Inspiration Word Novels & Stories

"Hindi ka ba marunong magbasa o hindi ka talaga nakakaintindi ng simpleng Ingles? Gusto mo bang itagalog ko pa?!" Tatlong linggo na akong nakatengga at walang maisulat at ngayon lang ulit ako nagkaroon ng inspirasyon. Oo! Inspirasyon! Tapos bigla pa talagang may mang-iistorbo akin. Ang kapal ng mukha! Kapag nga ayaw sumagot o walang sumasagot. Isa lang ang ibig sabihin nun. Ayaw magpa-istorbo ng taong nasa loob o wala talagang tao! Wala bang utak ang taong ito?

Alam nilang ang tinutukoy ko ay ang nangyari kanina. "Tandaan ninyo..." "Words are powerful." "You can use them to inspire someone..." "...or to destroy someone." Napatingin ako sa iba't ibang mukha sa harap ko. "Kaya bago kayo humusga..." "Siguraduhin ninyong alam ninyo ang buong katotohanan." "Dahil minsan..." "Ang taong pinakamabilis ninyong husgahan..."

Napakamot ako sa aking sentido. "Aba! Kung puro barkada ang aatupagin mo, hindi ka magkakaroon ng inspiration na magsettle sa buhay mo. Atleast kapag may girlfriend ka ay magkakaroon ka ng plano sa buhay tsaka magiging masinop ka pa para sa future niyo."

Ngunit sila pa ang siyang napag-iinitan. Ganoon eh, the more na mahal mo ang isang bagay the more na mahirap kunin. At kailangan mo ng motivation dahil inspirasyon lang ang dahilan kung bakit nga mahal mo ang isang bagay. Kapag umuuwi ba noon si Kuya? Ano kaya iniisip niya?

Gusto ko ng kasiguraduhan kung may balak ba syang panagutan ang batang nasa sinapupunan ko. "Well, sipag at tyaga lang ang puhunan. And of course, hindi ka naman gaganahan magtrabaho kung wala kang inspirasyon, di ba?" "So, ibig nyong sabihin may inspirasyon kayo?" "Yes, I have." "Sino po, pwedeng malaman?" "The love of my life. The girl of my dream." Masayang tugon nya. "Ibig ba nyang sabihin, may balak ka ng bumuo ng sarili mong pamilya?"

“Pero ikaw pa rin ang dahilan kung bakit ako bumalik. You keep me grounded.” “Hindi ako dahilan, Neil. Inspirasyon lang. Pero gusto kong alagaan mo ang sarili mo, pati ‘tong kompanya ninyo. Huwag mong hayaang maulit ‘yung dati. ‘Yung ako lang ang iniintindi mo, tapos napapabayaan mo lahat.” “Hindi ko naman napabayaan noon, ah,” sabi ko.

Hindi ko alam kung bakit, pero may kung anong mainit na pakiramdam ang unti-unting bumabalot sa dibdib ko. Marahil dahil muli kong naramdaman na may isang tao palang humahanga sa pagiging successful ko. Feeling ko tuloy, sulit ang pakikipaglaban ko sa buhay. Sulit ang hindi ko na mabilang ng mga gabi na umiiyak ako. Hindi mabilang na mga oras na nagugutom ako. Mga araw na para bang gusto ko nang sumuko. At ngayun, may isang taong nagsasabi sa harapan ko na gagawin daw akong inspiration. Kay sarap sa pakiramdam.

garalgal na wika niya. Mariin na pag iling ni Katana. "H-Hindi... I-Isa ka l-lang imahinasyon... Huwag mo ako linlangin! Wala si Inspiration dito! Hindi na siya babalik sa impyernong ito! " nanlilisik ang kanyang mga mata na tumingin kay Inspiration. Natulala si Inspiration. "K-Katana..." "N-Nangako siya. Alam ko na t-tutuparin niya iyon...A-Alam ko..." matatag na sabi niya.

sabi niya. Nagbigay siya ng inspirasyon sa lahat, at sa likod ng entablado, nandoon si Cearina, pinagmamasdan ang kanyang tao. Ang mga salitang ito ay nagbigay sa kanya ng lakas at inspirasyon. “Ezekiel, ikaw ang dahilan kung bakit ko patuloy na pinapangarap ang isang mas magandang kinabukasan para sa mga bata,” bulong ni Cearina sa kanyang sarili.

Her voice softened, but her words hit me with weight. "Mas kailangan mong maging matapang ngayon kasi maraming gustong makita kang mahina. Maraming gustong makita kang bumagsak," mahinahon niyang sabi. "Hindi ba't dapat mas harapin mo ang hamon ng buhay lalo pa't nasa tuktok ka na? Naranasan mo na ang nasa ilalim... alam mo kung paano iyon. Gamitin mo 'yon bilang inspirasyon."