Japan Song With Lyrics นิยาย & เรื่องราว

Dear Name by Kim Joon The voice I long for even in my dreams I call out the name but there's no answer Only the tearful echo returns And I listen to that sound by myself Even if it's so cold, it feels like it'll break I won't ever let go this time The hands of that day that has gotten so far away Nakinig na lang ako sa kinakanta niya Korean-English ang lyrics ng kanta kanta niya vine-video ko pa rin siya habang kumakanta. Ipapakita namin ito sa magiging anak namin habang lumalaki ito para malaman na ang mommy niya super sikat maganda tuwing kumakanta.

Hindi siya nakatingin sa akin, naka-focus lang sa gitara, kaya kinuha ko ang pagkakataon na iyon para pagmasdan ang mukha niya. No doubts. He’s truly a handsome Japanese. Bumagay ang mala-bulaw at magulo niyang buhok sa liit ng kaniyang mukha. Makakapal na kilay at pilik-mata na nagtatalukbong sa kaniyang singkit na mga mata. Matangos na ilong at manipis na labi… I stopped singing. Napalunok ako nang matutok ang mga mata ko sa kaniyang labi. Sa kulay rosas at mamasa-masa, parang nang-aanyaya ang mga ito.

Nakatingin rin ang matangkad na lalaking katabi niya sa akin. Malamlam ang mga mata. Napalunok ako. Biglang may kumislot sa dibdib ko. Nakaramdam ako ng kirot. He's also familiar to me. Tinanguan niya ako habang may ngiti sa labi. Napangiti rin ako. Then, I looked down at the chords. My fingers moved and typed a melody, and start my song... Your Song by: Julie Anne San Jose.

We were about to fight when someone’s ringtone suddenly echoed through the entire room ["Strumming my pain with his fingers (one time, one time) Singing my life with his words (two times, two times) Killing me softly with his song Killing me softly with his song Telling my whole life with his words Killing me softly with his song"]

Muli siyang naglakad pabalik at umupo muli sa aking harapan. "I want to sing a song for you," sabi niya sa akin. "Oh?" tanging tugon ko. Tumango siya at nagsimulang tumugtog. Pagsimula pa lang niya ay tila pamilyar na sa akin ang tunog. (I'll be there: by Julie Ann San Jose) (Tagalog version composed by me) No'ng una handa na ako nakalimutan ka.. Nahihirapan na sa tuwing nag iisa

Habang nakatayo sa gitna ng bar, dahan-dahan nitong inilibot ang tingin sa buong paligid. At nang makita niyang maayos ang lahat, bahagya siyang ngumiti. Pakiramdam niya’y hindi siya umalis sa bansang sinilangan niya. The lantern lights, Japanese decorations, soft shamisen music playing in the background, everything reminded him of Japan.

After that, he started strumming his guitar. "Let's see if you know this song." Nagpakita ang mga biloy niya sa pagngiti niya. How I love those dimples of him. I focused my attention to the melody he's creating. It didn't take me long to recognize what song it is. "Just another day taken away, back to moonlight Tired of the same shadows and silhouettes Before the dawn starts breakin' on the horizon

Agad naman tumango si lera. "Tama ka,klea.Dapat nating makasiguro kong tunay nga ang narinig mo -dahil hindi ako papayag na mapunta sa Japan.Alam nating lahat ang pagkatao ng mga hapon-masyado silang wild sa kama at mapanakit.Baka hindi na ako makabalik pa Kay tatay ko nang buhay kapag nangyaring ipadala ako sa Japan."malungkot niyang ani Sakin.

paos ang boses na bulong niya sa akin. Paglapag namin sa Japan, sinalubong agad kami ng malamig na simoy ng hangin at ng liwanag ng mga signage na nagkikislapan sa bawat sulok ng airport. Napakalinis ng paligid na parang bawat hakbang ay sinusukat sa kahinahunan. Ang mga taong dumaraan ay bihis na bihis, magalang at laging nakangiti. May amoy ng kape at ramen sa hangin, at sa bawat anunsiyo sa loudspeaker ay naririnig ko ang mga salitang pamilyar sa mga anime na pinapanood ko noon.

Nag-angat ako ng tingin at nasalubong ang madilim niyang mata. “I want my first lesson in Japan.”