Isang Araw Novels & Stories

Over Naging masaya ang araw namin. Walang oras na hindi ako nakaramdam ng tuwa. Lalo na dahil sa kalokohan ng magpipinsan minsan ay sumasali pa sina Leley at Roma. Makikita na ang papalubog na araw sa horizon ng karagatan. It was beautiful. Hinding hindi ko ito malilimutan. The happiness...I'm feeling...I won't ever forget this.

Nang sa gayon ay mapalaya ko ang aking sarili sa tali na pumipigil sa akin na mamuhay ng normal. Sa pagsapit ng alas singko ng hapon ay nagpaalam sa akin si Kaday na aalis muna siya upang tumulong sa paghahanda ng aming kakainin sa hapunan na aming pagsasaluhan mamaya, kaya habang ako'y naghihintay sa kaniyang pagbabalik ay nilibang ko muna ang aking sarili sa pagsusulat sa talaarawang hawak-hawak ko, nang sa gayon ay may mapagsabihan ako sa mga bagay na ako lamang ang nakakaalam at nakakaunawa. "Binibini, nakapag-ayos ka na ba?Ipinapatawag ka na ng iyong ama upang mag hapunan" Ani ni Kaday na kararating lamang mula sa pagtulong sa iba pang kasambahay

IRIS POV Alas-singko pa lang ng madaling araw, gising na ako. Hindi na talaga ako dinalaw ng antok pagkatapos kong mag-ikot sa kwarto kagabi para tingnan ang mga bintana. Ang bigat sa dibdib ko, parang may nakadagan na hollow block habang pinapanood ko ang unt-unting pagliwanag ng langit sa labas ng bintana. Ito na 'yung araw na tatlong linggo naming pinaghandaan. Lunes na.

CHAPTER 148 Crizaliah Valen's POV "THE DAY WE HAVE BEEN WAITING FOR." --- May mga araw na hindi mo makakalimutan. --- Hindi dahil ito ang pinakamalaking tagumpay. --- Hindi dahil ito ang araw na binago ang mundo. --- --- Kundi dahil ito ang araw na binago ang mundo mo. --- --- At para sa akin... --- Ang araw na iyon ay malapit nang dumating.

Zhykher pov Sobrang na stress ako nitong nakaraang araw at linggo. Isa na ang iniiwasan ako ni Lessery mula ng halikan ko siya. Nakakawalang gana at sigla ang kanyang pag-iwas sa akin. Nami-miss ko ang makulit na Lessy na kumokompleto sa araw ko. “ ikaw naman kasi binigla mo”...kastigo ng kabila kong utak.

MARA's POV Hindi ko makakalimutan ang araw na iyon. Ang araw na niyayanig ng isang pangalan ang buong bansa. Isang pinakabatang bilyonaryo na walang-awang nagpalugi ng libu-libong kumpanya at naging malupit sa iba.

Tanging mayayamang tao lamang ang pinapapasok sa lugar na iyon. "Liza!!" tumatakbo siyang sinalubong ako ng yakap, "bruha ka, isang linggo ako sa Singapore, hindi ka man lang nagparamdam kahit tawagan ako!" may himig pagtatampo siya sa akin, "paano kung hindi ko naisipang kontakin ka? paano na ang pagkakaibigan natin? mauuwi na lang ba ang lahat sa wala?"

My mind and body. They are exhausted. Isang araw palang ang pinalalagi ko sa Island na to, pero parang isnag buwan ako andito dahil sa pagod na nararamadaman ko.

Ariana's POV Ilang araw na kaming nasa isla. Hindi ko na mabilang kong pang-ilang sikat at paglubog na ng araw-pare-pareho na lang ang itsura ng langit, pare-pareho ang tunog ng alon, pare-pareho ang pakiramdam ng paghihintay na unti-unting nauubos.

SOLLAIRE It's D-DAY. Ito na yung araw kung kailan gaganapin ang Miss Night pero malayo pa ang oras dahil ala una pa lamang ng madaling araw. Sadyang hindi lang ako pinapatulog ng isip ko. Malabo na malaman ko ang lahat kay Carlo ngayong araw dahil wala pang text o tawag man lang mula kay Mustang. Ni hindi ko nga alam kung nakarating na ba siya sa Batanes.