I Can't Stop Thinking About You นิยาย & เรื่องราว

hindi dahil sa takot kundi dahil sa matinding kagustuhan na makuha siyang muli nang buo. "Stefanie... I can't stop thinking about you," ang boses ko ay paos, puno ng mga salitang matagal ko nang itinago sa ilalim ng aking kayabangan. "Kahit sa gitna ng putukan... kahit noong akala ko ay sasabog na tayo... ang tanging nasa isip ko lang ay ang mukha mo. Ang bawat sakit na ibinigay ko sa iyo... ang bawat pagkakataon na pinaluha kita... it's killing me more than these bullets ever could."

Ang daling sabibin na kaya niyang layuan binata pero halos madurog naman ang puso niya mapag naiisip iyon. Nang patakbuhin na ni Tyron ang sasakyan ay binuhay niya ang stereo ay pumili ng music. Napangiti siya nang marinig ang kantang 'I Need You.' Tumutugma kasi iyon sa kaniyang buhay para sa binata. Nang mag chorus na ang kanta ay sinabayan niya iyon habang nakatitig sa binata. Nang sumulyap ito sa kaniya ay parang tumalon ang puso niya sa kilig. Kinindatan lang naman kasi siya ng binata. Ang guwapo talaga nito at ang cool.

Walang attachment. Pero bakit ako hindi mapakali? Why couldn’t I stop thinking about him? His lips. His fingers. The way he whispered, “You’re mine tonight.” God. What’s wrong with me? Pagbaba ko ng elevator, I didn’t look back. Pero habang naglalakad ako papunta sa kotse ko, I could still feel the phantom of his hands on my waist. His breath on my skin. I closed the car door and just sat there for a while — staring out the windshield, tulala.

I am still wondering of his sudden actions and behaviors. Pinilit ko na lang iyong inialis sa aking isipan at inatupag ko na lang ang mga naiwan at nadagdagan kong mga trabaho sa araw na iyon. "Yes, I should stop thinking about him! Wala akong mapapala kung siya lang ang iluluklok ko sa aking isipan sa buong araw ko sa trabaho. Now, stop it, Aurora. Walang ibig sabihin ang mga ipinakita niya. Wala!"

Hindi na kayang magpanggap na nasasaktan. Inipit ang boses para hindi mahalataang nagsisimula na namang sumikip ang puso ko. " P-pero- "It's okay, Mom. Isipin niyo na lang na anak niyo pa rin ako, just imagine na nasa Canada lang ako at wala dito sa Pilipinas. Just imagine that I'm doing good without you, without dad, let's live like that, iisipin ko na lang din na wala kayo sa Pilipinas, para hindi na gaanong masakit. Na every time I needed you, everytime I needed your presence for card giving, for school meeting or any occasion like family day, okay lang dahil iisipin ko na wala kayo sa Pilipinas, na hindi kayo makakadalo kasi malayo kayo sa akin. "

I should not think of that woman that much. Hindi ko rin alam kung ano ang pumasok sa isip ko at naging mabait ako sa kanya. I even gave her a kiss before leaving the house. That should mean nothing but I couldn't help but think about it. What's happening to me? I think I should get laid. Kinulang siguro ako sa exercise. "Saan tayo love?"

Hindi naman siguro mag bubunga ang isang araw na hindi ako gumamit ng condo* Bumangon ako at naglakad patungong veranda. Nag muni-muni ako sa labas at naka tingin sa kalangitan. Nang biglang pumasok sa isip ko si Mara. Kumusta na kaya siya? Ano kayang ginagawa niya? Mga ilang tanong na tumatakbo sa isipan ko ng mga sandaling 'yon. Sa ilang beses naming pagkikita ng babae, aaminin ko na medyo nakakaramdam na rin naman ako ng kahit papaanong pagka gusto sa'kaniya, kahit madalas tinatarayan niya ako. Pag balik ko ng Manila, try kung suyuin ito. Mukha namang wala pa siyang boyfriend, dahil napaka sungit niya. Pinag masdam ko ang mga bituin sa langit napakaganda nila at may isa lang akong napansi

Ano sa tingin mo ang iisipin nila? Two days passed and here I am, still thinking what happened. I can't get it off on my mind. Parang sirang plaka iyon na paulit-ulit na nagpeplay sa utak ko. At kahit ayaw kong maalala ay lagi naman dinadalaw ang isipan ko.

That's not so him. I am lying on my bed thinking about him. “Why do I keep thinking about him?” tanong ko sa sarili. “Gosh! Hindi ko dapat siya iniisip! Wala dapat akong pake sa kanya! Wala dapat! Yes, wala—” Natigilan ako nang tumunog ang phone ko. I picked it up and my face lit up a bit seeing his message. Unknown number: You went here? Agad kong inalis ang ngiti sa mga labi nang marealize iyon?

Kailan ko kaya ulit siya makikita? Stop thinking about him Inov! Ginulo ko ang buhok ko sa pagka-irita. I think I'm having a crush on him. I should stop thinking about him. Pinagpatuloy ko na lang ang pagpa-paint ko kaysa patuloy na isipin yung lalaking yun. My all attention is focus on what I am doing, until there's someone knock on my door. "Inov? Are you there?" then my door opened.