early in the morning pagkababa ko ay nadatnan ko agad sina mommy at daddy na nagkakape

Hindi ko alam pero pagod na pagod ako. "I will, wait me there we will talk sweetie" ibinagsak ko ang katawan ko sa kama ko at ipinikit ang mata. This day is so tiring even I just do some household chores just the basic one but I feel so tired and sleepy. Until I already fall asleep.

——— *alarm clock snoozing* AIDAs Ang ingay. Minulat ko na ang mga mata ko para patayin ang phone ko na nag-a-alarm. What a good morning. I couldn't help but, smile to what happened to me and that Perv last night. We had a great night together. Teaching him a lot of tagalog words was fun. I turned around to see him nang nawala ang ngiti sa mukha ko dahil wala siya sa tabi ko. Where is he?

"hindi niya ba ako namimiss?" Dahil sa kakahintay at sa sobrang pag-aalala, halos wala na akong tulog. I can’t sleep anymore. Every time I close my eyes, nakikita ko lang yung mukha niya, yung kalagayan niya noon, yung masakit na pinagdaanan niya… At kapag gising naman ako, wala rin akong ganang kumain. I lost my appetite. Pag pinapakain ako o inaaya, ilang subo lang, hindi ko na kayang lunukin pa. Parang laging may nakabara sa lalamunan ko. Kahit ang paboritong mga lugar kong pinupuntahan, hindi ko na maisip na puntahan.

sagot ko, buti nalang nakalusot ako. Ang totoo naiinip na ako. Gusto ko magresign. Pero dahil may malaki pa akong loan na binabayaran sa kumpanya niya. Kailangan ko muna magtiis at lakasan ang loob ko sa tuwing magkakaharap kaming dalawa. Simula talaga ng araw na nangyari yon. Hindi na ako pinatatahimik ng mga panaginip at pag-iisip ko.

"Imposible talaga." Umismid siya. "Sayang. If you could have sleep next to her kahit hanggang maalala mo lang ang mga alaala mo kasi siya lang naman 'yong taong kaya kang patulugin ng walang ginagawa diba? And you need not to drink any sleeping pills for you to start dreaming again. Pero dahil nga sa tingin mong imposible, then I need to think of another ways. But for now, aside from that, wala na akong maisip pa liban lang sa pag monitore ng condition mo." ***