Isang Araw Novels & Stories

" nakangiti niyang sagot sa akin At ilang saglit lang, naging maayos na ulit ang pag-uusap namin. ********* Isang linggo ang mabilis na lumipas. Araw ng kaarawan ni Arif at walang kamalay-malay si Arif na may celebration na magaganap mamayang gabi. Kanina, pagising niya, sinadya ko na huwag siyang batiin. Kunwari, hindi ko alam na kaarawan niya ngayong araw.

O madidismaya? “Mukhang malalim ang iniisip natin… Ano ba ‘yan? Share mo na.” Pagputol ni Sandra sa pag-iisip ng kaibigan nang mapansin niya ang pananahimik nito. “Wala naman.” Nilingon ang kaibigan at ngumiti siya nang matamis. “Sobrang ganda ng araw ngayon, no?” Napataas ng kilay ang kaibigan. “Sabagay… ilang araw ding umulan at ngayon lang nagka-araw. Mukhang sinasamahan ka ng araw sa mood mo.” Pagbibiro ni Sandra.

Ikaw ang pagkalma ••• It's a rainy sunday afternoon. Isa sa mga normal na araw, at mayroon akong isang milyong kadahilanan upang maging masaya. Ngunit narito na naman ako ulit sa may bintana, nakadungaw sa kawalan habang naninigarilyo at nag-iisip ng paraan paano ko papatayin ang sarili ko na hindi marahas at walang dugong kakalat sa lugar.

Atarah's POV ALASDOS na ng madaling araw pero ang mata ko ay dilat na dilat pa rin. Gusto kong matulog pero hindi ko magawa dahil hindi mapakali sa text saakin mula sa unknown number na alam ko namang si Rare.

Yzza's POV Ngayon ay araw ng Linggo at as usual, pupunta na naman kami ng bukid. Doon na naman kami mag-aagahan muli at mag-aayos na din kami ng mga tanim na gulay. Mas maaga kami kaysa kahapon nang dumating sa bukid kaya naman mas marami kaming nagawa nang araw na iyon.

Parang umagang unti-unting tinataboy ang dilim ng gabi. "Ava, may gagawin ka ba ngayong araw?" tanong niya. "Ngayong araw?" ulit ko habang napapalingon sa maliit na kalendaryo sa tabi ng kama. Linggo ngayon. Tahimik na araw. Wala rin akong trabaho. "Wala naman. Bakit?"

--- --- --- Sa loob. --- --- --- Isang sulat. --- --- --- At isang lumang litrato. --- --- --- Litrato naming magkapatid. --- --- --- Ako at si Amara. --- --- --- Bata pa kami. --- --- --- Magkahawak ang kamay. --- --- --- Parehong nakangiti. --- --- --- Hindi ko na maalala ang araw na iyon. --- --- --- Pero alam kong masaya ako.

"UNDER MAINTENANCE" Nasapo ko ang aking noo. Grabeeh na talaga ang araw na 'to!

Unang araw Naalimpungatan ako nang marinig ang napalakas na tunog ng bell sa buong dormitoryo. Ayaw ko pang gumising. Reklamo ko nang maalalang alas tres ng madaling araw na ako nakatulog. Marami kasing tumatakbo sa isip ko kaya nahihirapan akong ipikit ang mata at matulog nang mahimbing. Ganun ako palagi. Hindi makakatulog kakaisip sa mga bagay bagay tulad ng kung anong mangyayari kinabukasan. Isa pa, namamahay din ako. Hindi ako sanay na matulog sa malambot na higaang ito. Tapos maiisip ko na naman ang kalagayan ni Ina, kung natutulog ba siya nang maayos, kumakain nang marami at iba pa. Sa loob ng ilang oras lahat ng yan ang bumabagabag sa isipan ko hanggang sa tumilaok na ang manok at sum

Dahi may kasabihan na, 'WAG ABUSUHIN ANG KATAWAN, DAHIL NAG-IISA LAMANG ITO' . Naglakad ako patungo sa bintana at tiningnan ang tanawin sa labas. Ang araw ay unti-unti nang lumulubog, at ang kalangitan ay nagiging malambot na kulay kahel. Habang nakatayo ako sa harap ng bintana, naramdaman ko ang isang kakaibang katahimikan. Parang ang lahat ng ingay ng mundo ay tumigil sandali at nagbigay daan para maramdaman ko ang bawat segundo at nakapag-pahinga ang aking isipan.