I Wouldn't In Tagalog Novels & Stories

Saying words without thinking. "I'll do everything po. Kung kailangan ko pong manilbihan sa inyo, gagawin ko. Sasama po ako sa inyo sa Maynila pero sana po ay hayaan niyo parin akong mag-aral at maging scholar ninyo," mahabang wika ko na halos ikahingal ko.

iwas tingin ko " Sus!tinatanggi mo pa...wag kang mag-alala kapag kinasal na tayo pwede mo na akong tikman...ay hindi lang tikim kainin mo pa ". baling nito saakin at ngumisi ng nakakaloko.. sabay kindat Ang bad niya! Pero kung gusto niya why not diba?luh?ano ba Chin! Mali yung narinig niyo ha.. " Bastos neto! ". palo ko sa braso niya

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

"Anyway Inna, can you please try to use tagalog or english more often? Nasa Pilipinas kasi tayo ngayon wala sa France. Not all people here can understand you. Do you get it?" Ngumuso siya bago tumango-tango rito. "Okay!" Lumabas na ulit ito ng kanyang opisina. Humarap siya sa kanyang mesa upang inilagay ang paper bag na hawak. Pagkatapos ay nagtungo siya sa kanyang kwarto para tingnan si Wren. Nakita niyang nakaupo ito sa kanyang kama habang nakatulala. Sigurado siyang hindi nito napansin ang kanyang pagpasok.

Pinahaba ko ang nguso io. "Dapat kung hindi ko makuha ang sagot dahil hindi ka magaling magturo, hindi ka din dedede." "What?!" "Ano'ng what? tagalog na iyon. Hindi mo pa din naintindihan?" "Ang sungit-sungit mo pang magturo. Dapat sa'yo hindi pinapadede. Hahanap na lang ako ng ibang teacher." Inirapan niya ako. "Baka si..." Napangisi ako.

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

"Argh, talaga. Hindi ko alam." [Halika, hinihintay ko ang iyong presensya, kaibigan]

Ang weird diba? Nang magsawa akong magbrowse sa f******k ay nag offline na rin ako. Nagbukas na lang ako ng radio at nag manual search ako ng isang Fm radio station sa Pilipinas. Ewan ko ba nakatira kami dito sa Europe pero ang palaging hanap ko ay mga OPM at hindi ko rin pala alam na hindi ko alam kung bakit marunong o nakakaintindi ako ng tagalog? Kapag naman tinanong ko si Daddy at Kuya Brent sasabihin nila na “Half Filipino tayo tinuruan kang mag tagalog,” pero bakit ganun? Parang wala akong maalala?