Novel & Cerita Jaded

sagot ni Yorrick bago rin siya s******p ng alak. Matapos uminom, muling nagtanong si Jaxon, "Isang jadeite raw stone na worth a billion ang nilagay mo lang sa pinaka-murang section? Hindi ka ba natakot na bilhin ito ng isang veteran stone gambler bago pa kay Skylar?" Mapanuksong ngumiti si Yorrick, "Ang tawag diyan, sorpresa."

'' ayos lang ba sayo iyon honey na huwag muna pumasok ng kompanya? '' pag iisipan ko pa '' hindi pwedeng diktahan siya ng kahit sino .Sa dalawang araw niyang kasama ang ina ni Jashper pakiramdam niya isa siyang katulong sa tingin nito .Ayaw niyang maulit ang nangyari sa kanyang ina na naging sunudsunuran sa lahat noon .Mabuti nalang at nagawa parin patawarin ng kanyang ina ang lola niya noon .

madamdamin niyang sambit kay Jacob. Iginala ni Erica ang kanyang paningin. Kay gaganda ng mga bulaklak sa kapaligiran. Payapa ang panahon, tahimik ang kaulapan. Banayad ang hampas ng mahinang hangin na dumadampi sa kanilang mga balat, pero waring nananalaytay ang lamig sa kanilang kalooban. Kumuha muna ng sapat na lakas ng loob si Jacob bago nito tangkain kunin ang nanlalamig na kamay ni Erica

he said. “I can’t see you,” “Yeah and I don’t like your smell,” aniya at inamoy ulit ako. “Now that I branded you, you’ll be mine forever.” Paos na sabi niya. Kinilig ako doon. “I can’t get enough of you. I desire you, matagal na. Nababaliw na yata ako kakaisip sa ‘yo,” Humarap ako sa kaniya. Hindi ko makita ang mukha niya. Nakontento nalang ako sa hawakan siya sa katawan niya. Is this really happening? The famous Quiver Tejada desiring me?

Patuloy na panunudyo sa'kin ni Stacey. "Hay naku, tumigil ka na! Hindi na ako natutuwa sa mga biro mo!" reklamo kong muli. "Sorry na Jela. Natutuwa lang kasi ako dahil nararamdaman kong malapit ka ng umibig." Nakangising sambit pa nito. "Tsk...alam mo naman'g malabo na mangyari 'yon hangga't wala pa akong napapatunayan kay dad."

Sila ang nasa likod nila Dad at kami naman ni Ace ang nasa pinaka-likod. "Eto kasing anak niyo Dad na si Sienn Clara basta-basta nalang nanghahampas! Wala naman akong ginagawang iba kundi mahalin siya!" Rinig ko ang malakas na tawa nilang lahat. Damn this guy. His jokes are beyond lame pero naaapektuhan pa rin ako! And I hate it! Matalim ko siyang binalingan ng tingin pero pinaningkitan niya lang ako.

Pero mayamaya ay naka-adjust naman na ang lalamunan niya sa lasa niyon. At sa mga sumunod na sandali ay tahimik silang dalawa ni Seven na umiinom. Halos makalahati na din nila ang bote ng whiskey. And Seven was right no’ng sabihin nito sa kanya na makakatulong ang pag-inom para mabawasan ang lamig ng katawan. Hindi na kasi niya maramdaman ang lamig na kanina niya naramdaman. Medyo pinagpapawisan na nga siya sa sandaling iyon. Kaya ibinaba niya ang zipper ng jacket pero hindi niya tuluyang inaalis iyon.

halos humihikbi ako. Ngumiti siya, bahagyang mapait. Dahan-dahang inilapit ang kamay niya sa aking pisngi. Isa itong simpleng haplos, ngunit para sa akin, parang isang pag-amin: hindi na namin kayang itago ang damdamin namin. Huminga ako nang malalim, pilit pinipigil, ngunit ang katawan ko ay tumutugon sa init niya. “Lucien…”

Sabi ni Jerra. Sa isang lumang komunidad, isang residente sa itaas na palapag ng isang partikular na gusali ng unit, si Jared ay tumitig sa kanyang mga mata nang ayaw, ang kanyang dibdib ay pula ng dugo, at ang kanyang buong katawan ay hindi nagpakita ng anumang senyales ng paggalaw. Dahil sa pagbabagong ito ng pag-iisip, sisirain ko ang sarili kong buhay, at mamamatay pa rin sa kamay ng sarili kong kapatid!

Halatang seryoso siya at balak talagang hatawin ang dalaga hanggang sa hindi na ito makatayo. “Ah... dahan-dahan... ugh... mahapdi na ang gitna ko.” Ang kargada ni Jared ay parang pako na ibinabaon nang husto. Kung hindi pa ito sagad, hindi siya titigil sa pagbayo. Jusko naman, Kuya Jared... tao lang ako, bakit ang lakas mo? “Mahapdi ba o masarap?”