Isang Araw Mga Nobela at Kwento

Nardo POV Araw-araw na lang akong nai-stress. Hindi ko na nga maalala kung kailan ako huling nakatulog nang mahimbing. Sa umaga, iniisip ko kung nasaan sina Sylaila at Isla. Sa tanghali, ganoon pa rin. Sa gabi, ganoon pa rin.

Walking distance lang ito sa amin, kaya minabuti ko na lang na sulitin ang araw na ito. This day is a litle bit tiring, but it is quite bit amazing dahil masaya ako ngayon. May mga panahon na badtrip ako but there are some days that I wish na sana hindi matapos ang araw, Kaya siguro may sunset para may hangganan, para siguro makapagpahinga ka so that, when you wake up in the next morning you have the courage to face the reality, kaya siguro may sunset to end your bad days and let youself rest.

Kabanata 55 Isla Verde Nagising ako sa sikat ng araw na tumatama sa aking pisngi. Kasabay nito ang malamig na hangin na hinihipan ang puting kurtina. Mahigpit ang naging pagyakap ko sa unan at ninamnam ang malamig na simoy ng hangin. "Good morning, L'amoure?" Mabilis ang naging pagdilat ko at pagbalikwas akong bumangon nang marinig ko ang mababang boses ni Argo na nagsalita.

BELLA POV Ekaskto alas tres na ng madaling araw pero hindi pa rin ako dinadalaw ng antok! Feeling ko din kay tagal ng oras at gusto ko nang sumikat ang araw para makapagplano ng pwedeng gawin!

Ang Lihim na Tawag Ang sumunod na mga araw sa Isla Amihan ay puno ng isang nakakabinging tensyon. Ang dating masayang tawanan ng mga bata sa dalampasigan ay napalitan ng mga nag-aalalang bulungan ng kanilang mga magulang. Ang gabi, na dati'y puno ng mga awit at kwentuhan, ay nabalot ng katahimikan at takot. Ang mga anino ng mga gangster ni Teban ay nagsimulang gumapang sa isla. Ang kanilang presensya ay hindi pa hayagan, ngunit ramdam na ramdam. Isang umaga, isang mangingisda ang nagising na butas-butas ang kanyang lambat. Kinabukasan, ang isang bangka na nakasadsad sa dalampasigan ay nagkaroon ng malaking lamat sa gilid. Walang nakakita, walang nakarinig, ngunit ang mensahe ay malinaw: sumu

​Third Person POV ​Ang sikat ng araw sa Batangas ngayong umaga ay tila may halong ginto at pilak, ngunit para sa mga taong nasa loob ng mansyon ng mga Cruz, ang liwanag na ito ay hudyat ng isang takdang oras. Ito ang ikapitong araw. Ang araw ng kasal. Ang araw kung saan ang puting tela ay maaaring mabahiran ng pula.

Dianne’s POV ARAW ng Linggo. Ang maliwanag na sikat ng araw ang siyang bumungad sa akin sa aking paggising. Ang mabangong halimuyak ng mga bulaklak sa tapat ng aking bintana ay amoy na amoy ko. Nararamdaman kong magiging isang magnadang araw ang Linggong ito para sa akin. Sa aking pagbangon, ang walang-kaparis na amoy ng barakong kape at pandesal ang sumalubong sa akin. Dali-dali na akong nagtiklop ng aking higaan dahil atat na akong makisalo sa umagahan namin.

Isla de Amor. Staff House. 6:00 AM. Ang pagsikat ng araw sa Isla de Amor ay kadalasang nagdadala ng kapayapaan, pero sa umagang ito, ang dala nito ay isang mabigat na katotohanan: tapos na ang pagtatago. Ang mga ginintuang sinag ng araw na tumatama sa dagat ay hindi sapat para tunawin ang lamig na nararamdaman ni Mia sa kanyang dibdib.

AMIRA ISANG himala ngayong umaga na paggising ko ay hindi na muli akong binangungot na ikinatuwa ko naman dahil magaan ang araw at dibdib ko. Wala na akong masyado pang iisipi at iiyakan kada magigising ako na sana ay magtuloy-tuloy na.