Isang Gabi, Dalawa Sila Novels & Stories

“You two look too comfortable for a fake couple. See you soon. - J” Nagkatinginan ang dalawa at iisang tao lang ang nasa isip nilang maaring nagpadala ng mensahe.

"Dito ka lang... sa piling ko." Sa ilalim ng nagniningning na mga ilaw ng Makati na sumisilip sa malalaking bintana, tuluyan nang naglaho ang distansya sa pagitan nila. Ang gabi ay naging piping saksi sa pagsuko ng dalawang pusong pilit na nag-iilagan, habang ang anino nila ay nag-iisa sa gitna ng karangyaan at gulo ng kanilang mundo..

“Magpaliwanag kayo! NGAYON NA!” ‘Naku, lagot!’ isip-isip ng dalawa at kapuwa nagsisisihan pa sa pamamagitan ng tingin at pagnguso. Paano ba nila malulusutan ang bagay na ito?

Kundi pati silang dalawa. Kung ramdam mo ang kilig ng eksena 💔 i-heart mo ang story na ‘to. mag-subscribe, follow at i-add to library na rin

(Gabriel's Pov) Dalawang araw na mula nang mangyari ang gabing ‘yon sa garden. Dalawang araw na rin mula nang malasahan ko ang init ng labi ni Mariz, isang gabing pilit kong binabaon sa limot pero paulit-ulit namang bumabalik. At dalawang araw na rin mula nang ginawa kong parang invisible si Mariz.

Magda-dalawang araw na niyang hindi nakikita ang dalawa. Dumiritso siya sa cabin ng dalawa. Pero bago pa man siya makarating roon ay nakita na niya ang dalawang nakaupo sa dalawang magkatabing sun lounger. Kapwa naka two piece and dalawa. Mabilis niya lang ang mga itong nakilala dahil nakaharap ang mga ito sa mga cabins at nakatalikod mula sa dagat. “Mga siraulo”. Mahinang bulong niya.

“Sa ilalim ng maliwanag na buwan, dalawang anino ang naglalakad.” Masayang inulit ni Anri, “Sa ilalim ng maliwanag na buwan, dalawang anino ang naglalakad.” Nagpatuloy siya, “Isa malaki, isa maliit.” Inulit ni Anri, “Isa malaki, isa maliit.” “Isa matangkad, isa maikli.” “Isa matangkad, isa maikli.” “Isa mabuti, isa masama.”

Napatingin si Silas roon, saka muling ngumiti, tila ba may ibig sabihin sa simpleng kilos niyang iyon. At sa pagitan ng mga plato at malamig na hangin ng gabi, dalawa silang nagkukunwaring kalmado—habang ang kanilang mga puso ay tila sabay na binabalot ng parehong tanong: Ano na nga ba talaga tayo pagkatapos ng lahat ng nangyari kagabi? ****

Sabik na sabik na rin siya na muling maramdaman ang init ng pagmamahal ng tanging lalaking bumihag sa puso niya. Sa tahimik na gabing 'yun ay makikita ang dalawang taong wala ng saplot sa katawan at maririnig ang mga halinghing kasabay ng tunog nang nagsasalpukan kaselanan. Saksi lamang ang mga bituin at buwan sa mapusok at mainit na gabi na muling pinagsaluhan ng dalawang nagmamahal.

“You are mine, Isla. And I am yours. Hindi na sila makakasingit dito.” Ngumiti ako, kahit nanginginig pa rin ang katawan ko. “At kahit anong gawin nila… hindi nila tayo kayang sirain.” At doon, muli niyang sinelyuhan ng halik ang lahat ng pangako niya. Hindi na salita, kundi katawan at puso ang naging wika naming dalawa. Ang gabi’y naging saksi sa paglalapit namin, sa pagkakapit ng dalawang taong parehong sugatan pero natagpuan ang lunas sa isa’t isa.