In My Defense Meaning の小説・ストーリー

Umiling lang siya, hindi man lang lumingon. Huminga ako nang malalim. “Bela, look at me.” Dahan-dahan siyang tumingin. Sandali lang, parang natatakot siyang magtagal, baka tuluyang bumigay. “It’s not wrong to defend yourself, especially when you feel that what they’re saying about you has gone too far.” “ However, every action has consequences. I hope you learn from this, control your emotions, and if you must strike back, do it so they can’t find fault with you.” dagdag ko.

Naging malakas na din ang bulung-bulungan ng mga tao sa pligid ngunit nakapagtataka lang at walang sumita sa amin. " Well anyway let me continue..." dagdag ko kaya muling nabaling ang tingin nila sa akin. "There's really no need for me to do this but I think you people judged me already without hearing my side. But it's okay...judge me me all you want. I. DONT. CARE." "Ay palaban si Madam." one woman commented. I smiled at her and nodded. " I need to. In this cruel world, we need to stand up and defend ourselves. Don't let anyone crash you into pieces without giving a good fight."

"Hindi ko naman magagamit 'yan. Besides, mukhang mas kailangan mo iyan. Anyway, pulis ka ba, or maybe an army?" Natawa siya, "Ofcourse not! Para lang sa proteksyon ko 'to!" dahilan niya. "And what about Mr. Ching?" "Siguro, kalimutan mo na lang iyon. Let's say, I'll just defend myself!" "Umn… Patango-tangong sabi nito.

" I couldn't quite keep the disbelief out of my voice. Pumikit siya. Mas lalo kong naramdaman ang paghigpit ng hawak niya sa dalawang kong kamay. He sighed and looked at me. Pain already painted in his face. Just like me, I know it's hard for him too. "That's exactly why I'm here," he said carefully. "That's exactly why I want to defend you." Sinabi niya 'yon kung sakali mang nakakalimutan ko na.

takhang tanong ko pa nang humilata pa siya roon. Nanliliit ang kaniyang mga mata. Nangingilatis bago ngumiti. Nang-aasar. "Ang kapal mo naman! Kahit hindi kita makita sa buong buhay ko!" depensa ko sa aking sarili. Alam na agad kung ano ang iniisip niya. Nang dahil din doon ay humaglpak na siya sa tawa. "Ang defensive mo naman. Wala naman akong sinasabi, ah," natatawang aniya.

Huli na nang nag-iwas ako ng tingin. "You okay there?" his lips curved into a smirk. Tumikhim ako at nag-iwas na talaga ng tingin. "Syempre. At mali ka nang iniisip. Hindi kita tinitingnan," pagtataray ko na tinawanan lang niya. Seryoso, nagmukha lang akong defensive. Paano ba kasi i-deny? "Hmm. If you say so."

Nang mag angat ako ng tingin ay saktong nakita ko ang ngisian nina Claire at Elias kaya sinamaan ko sila ng tingin. “I was just defending myself, at kung mayroon man silang mga bodyguard ay kaya ko pa rin silang patumbahin lahat,” simple kong sagot nang hindi pa rin sya tinitingnan pero nakikinita ko na ang nakakunot nitong noo.

Hindi na niya naituloy ang sasabihin niya nang bigla akong magsalita. “It’s okay mom,” Wika ko sa kanya, kaya naman tiningnan niya ako, “You don’t have to defend me, because I can prove them that I did not do anything wrong,” Paliwanag ko, tsaka ko tiningnan ang bangkay ni Patricia na kanina pa nakabigti.

“Hindi ko siya ipinagtatanggol.” Dahan-dahan siyang lumingon. Ang mga mata niya, matalim, naghahanap ng bitak. “Talaga? Kasi sa lahat ng moves mo, parang pinapahaba mo ang laban. Parang gusto mong pagurin kami hanggang umatras.” “Trabaho ko ‘to,” balik ko. “I defend my client. Kahit sino pa ‘yan.” “Even if mali?” singit niya, isang hakbang palapit. “Even if ang dinidepensahan mo ang sistemang sumira sa buhay ng napakaraming tao?”

defensive na sabi niya. “Wala naman akong sinabi--” “Hindi nga kita binantayan.” “Oo na kakasabi mo lang,” iritang utas ko, “Defensive ka masyado,” pang-aasar ko. “Hindi ako defensive!” pangangatwiran niya. “Oo na tumahimik ka lang.” Narinig ko ang malakas niyang pagbuntong hininga kaya napa-tingin ako sa kaniya. Tinignan din niya ako pabalik at tinaasan ng kilay.