It Ended 소설 & 이야기

Everything has it ends, in a not expected way, it all ends in a painful way and painful goodbyes without nothing to say ~mariposa13_V

To check if I was still alive and fine. So, is this really the end of us? Muli kong inalala ang lahat-lahat ng nangyari sa 'min. Magmula ng nabunggo niya ko hanggang sa gabing 'yon kung saan ay tinapos na niya ang lahat sa 'min. With that, I have finally got an answer. No. It's definitely a no. Because I won't allow it to end just like that. Just like this. I know that we still have the chance.

Natutuwa ako sa kagalakang ito… Ano daw? Charrr, nais ko lang ipabatid kung gaano ako natutuwa sa pagtatapos na ito ng kuwento. FYI nga pala, ang orihinal na ending nito ay tragic. Pero ewan ko kung bakit bigla na lamang nag-iba ang ikot ng utak ko nang isulat ko ang wakas nito at pinagkita ko pa silang dalawa. Hayyss, mas masaya sana kung hindi na lang ano?

"I'm only like this when we're together. Siya lang ang nakakakita ng ganito kong side." "You're really inlove my son." parang proud pa si tita habang sinasabi yon. Nagpatuloy pa ang aming kentuhan hanggang sa sumapit ang 11 ng gabi kaya nagpaalam na akong uuwi n. Gusto pa nilang dun na lang daw ako matulog pero tumanggi ko dahil walang kasama sa condo si Shella. Bukas pa siya uuwi sa Batangas.

Now that it came true, I'm more than happy and contented. ~~~~ ~ THE END ~ A/N: I would like to take this opportunity to thank everyone for all your support dito sa story. I didn't expect it kaya maraming-maraming salamat. I hope you can still support me writing another story soon. Again, thank you so much and God bless...

Naglalapit ang kanilang mga mukha para sa huling halik ng pelikula. "Sa wakas, nagkaayos din ang dalawang ‘to," buntong-hininga ko habang isinasandal ang aking ulo sa balikat ni Lucas. Akala ko ending na yung namatay yung lalaki pero hindi pa pala ron tapos. "Pero alam mo, mas maganda pa rin ang ending natin." "Why do you say so?" tanong ni Lucas habang pinaglalaruan ang mga hibla ng buhok ko.

Lumalabas lamang ako sa tuwing nakakaramdam ako ng gutom at kapag sa pakiwari ko ay nasa silid nila ang aking ina. Ngayon ay nasa sixth page pa lang ako ng story na sinulat ni Colleen Hoover na pinamagatang "It ends with us" nang muling may kumatok sa pintuan ng aking silid. Lumapit ako sa pinto at hinintay kong magsalita ang kung sino man'g tao na kumakatok. "Ma'am, it's me, Trisha. Will you please open this door?" sigaw niya kaya't bigla akong nakaramdam ng kasiyahan.

Isa ito sa pinakamasayang naranasan ko. 💜💜💜 💞THE END💞. A/N: Thank You sa lahat ng sumoporta sa Story na ito, I hope maging Readers ko pa kayo sa Next next next story ko. Maraming salamat din sa mga admin na walang sawang pag uupdate rin sa story ko pong ito. God bless you all.

Adrian crashed his lips against her as their tears collided as one. Cassandra relax in his arms as the kiss deepened because she knows that the turmoil of their life was eradicated for good. She and her family will be able to live happily ever after. THE END.

Dahil nasa akin ang HAPPY ENDING…. DAHLIA AND AXEL ARE NOW SIGNING OFF…..