Iñigo Pascual Dahil Sa Yo นิยาย & เรื่องราว

Napansin ko na napalingon sa kanila si Niccolo na nakakunot ang noo habang nakatingin sa kanila. "Kilala mo naman ang mga 'yan, Ailah. Kapag may magandang babaeng nakikita ay kung anu-ano nang pagpapaimpress ang gagawin." sabi ni Jedus. At natawa silang dalawa doon. Umiling lang ang isa pang tahimik na si Ivo at bumaling ito sa akin. "Welcome nga pala sa YGA. As Ailah mentioned earlier, I'm Ivo Dela Fuente." Pagpapakilala niya sa akin.

Nakaigting ang panga, nakakuyom ang mga kamao. “Damn you…” ungol niya bago biglang sumugod. Tumama ang unang suntok sa mukha ni Pascal. Ang pangalawa sa sikmura. Napaatras si Pascal, pero kahit may dugo na sa gilid ng labi niya, ngumisi pa rin siya. “Suntukin mo pa ako, Herrera. Ipakita mo sa kanya kung sino ka talaga. Show her your real face…”

“Wala. Akala ko, pamilyar siya... yung babae nung gabing iyon. Pero nagkamali lang siguro ako.” “Huwag kayong mag-alala, sir. Aalamin ko kung sino ang pumasok sa kwarto niyo nung gabing iyon. Bigyan niyo lang ako ng oras.” “Alright.” Iñigo's gaze drifted away, a strange look crossing his face. He couldn’t shake the memory of that woman. She had seemed so untouched, trembling under his fingertips, tears silently streaming down her cheeks. Her eyes were clear and bright, pulling him in without resistance.

“Halika, para hindi mo ako makalimutan.” Ngunit mabilis kumabig si Inigo. Si Victor Peralta pa rin ang kaharap niya. Napapikit si Nadja. Halos isubo ni Inigo ang kanyang nguso. Halatang miss na miss niya ang babae.

Day 295—APRIL 11, 2024 "Hey?! Are you okay? Kanina ka pa tahimik diyan. Is there bothering you lately?" "You know Cain, right? He's my old friend." "What about him?" "He's back." Diretso lang ang tingin ni Iñigo sa daan habang nagmamaneho. Saglit niyang binalingan si Xavier—mayamaya ay sa daan ulit ang tingin.

Pareho pala sila ni Avil, pero iwan ko nalang kung magkakasundo kaming dalawa dahil sa ugali nito. "She didn't like me, Ninong." Nang aasar na sabi ni Iñigo. "Hoy! Wala akong may sinabi!" bulalas ko. "Saka makaalis na nga! Magkikit nalang tayo sa pagbalik ko. Bakasyon ko ngayon, kaya huwag mong sirain ang araw ko Attorney Alcantara!" Palabas na ako ng opisina nang magsalita ulit si Iñigo.

Pansin niya ang iritableng reaksiyong nakaguhit sa mukha nito habang gigil na nakakuyom ang mga kamao nito. "Paano sila nakapasok dito?" anito at muling tumayo sa kinauupuan nito. "This is the safest place for us, Iglesias. How come a Salazar entered here without us even knowing about it?" "It was Ellisa," mabilis na sagot ni Yven. "She's with Dario. Hindi ko alam kung paano sila nagkaroon ng koneksiyon sa isa't-isa pero…"

Iñigo shrank his neck, paled with tension, and said, "No, it wasn't me, how could it be me?" Hindi makapaniwalang sinabi ni Iñigo, tumingin si Esteban kay Aling Helya, at sinabing, "Aling Helya, sino ang may gawa nito?" "She fell by herself. Kung hindi ka naniniwala sa mga salita ni Iñigo, hindi ka ba naniniwala sa akin?" Sabi ni Isabel sa tabi niya.

Nasasabik ding tanong ni lolo Arsenio. Si itay at inay ay magkahawak pa ang kamay na nakatingin din sa amin ni Yñigo. Naluluha pa ang mga mata ni inay. Maya maya pa ay sabay sabay kaming napatili ng bigla na lang bumagsak sa sahig si Yñigo. "Yñigo!" Sigaw ko at agad syang dinaluhan.

"Huwag kang aalis dito." Wala siyang nagawa kundi sundan na lang ito ng tingin hanggang sa maglaho ito sa paningin niya. At nang siya na lang ang naiwan ay doon lang nag-sink-in sa kanya ang nangyari. Mas bumilis at lumakas ang kabog ng dibdib niya kasabay ng mas pag-init ng magkabilang pisngi niya. Natutop na lang niya ang bibig niya sabay tingin sa direksyon kung saan ito pumunta at napabulong na lang sa hangin, “D-Did Ninong Alejandro... just get hard because of me?"