Irritating Boss Novels & Stories

Ang sweet sweet niya talaga. "Aljur, busy ka pa rin ba ngayong araw sa trabaho mo? Kapag ma late ka ba, hindi ka pagagalitan ng boss mo? Tapos, hindi din ba nagalit ang boss mo nang umalis ako nang walang paalam sa company? Hindi ba niya ako hinanap o pinagalitan man lang?" pagtatakang tanong ko pa na puno nang pag-aalala. Normal lang naman 'di ba? Lalo na't trabaho din 'yon.

“Hindi ko alam kung ano man iyang nasa isip mo, o kung gaano man kabigat iyang probleman pasan mo, pero alam kong alam mo rin na nandito lang naman ako, handa akong makinig sa’yo. Kung iyon lamang ba ang paraan para mabawasan ‘yang nasa dibdib mo… Hindi ka man kasi mag sabi ay halata rin sa mga kilos mo, wala ka sa sarili, lagi kang late at idagdag pa ang mga nasisira at nababasag mo dito… Hindi ka naman dating ganyan.” Dagdag pa ng mahabang pane-nermon nito. “So-sorry talaga… Na-naiintindihan kong galit ka at pasensya na rin talaga… Ha-hayaan mo at kakausapin ko nalang si boss, sasabihin ko sa kanyang sa sweldo ko nalang ikaltas ang lahat ng nasira ko…”

"Ang kaibahan lang, medyo matagal nang nangyari iyong sa akin at sa iyo ay kamakailan lang. Pero alam ko, parehas pa rin tayong nasasaktan." I was lost for words. Ang boss kong laging galit at laging sumisigaw ay nasasaktan din? "I'm sorry kung lagi akong galit at laging sumisigaw," dagdag niyang sabi. "I just don't want to make mistakes just like my father did." Hindi ko alam na may ganito kalalim siyang rason. Huminga ako nang malalim. "Whatever your reasons are, don't take it on your employees."

"Anong problema? Yung trabaho niya ang problema! May mga naka-lusot na naman na typographical and grammatical errors! Ano ba?, kailangan mo na ba ng salamin ha?" "S-sorry po. Aayusin ko na lang po." "Sige na! Kunin mo na 'to at lumabas ka na sa opisina ko!" Dali-dali kong kinuha yung mga nauna kong reports. at nakasimangot akong bumalik sa table ko. Ang sungit-sungit talaga ng boss namin! Kung matandang binata siya maintindihan ko eh kaso hindi. Halos magka-edad lang kami pero yung kasungitan niya dinaig pa ang babaeng nag me-menopause.

At mas lalong alam niya na ang takbo ng utak ng kanilang boss. Pansin niya na talagang mainitin at tila parating galit ang kanilang boss kahit na anoman ang gawin mo. Hindi niya iyon maintindihan. Wala naman talagang dapst na ikagagalit dahil maayos naman magtrabaho ang kaniyang mga empleyado at maayos din ang takbo ng kompanya. Kaya hindi alam ni Nelvie kung bakit parating galit ang kanilang boss.

"Okay, I'm not going out but make sure na sasabay ka sa 'kin ng lunch," It's not a question but a damn statement. Hindi talaga mawala-wala ang pagiging bossy niya, na minsan ko ng kina-iinisan. I scoffed. "As if I have a choice," I sarcastically said. Ngumisi lang siya at hindi na nakipag-argumento pa sa 'kin. Naging hudyat ko 'yon para tuluyan ng lisanin ang opisina ng boss ko na pinamumugaran ni Tyrus.

Kumunot ang noo ko sa mga naririnig ko. Pakialam mo, ha? Di ko rin naman ginustong sumama sa kanya kung hindi lang to trabaho ko at kung hindi ko lang sya boss! Sorry naman kung nakakaistorbo ako sa moment nyo dito! "That's none of your business, Maureen," malamig na sabi ng boss ko at tinanggal ang kanyang nakapulupot na kamay sa lalaki. "You're so mean, Pierce!" pagmamaktol ng babae pero hindi sya pinansin nito.

Kasali na siya sa buong group. “Okay.” Nakahinga ako nang maluwag sa reply ni Boss, ngunit ikinainit ng ulo ko ang reply ni Redric. “Hurry up. You’re irresponsible to your job, making your superiors to wait on you just because of your stupid stuffs. What an HR Head.”

Ang pang-aasar niya sa akin, ang tawa niya, ang pagsusungit niya. I can't concentrate. I can't focus on my job. Kaunting pagkakamali ng mga staff nagagalit agad ako. I easily get irritated. I get mad even with little mistakes. I'm slowly turning into the person I'm not and I don't want my employees to look at me like a monster boss because I am not. Lola Asunta didn't raise us to be like that. Pilyo lang ako dati sa mga babae pero mabait akong amo. Kaya habang maaga pa, aayusin ko na muna ang sarili ko.

He's clearly doing a public display of affection inside his own company! "I think we need a 'private talk'. See you later, Bellissima..." At parang wala lang na umalis ito. Tulala ako habang nakahawak sa labi kong ninakawan nito ng halik. Hindi ko na alam ang magiging reaksyon ko. This guy has been making me crazy again. "Maryosep ka, Taji! Anong sinasabi ni boss?! Anong gabi?! Bakit mo siya iniwan?!"