Novel & Cerita I Feel Pressured In Tagalog

"Do not pressure yourself too much, honey. Alam ko na kaya mo. Hindi ba ang sabi ko sa iyo ay kung hindi ka papasa ulit, may susunod pa? Stop being tough on yourself." Nakita niya kung paano namuo ang mga luha sa gilid ng mga mata ng babae. Pinagmasdan niya ang dalawang bintana na nagpapahiwatig ng lubos na pagka-pressure na naramdaman ng babae. Naiintindihan niya na malapit na ang board exam kaya ay ganito ang tension nito. Dahil doon ay nakaramdam siya ng simpatiya para sa babae.

I felt no freedom, only mounting pressure. Sa elevator, tiningnan ko ang sarili ko. Hindi ko na kilala ang sarili ko, sa sobrang payat. Halos di na ako kumakain dahil sa bigat na kinakaharap ko ngayon. Eto nga lang ba talaga ang makakasagip sa kompanya namin na baon na sa utang? O may iba pang pwedeng gawin na di ko pa nagagawa? Baka masyado lang akong nagmamadali?

Parang may kung ano’ng humampas sa dibdib ko dahil sa lakas ng kabog nito. Pati nararamdaman ko ay nakikisabay sa gulong dala ng bagyo. Naguguluhan ako. “I was jealous, midget.” J-jealous?

Baby, when are you going to fall for me again? Leche! Bakit ang lakas ng kaba ng dibdib ko!? Tang-ina, tumigil ka! Napakagat ako sa aking labi at napalunok. Slowly, the unknown feeling is slowly unraveling and the idea of it makes me scared. Natatakot ako. Ayoko nito. I despise this feeling. Ayoko. Ayoko. Ayoko. Ayok-

Tahimik kaming dalawa ni Agnes na naggagayat ng mga gulay pero maya-maya biglang pakiramdam ko para akong naduduwal ng maamoy ko ang amoy ng pinakuluang baka. Mabilis kong tinakpan ang bibig at ilong dahil para akong naglalaway. Biglang nanlamig ang batok ko tsaka nasusuka ako. Kung kanina natatakam ako sa bulalo ngayon parang nasusuka ako habang nakatingin sa mga gulay na nasa harapan ko. Dagdagan pa sa nakakairitang tunog ng pressure cooker dahil feeling ko sumisigaw ang baka sa loob nun.

'Buti doon, si Ojiisan lang nagpapa-stress sa akin. Hindi tulad dito na patong-patong na paper work. Minsan, sa sobrang stress bigla-bigla na lang ako nasusuka sa sobrang hilo. Katulad ngayon, parang nasusuka na naman ako sa kaiisip sa paparating na naman na requirement. Imposible namang buntis ako kasi malabo talaga 'yun mangyari sa tulad ko. Nakakahilo lang talaga ang pagma-master. Hindi pala biro.

Hindi na pahaba ni Amara ang explanation “I see, how is your latest work? Is it done yet? I heard that you are booming ah. Day by day, You get an increase in readers and a lot of good reviews. “ she said. “ Opo, kaya nga po I feel so pressure na feeling ko eh mas kailangan ko ng galingan ngayon ang mga susunod na isusulat ko” “ Don’t be, just be yourself don’t let any pressure effect your work. Kung ano ang sinisigaw ng puso at isip mo na idea na kwento just write it. Kasi all our readers love the way we convey our message through our work. “ “ yes po, pero po kasi these few days I was thinking of doing something different. Maybe challenge myself”

“Maaga tayo magout.” “Bakit?” “Ayoko magstay dito.” Napangiti na lamang ako, mukang alam ko na ang ibig niyang sabihin dahil nasstress din naman talaga siya sa mga nangyayari dito. Sa tingin ko kay kuya Jiro ayaw niya mapressure kung may nalaman man siyang negative ayaw niyang prinipressure siya dahil alam naman niya kung ano ang tama at alam naman niya ang ginagawa niya.

I’m obviously lying when I say that I’m content with my life because the truth is, I'm not. Ang dami-dami kong tanong sa isip. Parang sasabog ang ulo ko. Ang bigat na nga ng dibdib ko dahil sa sama ng loob at ultimo pati ulo ay nagiging mabigat dahil sa dami ng mga iniisip. Nape-pressure ako dahil laging sinasabi nina papa na kailangan ay ganito ako at kailangan ay ganyan. Hindi talaga pwedeng pumalpak ako dahil kami lang ng kapatid ko ang inaasahan nila.

It feels good to say that out loud. “Don’t say that. Huwag mong sabayan ang stress ko. You of all people should know what I’m going through. The guilt. The stress. The pressure. I feel like I’m going to explode.” Umupo siya sa kama at inihilamos ang palad sa mukha.