I Feel Pressured In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Yuzon subalit kaagad siyang nagsalita, "Si Kath po, kamusta?" Sandali siyang nilingon ng matanda, "Maayos naman ang lagay niya. Kailangan lang niya ng pahinga sa ngayon." Pagsisinungaling na lang ng lolo dahil ayaw na niyang ipaalam pa ang tungkol sa tunay na kundisyon ng kanyang apo. Muli itong nakaranas ng trigger sa mga putok ng baril at dugo dahilan para muling makaranas ng depression.

sabi niya pa kaya naman mas lalong napataas ang kilay ko. "Emot? Mukha ba akong nag-emot dito? Pwede ba Luanne. Stress na stress na ako sa Carniva. Wala akong panahon mag-emot," sabi ko s akaniya at tumatyo bafgo pumasok sa loob ng banyo. Naghilamos na ako at nagbihis.

sabi ko. “Then why wait?” tanong niya. “Dahil natatakot ako,” tapat kong sagot. Natigil ang ngiti niya. “Natatakot ako na baka ma-pressure ka,” dugtong ko. “Na baka sa bandang huli, maisip mo na pinasok mo ang isang buhay na masyadong mabigat para sa’yo. Ayokong magising ka isang araw na may pagsisisi.”

' 'Makakasama ko na n'yon ang magulang ko' 'Hindi na masasakal pa ang ibang tao sa akin' 'Wala nang mang-iiwan pa' 'What if I killed myself?' 'Makikita na ba niya ang worth ko?' 'Babalik na kaya siya sa akin?' Isang malakas na halakhak ang kaniyang inilabas. Pati ang luha ay mas lalong lumabas nang mabilis, hindi niya mapigilan ang sarili na mapatawa sa mga naiisip niya.

Siya naman ang humarap kay Miguel. Bahagyang nagulat si Miguel sa tanong na iyon ni Gabriella pero kaagad din siyang nakabawi. Hindi kaagad siya nakapagsalita. "You and your dad seem to be putting pressure on my father. Malinaw ang narinig kong sinabi ng Daddy mo." tila nagkaroon naman ng pagkakataon si Gabriella na bawian si Miguel.

natatawa kong sabi kaya naman nagtawanan na kaming lahat. God, seeing their reactions... Nawala bigla ang pagod at pressure na bumabalot sakin kanina pa.

--- At mas tahimik kaysa sa ballroom. --- Eksakto sa kailangan ko. --- Napahawak ako sa tiyan ko. --- At agad akong nakaramdam ng guilt. --- "I'm sorry, baby." --- Mahina kong bulong. --- Hindi ko dapat hinahayaan ang sarili kong ma-stress. --- Hindi ko dapat hinahayaan ang sarili kong masaktan nang ganito. --- Pero nahihirapan ako. ---

"Pansamantalang boyfriend?" Tumango siya ulit, seryoso pero may ngiti. "Para hindi ka malunod sa lungkot. Para kahit sandali, may kasama ka. Wala nang pressure, walang label kung ayaw mo. Basta someone who’s there." Napatingin ako sa kanya. Bigla ako naka feel ng guilt. Hindi ko alam kung anong dapat kong maramdaman. Pero ‘yung sincerity sa boses niya, ramdam ko talaga.

Kundi dahil sa bigat ng pagmamahal na pinaparamdam niya sa'kin. “Natakot ako kanina,” amin ko. “Hindi dahil buntis ako. Kundi dahil baka… sa dami ng pressure, mapagod ka.” “Pagod na ako,” sabi niya, at bahagyang ngumiti. “Pero hindi sa’yo, kundi sa laban.Pero hindi sa’yo.” Sumandal ako sa dibdib niya.Sa loob ng bahay, may mga taong nag-aalala.Sa labas, may mga taong naghihintay na magkamali kami.

AYA’S POV "Sigurado ka bang dito 'yun, Lucius? Parang kanina pa tayo paikot-ikot," bulong ko habang hinihila ko ang laylayan ng aking blouse. Medyo malagkit na ang pakiramdam ko dahil sa init, pero hindi ko magawang magreklamo dahil alam kong mas matindi ang pressure na nararamdaman ng kasama ko.