Novel & Cerita Ibat Ibang Damdamin

saad ng kanyang isipan Tumingin siya nang diretso kay Jaime. “Noong panahong iyon, marami nang naghahanap kay Damien mga taong gustong makinabang sa kanya o manakit sa kanya. Kilala niyo si Damien sa pagiging babaero ,walang absent sa bar at kahit saan"humarap siya sa lahat. Lumapit sa kanya ang kanyang assistant at binigay ang mga record na hawak nila kung saan may mga kalokohan si Damien gamit ang kanyang pangalan .

Tila ito batang humihingi ng pabor sa isang bagay na gustong gusto niya, na kapag hindi maibigay ay anu mang oras ay maglulupasay ito ng iyak. Tanging tango lamang ang naging tugon ni Ally, hindi niya alam kung tama ba ang disisyon niya o dala na rin sa sumisibol na damdamin para sa lalaki. Nkikitaan niya ito ng saya ng tumango siya. Naisip niya ang mama niya, malaki na ang kasalan niya dito, lalong lalo na sa mga bagay na tinago niya dito. Minsan may gabi ring inuusig siya ng konsensya dahil nagsinungaling siya sa pamilya nya. Mahahalintulad siya sa isang disparada, na palaging nagsasabi ng bahala na.

banat ni Dammier na mukhang nagpipigil din ng galit. “Ganyan na ba kababaw ang pag-iisip mo? Ang there’s no mommy here lang talaga ang mahalaga? Oh, well, Fuck you! Ano bang pakialam ko sa mga babae mo? For your information, Ashtons. Wala akong pakialam sa babae mo at hindi rin ako interesado sa mga ’yan. Sa ’yo lang. Sa ’yong-sayo lang. Napakaisip bata mong mag-isip. Sa tingin mo ba babae lang ang bubuhay sa pagkatao mo? For what? After bed ano ang next? Happiness? Find someone else? What? Tell me, where’s happiness there?” banat pang muli ni Dammier.

irap ko rito " damot naman" nguso nito '' baby gusto ko narin ng ganyan" nguso nito habang nanlalambing kay aiden '' dont worry bibili tayo yung mumrahin lang" natatawang turan nito" ehh siraulo ka" kunot noo nito '' biro lang next time pag naka ayos na ang future natin ok ?'' ngiti nito aba himala ata future na ang iniisip ng isang to hindi na babae." hi " napalingon naman kaming lahat at kumunot ang noo ko ng bumungad sakin ang mukha ng babaeng ahas

Babagsak ang Damdamin •• Syempre, hindi naman nagtagal ang inis ko sakaniya no'n. Kaunting lambing lang niya ay bumibigay na agad ako. Bumawi naman siya no'n kinagabihan, hinarana niya muli ako sa may tambak. At parang automatic na after no'n ay magkakatitigan hanggang may kung anong tensyon kaming mararamdaman sa isa't isa dahilan ng pagdampi ng aming mga labi sa isa't isa. Kaya lang ang pangalawang beses na ito ay kakaiba sa pakiramdam. Mas matagal kaysa una. Mas malambing, mas sabik, mas alam na ang gagawin...ang galaw ng mga labi. Ang haplos sa braso. Sa pangalawang beses na iyon pareho na kaming hindi na nangangapa sa nangyayari. Hindi na kami gano'n ka inosente.

Pakiramdam ko ay para akong sinusunog sa impyerno. “Tiisin mo, pumasok na kasi sa loob ng katawan mo ang apoy at ang energy na hinihingi mo. Tiisin mo lang, baka mawala rin ‘yan mamaya,” sagot ni Madam Imelda na natakot. Lumayo pa siya sa akin. Hanggang sa bigla na lang nawala ang sakit. Napaupo ako habang naghahabol ng hininga. Pinagpawisan ako dahil sa nangyari. Doon na ako nilapitan ni Madam Imelda.

🎶Ngunit hindi ko akalain na may uusbong sa akin 🎶Pigilan man nang pilit aking damdamin 🎶Bawal, Hindi tayo pwede Magkaiba tayo't hindi maaari Pilitin man ay may masasaktan Wala akong magagawa kundi--- Limutin ang nararamdaman🎶 🎶Hindi ko alam kung paano uumpisahan Basta ang gusto ko'y makalimutan ang nararamdaman Magkaiba ang ating mundo Kahit kailan hindi pwedeng magtatagpo🎶

Bakit ang daming problemang dumadating sa akin Gusto ko lang naman ng kapayapaan Gusto ko lang matakasan lahat ng sakit at hirap “Abo? Andyan ka pa ba? It’s me Clout, please respond to me.” Para akong naubusan ng lakas ng mga sandaling iyon. My life is so messed up, pwede bang ibalik ko nalang ito?

sambit ko habang ang aking mga mata ay ngayon nakapako sa lupa. Isang hagikgik, mga kamay na dumapo sa aking mga braso. "Sorry if naistorbo yung pagpapahinga mo. Also it's fine na narinig mo ang mga iyon." saad ng ina ni Damian, she's beautiful at elegante, "Ganyan talaga yang mag-ama ko, firing is one of their bonding." Napatango nalang ako. "Kumusta ka na? Damian told us everything. Sorry sa nangyari sayo."

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”