Isang Araw Novels & Stories

KABANATA 70 "Sa Likod ng Abalang Araw" Araw ng Martes. Maagang dumating si Isabella sa opisina, dala ang determinasyong matapos ang lahat ng nakatambak na reports. Sunod-sunod ang meetings, emails, at tawag mula sa iba't ibang departamento. Ngunit sa kabila ng stress, may kakaibang sigla sa kanyang mga mata—isang bagay na hindi niya maipaliwanag ngunit alam niyang may kinalaman ito kay Sebastian.

*** ISABELLA NAGISING ako ng madaling araw sa hindi malamang dahilan. Pagtingin ko sa orasan at pasado alauna na ng umaga, wala naman akong naaalalang napanaginipan ko kaya nagtataka ako kung bakit ako nagising.

Hindi na inaksaya ang oras at araw na natitira dahil isang malalim na bangin ang aming dapat suongin upang makamtan ang tagumpay. ANG LABING-WALONG ARAW AY NAGING LABING-PITO, hanggang sa naging labing-anim, at ngayon ay pumatak na ang umagang ito kung saan sa pagsikat ng araw ay pupunta na kami at papalibutan ang aming mundo dahil ito na ang araw ng aming takdang pagsugod.

Tanong ko "Hindi araw West, kung Hindi LINGGO. Kailangan mo 'tong ipahinga ng ilang linggo para maghilom ang sugat mo, huwag mo ring bibiglain ang sarili mo na tumayo." Sagot niya kaya napasinghal ako

🌞 Isang Mainit na Araw Sa araw na iyon, ang araw ay parang pugon na nagluluto sa lupa. Isang guwardiya ng Pamilyang Dela Cruz ang nakasandal sa poste, pinapaypayan ang sarili para maibsan ang init. Basang-basa na ang harap at likod ng kanyang cotton robe. “Bwisit na init ‘to… paano ka mabubuhay sa ganito?” Binuksan niya ang kanyang robe at mas lalo pang nagpaypay.

Ang araw ay nagtapos na walang sugat, walang takot, walang alarma. Isang magaan na araw. At minsan, iyon na ang pinakamalaking biyaya.

Tisay POV Sa totoo lang, kung may award lang para sa pinaka-walang-pahingang araw, paniguradong panalo na ako ngayon. Wala pang alas otso ng umaga pero basang-basa na ang likod ko sa pawis at hindi pa man ako nakakain ng kahit na ano mula pagkagising ko. Pero okay lang. Mas pipiliin ko ang ganitong abala kaysa sa araw na matumal ang benta.

Halos araw-araw High-end ang bukambibig lalo na si Stell. Unang refresh ko palang sa inst-gram ko, bumungad kaagad sa akin ang post ni Stell na nature tapos si haring araw ang bida. Naglagay pa siya ng caption na 'it's a great day, I hope you have a great day,' na inani nang mga reacts ng nitezens. Nag one hour na ang post at dinumog na ito ng mga comments sa comment section kung saan ba raw iyon na lugar.

"Kung magising ka isang araw na wala na ang Del Fuego Holdings, ang Batangas port, ang pera, at ang kapangyarihan mo... anong gagawin mo?" Tinitigan ko ang kaniyang maamong mukha sa gitna ng maabo-abong liwanag ng nagbabadyang umaga. Isang mahinang ngisi ang lumabas sa aking mga labi bago ko pinalipas ang aking hinlalaki sa kaniyang ibabang labi.

Sa isang kisap mata, halos ika-labinlimang araw na ng unang buwan ng buwan. Nakatanggap si Isabella ng sutla na banner noong araw na iyon, na ipinadala ng lalaki na tinulungan niya ng araw na iyon. Natanggap nito ang lahat ng sahod na inutang sa kanya, at hindi niya alam kung paano pasalamatan si Isabella, kaya nagpadala siya ng silk banner.