Intoxicated In Tagalog Novels & Stories

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Halos mapapikit pa ako dahil sa sarap at init non sa katawan. Tumango ako at tipid na ngumiti. "Salamat nga pala and sorry kung hindi kita kinakausap." "No worries. Alam ko naman na wala ka sa mood after ng nakita mo." Kaagad nagiwan ang goto ng bitter taste sa dila ko. "Alam mo yung feeling na parang tinutusok yung puso mo sa sakit? Alam mo yung sakit kapag nakita mo yung asawa mo na may ibang babae na kasama pero hindi ka makalaban kasi alam mo naman yung papel mo sa kaniya?"

"Uyy, ano ka ba? ano na naman yang naiisip mo. Nandito tayo sa opisina mo." "nandito nga tayo. sarado ang pinto at bawal magpa-istorbo. Sab, I think im obsessed to you. Palagi kang hinahanap ng katawan ko. ewan ko, ngayon lang ako nagkaganito. im addicted to you, its Like a drugs to me." "parang mababaliw kapag hindi nakakatira?" pagbibiro ni Sab sa seryosong si Mart. "yes! ganoon na nga."

Binuksan ni Intoy ang tableta at dahan dahang ginising ang dalaga ng makainum ng gamot. "Mahal, gising ka muna kailangan mong uminom ng gamot Miss este Mahal pls gising ka muna " Malumanay na tawag ni Intoy sa dalaga umungol lang ito hirap itong dumilat. Kaya isinubo na lamang ni Intoy ang gamot sa nakakaq²wang a bibig

piping usal ko sa isip "Okay! I'm just concerned here. Itong wine kasi na ito ay may halong droga, droga na pampainit ng katawan." paliwanag ko. Seryoso silang nakatitig sa akin at yung expresyon ng mga mukha nila ay para bang naiinis.

[Kristian Knives Yuchengco Tuazon POV] PUMIPITIK ang magkabilaan kong sintido. This, by far, is the worst hangover of my entire life. Hindi ko alam kung gaano karami ang nainom ko kagabi. Hinila ko lang ang sarili ko paupo sa kama nang ma-realize kong wala na sa tabi ko ang magandang babaeng kayakap ko kagabi bago ako nakatulog.

And it was the most intoxicating thing I had ever seen. Ang init sa pagitan ng mga hita ko ay biglang sumiklab, unti-unting mabubuhay at tumitigas ang p*gkalalaki ko. Ang makita siyang ganito, wasak sa mismong kamay ko, umiiyak dahil sa sakit na idinulot ko... Fuck, it was a new addiction. Subalit nakaramdam din ako ng pagkasuklam sa sarili ko, sa kung paano sumasabay ang pulso ko sa pahikbing paghinga niya.

“Tulog muna tayo, pinagod mo 'ko sa falls e.” Mabilis ko siyang kinurot sa tagiliran dahil sa sinabi niya humalakhak naman siya at hinalikan ang ulo ko. Naramdaman ko ang pag-iinit ng pisngi ko. Anong pinagod sa falls e ako 'tong hindi niya tinigilan. Kahit sa bato, hindi siya nagpaawat, masakit tuloy ang likod ko. ***

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon