Inspiration Word Novels & Stories

Pilit kong inaalis sa isip ang kagandahan ng aking nabasa. Sinasabing kahit ang nabilanggo ay may paraan sa paglayo...at pagtakbo. Kahit pa tirik-tirik na naman ang araw, dahil sa mga punong halos umaaligid ay nagagawa niyong palitan ang init ng panahon nang kaginhawaan. Parang kawalan ng pag-asa, natatabunan ng inspirasyon at pag-asam. Kaya siguro kahit hindi ko alam ang biglaang paglayo sa bayan, nagagawa kong makuntento. Parang nakawalang ibon sa hawla sa tuwing wala si Dan.

Ngayon, parang unti-unting binabayaran ng tadhana ang lahat ng iyon. “I want to do this right,” sabi niya, seryoso ang tinig. “Hindi lang ito about fame or success. Gusto kong maging inspirasyon sa ibang babae… na kahit ilang beses kang masaktan, you can still rise.” Ngumiti si Adrian. “And you will. Hindi lang dahil magaling ka, kundi dahil totoo ka.”

Minsan napapaisip ako na baka may laman na 'yan, nakabuo na tayo. Napatitig ako ng matagal sa naiinis n'yang mukha. Habang tumatagal gumagwapo s'ya lalo sa paningin ko. Kaya pala halos magsilabasan na ang mga ngala-ngala ng mga kababaihan kakatili sa kanya. Kakaiba ang kanyang karisma. You brighten my day Showing me my direction You're coming to me And giving me inspiration How can I ask for more

He is my shelter, my only cloud na handang humarang sa mainit na araw. Kahit malayo man kami sa isa't isa ay nandoon pa rin ang pagmamahal. Pinapadama niya sa akin yun everyday. Tumatawag kahit inaantok na, kailangan ng inspiration words kapag feeling stress na ito sa trabaho o pag-aaral, ako ang papasa sa kanya para malaman niya na nandito lang ako sa kanya.

dagdag ko pa. Nakita ko ang marahan niyang pag-ngiti. "Tuparin mo rin ang pangarap mo para sa sarili mo. Hindi naman sa masamang maging inspirasyon mo ang ibang tao, pero gawin mo rin inspirasyon ang sarili mo para kapag nawala ang taong nagbibigay motibasyon sa'yo ay makakapagpatuloy ka,” pangaral niya sa'kin. "Basta kayo ang inspirasyon ko!" sabi ko. "Kung wala kayo ni Mama, hindi ko na lang alam!"

Yumakap si Jaxon sa baywang niya, hinaplos ang bilog niyang tiyan gamit ang isang kamay, sabay tingin sa tumataas na parte sa taas ng tiyan niya, pero hindi pa rin siya tumigil sa kalokohan. “Mrs. Larrazabal, ang pagbibigay ng pangalan at ang ‘paggawa’ ng inspirasyon ay pareho—kailangan ng inspirasyon. At ang inspirasyon ko, dumarating lang pag gumagawa tayo ng ganung bagay.” “Walang hiya ka talaga!”

“Don’t pressure yourself. Baka naman kulang ka lang ngayon sa inspirasyon.” Bumangon siya na parang lantang gulay. “I don’t rely on inspiration when I’m writing my novels. Pero ngayon...” Muli siyang nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga. “Hindi talaga ako makapag-isip ng plot o concept at makasulat. Mas blanko pa sa papel na walang sulat ang utak ko.”

Minsan naman ay nakatitig lang sa blinking cursor ng laptop habang iniisip kung paano ko isusulat ang susunod na eksena. Nakakatawa nga, e. Sa gitna ng lahat ng nangyayari, nakakahanap pa rin ako ng inspirasyon. Minsan, si Elco mismo ang inspirasyon ko. Kapag nakikita ko siyang matapang kahit nasasaktan. Kapag nakikita ko siyang nakangiti kahit may mga pasa. Pakiramdam ko mas lalo kong gustong magsulat. Mas lalo kong gustong gumawa ng mga kuwentong may pag-asa, may pagmamahal, at may happy ending.

Napatingin ito sa kanya, ngingiti- ngiti lamang. "You could learn a thing or two from Ariel. Para magkaroon ka ng totoong nobya." Mukhang nagkamali siya ng huling sinabi. Biglang nawala ang ngiti sa mga labi nito at naging seryoso ang mukha nito. "I'm not looking for one," seryosong sabi nito. 'Pikon sensitive talaga! sa loob- loob niya. "I believe you need real inspiration," patuloy pa niya. "Para palagi kang nakangiti. Para may meaning ang buhay mo. Para.... para hindi ako ang lagi mong napapansin at sinusungitan."

Napaluhod Naman ako at humagolgol ng iyak. " Hindi niyo po ako naiintindahan " umiiyak kong wika. Agad Naman siyang lumuhod at niyakap ako ng mahigpit, umiiyak na din Siya kahit basang basa ako ay niyakap parin ako ni kuya. " Sorry, sorry astra" wika Niya sakin habang umiiyak at iiling iling. " Kuya, parang ayuko ng mag patuloy. Sino nalang Ang inspirasyon ko sa buhay. Hindi na kumpleto Ang buhay ko mas Lalo itong nawasak at nasira" wika ko habang humihikbi