Image Of A Glass นิยาย & เรื่องราว

Never mind that I can’t retract it anyway. I proceeded in getting the samples inside. The storage room was kind of like a green house. Ang bubong ay isang isang transparent glass na hinahayaang makapasok ang sinag ng araw sa loob. Ang ibang potted ornamentals na pinapatubo ng shop ay dito naka store. Sa isang table sa gilid ng pintuan naka pwesto ang mga sample na bulaklak. Should I just bring him inside upang maging mas madali ang lahat?

Nabuksan ko nga ito pero wala naman kwenta dahil may nakaharang na window grilles dito. Sa banyo kaya? Tumakbo ako papunta doon. Nasiyahan ako nang makita ang maliit na window glass, siguro naman wala na itong grille ano? Ang kailangan ko na lang ngayon ay upuan at bagay na pwede kong magamit pambasag sa glass.

Mayroon ding maliit na sala set at may malaking glass window sa dulo kung saan kita ang buong siyudad. Kung normal na araw at napadpad ako sa ganitong lugar ay paniguradong maglilikot na ang mga mata ko at matutuwa, pero dahil hindi normal ang sitwasyon ko at may kasama pa akong isang lalaki sa kwartong 'to ay hindi ko na alam kung paano pa lalaban ang matinding kaba. Tumayo siya sa harap ng glass window. Nakatalikod siya sa akin pero kita ko ang repleksiyon niya sa malinaw na bintana.

Tumakbo siya patungo roon kahit hindi na niya masyadong nakikita ang daanan dahil sa bilis ng kaniyang paggalaw. Upon stepping in front of the glass door, she could only wish to see Anna’s remains in that very place. Pumasok siya sa loob at inilibot ang kaniyang paningin sa paligid. Urns of different sizes behind glass-protected shelves greeted her. Only a few spaces were empty, but what caught her attention was a picture of a young girl right next to an elaborately-made blue urn. The little girl’s smile in that frozen time was bright with her eyes full of life, which was now a total opposite of hers.

pag-alma ko, natatakot na baka may makakita sa amin sa ganitong postura. “Don’t worry. This glass is heavily tinted from the outside,” aniya na nagpahinga sa akin nang maluwag. Idinikit niya ako sa malamig na glass wall. Ramdam ko ang kaibahan ng lamig nito sa likuran ko laban sa nagbabaga niyang katawan na nakayakap sa akin.

Habang naglalakad sa pangalawang palapag patungo sa opisina ko napansin ko ang isang imahe na pamilyar sa akin naging bahagi ito ng nakaraan ko. Natingilan ako at panandaliang tumingin sa glass wall na nasa gilid ko, matatanaw ang katapat na gusali mula dito sa kinaroroonan ko. Glass wall din ang kabilang gusaling katapat ng kinaroroonan namin kaya halos nagkaka-tanawan lang ito. Sa paghinto ko tumigil din ang mga kasama ko na nasa likod ko at tumingin sa dereksyon na tinatanaw ko.

Puro glass ang makikita sa paligid at halos lahat ng tao ay halatang mayaman. Umakyat ang elevator sa may twenty-fifth floor. Gandang ganda ako sa condo niya. Malawak ang lugar and may pagka modern style ang design. White and gray ang theme ng condo niya. There is also a one way mirror kaya kitang kita ang nag tataasang building sa labas. “Wow.” Manghang bigkas ko. Bumaba siya sa akin para magka level ang aming mukha. “Do you like it?” he sweetly asked.

Kanya-kanya silang toka ni Marie sa paglilinis. Siya sa sala. ito naman sa kitchen. May professional glass cleaners naman na nagmi-maintain ng exterior ng glass wall kaya ang inner side na lang ang aatupagin niya. maliban sa ilang basyo ng beer at naiwang dalawang wine glasses sa center table, wala namang gaanong kalat sa loob. “Ang sinop din ng may-ari nitong bahay, ‘no?”

"And more importantly, look out of your glass window." Mabilis akong tumayo at lumapit sa naglalakihang glass wall ng opisina na nakadungaw sa ground floor at sa may tapat ng entrance ng gusali. Doon, nakita ko ang isang pamilyar na kulay itim na sports car na nakaparada sa mismong drop-off zone. At sa tabi niyon, nakatayo si Gab habang hawak ang isang phone sa kanang tainga.

“Ang ganda ng view, ‘no? Ipinasadya mo bang maglagay ng malaking glass dito?” tanong ko. Dito sa kwarto kung nasaan kami ay overlooking ang bundok. One way glass ito kaya kahit paano ay komportable ako. Hindi ko alam na may ganito dahil sa may makapal na kurtina ito pero nang mapansin ko ay madalas ko na iyong iwanan ng bukas dahil sobra talaga akong nabighani sa ganda nito. Gusto ko palaging nakikita ito.