Image Of A Glass の小説・ストーリー

Sobrang ganda ng kalalabasan. Nang makuntento kinuhanan kona ito. Nice one! Summer feeling ang vibes dahil sa dahon at bulaklak, saktong sakto din ang reflection ng liwanag na tumama sa glass. Pangatlo kong ginawa pinatong ko sa upuan na parang sanga ang itsura ang bote ng wine at nilagyan ng props na bulaklak na pink. Ang balanse sa pagitan ng araw at ang anino ng bote ay perpekto. Nakadagdag sa mood ang mga maliliit na bulaklak na nilagay ko. Tapos kaunting bokeh para sa background.

Nahagip muli ng aking mata ang glass ng wine ko na nasa bedside table. I suddenly think of something hot.

Glass ang tabing doon kaya aninang ang nalilito. Napasimangot si Faredah nang likod lang ng binata ang nakita. Nang tumagilid naman na ito ng harap sa cam ay malayo na at blurd dahil sa glass. Pero aninag pa rin naman ang nagyayabang nitong shaft. Bigla siyang nainggit sa water saka sabon na dumadaloy sa katawan ng binata. Ipinatong na niya ang phone sa bedside table at hinintay na lang na matapos ang binata sa paliligo nito.

50 Isang painting ang nakasabit sa dingding. Halos lahat ng nakakakita ay gustong angkinin ang painting na iyun. Pitong antigong figurine ang nasa loob ng glass box at protektado iyun ng laser. Tumatalbog ang puso ni Celine habang pinagmamasdan ang nasa glass box. "Mapapasa akin ka na mamaya."

Buong akala ni April ay normal o vintage village lamang ang tutuntunin nila but she's totally wrong. Hindi lang iyon ang bumihag sa mga mata at atensiyon ni April Rose, maging ang paris na dambuhalang glass craft sa magkabilaang side ng bukana ng village na mistulang mababangis na lobo ay nagpasiklab lalo ng pagkamangha niya sa lugar. The whole damn place is breathtakingly vibrant with those diverse throughfare's glass art decorations around the village. At sa bawat poste ng ilaw sa mga kalyeng madaanan nila ay may nakalawit na mistulang magagarang chandeliers.

May hawak pa itong glass wine sa kanang kamay. Hindi siya nakapagsalita agad habang nakatitig sa maganda nitong mukha. Makinis ito, maputi, maaring pagkamalang isang anghel dahil sa maamo nitong mukha, pero kung gaano kaamo ang mukha nito, ganoon din kasama ang tingin na ipinupukol nito sa kaniya. Makikitaan ng pang-uuyam ang mga labi nito habang tinititigan siya mula ulo hanggang paa.

Nakita ko ang kamay ng waiter. May maliit na galaw. Mabilis. Halos hindi mapapansin. Pero sapat para malaman ko. “May nilagay siya,” sabi ko, mababa ang boses. Tumango ang investigator. “We enhanced the frame. May foreign motion sa glass ninyo, sir.” Hindi ako kumurap. Pinindot ko ulit ang play. Nakipag-usap ako sa iba, walang idea. Tinuloy ko ang inom.

Hindi pala ito glass windows kung hindi glass doors. Namangha ako sa aking nakita kung kaya't binuksan ko ang glass door at lumabas upang makita sa malapitan ang mga nagagandahan at mabeberdeng halaman. Nagpalinga-linga ako sa magkabilang parte ng garden at natutok ang aking paningin sa kaliwang walling na may isang napakalaking portrait na nakasabit.

Hinawakan ko ang glass wine at inikot ikot yun bago uminom para lang mawala ang pagkabagot ko sa party. Naiwan sa ere ang wine glass ko nang magtama ang mata namin nang lalaking nasa kabilang lamesa. His beautiful hazel brown eyes are now piercing to me. Matatalim ang tingin na ibinibigay sa akin. Sh*t! I miss him so bad! I wanna run to him!

Walang imik na umupo ako sa malaki at mahabang sofa, which is near the wall that is made of glass. I can't help but to be mesmerized with the beautiful view that I am seeing. The glass wall is giving us a panoramic view of Tokyo. "Ang ganda." Bulong ko habang may maliit na ngiti sa aking mga labi as I looked at the beautiful sight right in front of me. Sana kasing ganda din ng view na'to ang relasyon naming mag-asawa, hindi ko napigilang isipin. "Ah, Elle. Kung anu-ano na ang iniisip mo." Hindi ko napigilang isatinig.