I'm Begging You In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Tuluyan na akong nababaliw sa sarap; nararamdaman kong malapit na akong labasan. “Isagad mo pa, ohhh! Sagad na sagad pa, babe. Ipasok mo nang buo ang tite mo sa loob ko, ibaon mo nang sagad, babe, ahhh!” “Fuck, Adel, hinaan mo ang boses mo. Hindi lang tayo ang tao rito!” bulong niya, ngunit hindi ko mapigilan ang sarili ko dahil sa tuwing umuulos siya sa akin, iniisip ko na ang estrangherong nakatalikod sa akin ang siyang bumubayo sa aking kaibuturan.

"Magkano miss?" "150 lang po sir." "Salamat!" nginitian ko ito atsaka inasikaso ang iba pang bumibili. "Ugh! Why do we need to buy here!? There's a station in the mall for these diba!?" "Oo nga, atsaka kung dito talaga pwede namang mag utos na lang tayo!"

"Your legs? Bakit? Sumasakit ba?" "No, ummm...gusto ko na kasing ipaalam kina Isaac na nakakalakad na ako. Napapagod na kasi akong magpanggap. Masyadong limitado ang nagagawa ko dahil sa pagpapanggap ko tapos, I'm also so sick using this wheelchair na. Ano ba'ng dapat kong gawin?"

"Can I leave you muna?" Tumango ako at ngumiti sa kaniya. "Hindi mo kailangang bumalik agad. Kapag nabored ako, uuwi na ako. Kayo na lang ni Cha ang magsabay." "Thank you!" Ngumiti ito sa akin bago hatakin ang kaniyang mommy?

hindi maipaliwag ang ekspresyon ng taong to, at bigla biglang may malamig at nakakamatay na aura ang nakapaligid sakanya. Siguradong tapos na si Jate. Isang kotse na nagkakahalaga at hindi bababa sa ilang daang libong dolyar. "Bulag ka ba? Alam mo ba kung magkano ang halaga ng sasakyan na ito? Alam kong hinding hindi mo ito kayang bilhin kahit na paghirapan mo ito sa iyong buong buhay!" "Bastardo ka!" Nang makilala niya si Jate pala ito. "Oh, ikaw pala, ang tinaguriang live in sone in law!" Sabi ng binata na may madilim na ekspresyon.

nakangising sagot n'ya rito na ikinabuga ng kapatid ng marahas. "Oh God! Please help me! Mom, dad, please help me! I don't know what to do with your daughter," helpless na sabi nito na ikinagikhik n'ya. Alam n'ya na bata pa s'ya ngunit hindi n'ya mapigilan ang kan'yang sarili na humanga sa binata na nakilala kanina.

"Wala na tayong dapat na pag-usapan!" tha way he stares at me, i saw how he become so weak. this is My first time seeing him Like this. he cried. "SAB, KAYA NGA INAAYOS KO NA ANG LAHAT, E. NANDITO NA AKO PARA BUUIN ANG SINIRA KO. SAB, PAKINGGAN MO KASI AKO. hindi ko alam kung saan at kung paano mo nalaman ang lahat pero sana pakinggan mo rin yung side ko. its unfair for me kung isamg side lang ang papakinggan mo. Sab, please!!! im begging..." my legs turned to jelly.

paki-usap ko dahil may hinala na ako. “Please listen to me, dont do what you've thinking please! kailangan siya ng anak niya, Adam naman please, for the sake of his baby Adam listen. " paki-usap ko sakaniya dahil ramdam ko parin na nakikinig siya.

Ang mata ay parang nangungusap sa akin. "Don't leave me." Mahina at masarap pakinggan ang pagkakasabi sa akin. Nilibot niya ang braso nito sa batok ko at nilapit sa dibdib niya at niyakap ako. "Please." He begged. Para tuloy lumambot ang puso ko sa pakiusap niya.

Naguguluhan niyang tanong "Forgive me, Your Highness. Alam kong iniisip mo na ang papa ko ang dahilan ng pagkamatay ng girlfriend mo and I can't prove to you that my father is innocent. But... I really want us to work Casper. Please... stop rejecting my presence. I'm your wife now, allow me to do my job. I'm not your enemy, Casper. I won't betray you. I will always be here to support you. Allow me to prove myself to you, Your Highness. Please." Bigla itong natawa. He pulls me so hard so I could stand up.