Novel & Cerita Irritating Boss

Bumalik na s'ya sa trabaho. Ang dami n'yang tatapusin ngayon at ipasa sa boss n'ya. Nagpa alam ito na hindi muna makakapasok dahil may importanti itong gagawin. Ito ang nagugustohan n'yang ugali ng Sir Tobias n'ya, hindi ito ang tipo ng boss na walang pakialam sa kan'yang mga empleyado. Palagi itong nagpapaalam kung hindi ito makakapasok o makaka attend ng mga meeting para hindi s'ya mangangapa kung saang lupalop ito hahanapin kapag may problema sa client nila.

sound. "My boss will not fire me, even i sit here all day." Nag abreast-siete ito sa harap niya. "And why is that?" Tanong niya muli sa rito. Ang bait naman ng boss nito kong ganun, na hahayaan ang employees nito na upo buong araw na walang ginagawa at hindi nasisisante. "Cause, I'm the boss." Turo nito sa sarili na nagpagulat sa kanya.

“Due to what!? Galit niyang sigaw dahilan upang tumigil sa pag-report ang Finance Department Manager. Ramdam ng bawat empleyado ang tensyon sa loob ng Conference room. Kahit fully air conditioned ang loob ng silid, panay pa rin ang pahid nila ng pawis sa kanilang noo sa sobrang takot na baka pagbuntunan ng galit ng boss nila. Hindi nila alam kung bakit isang taon na itong ganito, laging galit sa kanila lalo na't may report silang hindi maganda ang sales ng kumpanya. Pinakaayaw nitong nakakarinig na bumaba ang sales revenue ng kahit anong advertising or media company na under control ng SmithCom. Isang taon na rin silang napepressure sa boss nila ng maging CEO ito. “Are you all working as har

Tumango ako at eksakto naman ay ang pagtunog ng alarm hudyat nang pagbalik sa trabaho. "Let's go," aya niya sa akin habang hinahawakan ang kamay ko. "Zid tapos na ang break time, mamaya na lang tayo magkita okay?" sabi ko. Mabilis na bumusangot ang mukha niya sa sinabi ko. Siya itong boss pero hindi siya sumusunod sa mga rules ng opisina. Bumuntong hininga siya dahil alam niyang kahit anong pagpapaawa niya at pagpilit ay mas pipiliin kong maging propesyunal kaysa unahin ang tantrums niya.

pagsaway niya sa mga katrabaho pero tawa lang ang isinukli ng mga ito. Mas lalo siyang napabusangot. Bad trip na nga siya sa pangangasar ng boss niya tapos dadagdag pa ang mga katrabaho niya! Nanahimik na lang siya at nagpanggap na walang pakialam sa mga narinig. Lumipas ang isa pang oras at hindi pa rin lumalabas ang boss niya sa opisina nito. Is he trying to work nonstop without eating anything?

"Hassle? Mas hassle kung kasama ko s'ya maghapon sa office. Baka hindi ko na s'ya matantsa.” Adrianne smiled. "Sounds like she's good at her job. Maybe too good." "Too good at manipulating her boss. And too good to annoy the hell out of me," I muttered, rubbing my temples. "I need a vacation. A long one. Somewhere far, far away from Caprice and her 'dragon-strength' coffee."

Apat na araw pa lang akong nagtatrabaho kay Conrad, pero kitang-kita ko na agad kung paano niya tratuhin ang mga empleyado niya. Akala ko masungit na siya noong una, pero mas masungit pa pala. Para siyang dragon na may apoy sa bibig. Lahat ng nakikitang pumapasok sa opisina niya ay halatang kinakabahan, namumutla, o nakikisuyo na lang para ibang tao ang mag-abot ng dokumento sa kanya. Wala talagang empleyado na hindi takot sa kanya. Their reactions say it all. Conrad is an awful boss, a tyrant. Wala siyang pakialam sa mga empleyado niya.

Minsan joker pa naman si boss. "You want it? Then ok, your're fire. I need to go. I pay the bills already. Anytime you want, you can out of here." Tumayo agad ito. Ang dali talaga nito maubusan ng pasensiya. Nako naman. Hindi pa siya naka dalawang hakbang ay hinawakan ko siya sa kamay. "Oyy, boss, huwag naman gano'n," sabi ko sa kaniya. Hirap talaga pag moody ang boss mo. Dinaig pa ako pag may dalaw. Sobrang moody!

Muli ko na namang tinungga ang hawak na bote ng alak saka iniwas ang mga mata sa ibang direksyon para hindi nito mapansin ang panunubig nito. Damn! Fuck! Nasaan ka ba mahal ko? “Pasensiya na po sa sasabihin ko boss pero paano po kung ayaw niya na talagang magpakita boss? Dahil talagang napakahirap po hanapin ng taong nagtatago at ayaw magpahanap.” Sambit pa nito kaya irritableng nakuyom ko ang aking kamao saka ito kinuwelyuhan dahil hindi ko nagugustuhan ang lumalabas sa bibig nito.

Nagbaba nang tingin si Wommie at inaalala ang pangyayaring iyon kung bakit galit na galit talaga siya sa boss niya. "It's natural for an employee like me na magtrabaho. But my boss is different. Hindi ko alam anong rason, but hindi siya nagpapakita sa opisina kaya lahat ng trabaho niya na kailangan ng presensya niya ay ako ang pinapadala." Tumingin si Wommie sa mga taong nakikinig sa kaniya.